Η Άποψή μας Σαβ 21 Φεβ 2015

Καμία έκπληξη δεν προκαλούν πλέον οι αψιμαχίες, οι υψηλοί τόνοι, τα υπονοούμενα και τα νεύρα στις συνεδριάσεις του δημοτικού συμβουλίου Κω. Ολίγον θεατράλε η υπόθεση, διότι, πώς να εξηγηθεί το γεγονός πως, από τη μία στιγμή στην άλλη αλλάζει παντελώς η «ατμόσφαιρα»; Πώς είναι δυνατόν ή πώς μπορεί να εξηγηθεί το γεγονός να ανεβαίνουν οι τόνοι φτάνοντας στο κόκκινο και μεμιάς πέφτουν κάτω από το μηδέν;

Πρόκειται για «ικανότητα» απόλυτου ελέγχου του θυμικού;

Πρόκειται για κρίσεις υστερίας που μετά από λίγο «ξεφουσκώνουν»;

Πρόκειται για «ρόλο» σε μια προσπάθεια να κερδηθούν οι εντυπώσεις;

Κατά την άποψή μας, όποια εξήγηση κι αν δοθεί (μία από τις παραπάνω ή άλλη), αποδεικνύει πως, μέσα στην αίθουσα των συνεδριάσεων, το εκλεγμένο Σώμα μόνο πολιτική δεν παράγει. Ο πολιτικός λόγος έχει αντικατασταθεί από στείρες αντιπαραθέσεις, φωνασκίες (που δεν τιμούν τους ίδιους αλλά ούτε και τους δημότες), κεκαλυμμένο θυμό (!!!) και κυρίως, προκατάληψη. Ακόμα και να υπάρχει, «χάνεται» μέσα στη βαβούρα…

Και στην τελική, αυτό που κυριαρχεί, είναι το «δίκιο του ισχυρού» που θα ‘λεγε και η κα Κική Μακρή.

Δυστυχώς, λοιπόν, η ποιότητα των συνεδριάσεων είναι πολύ κατώτερη του αναμενόμενου. Και είμαστε ακόμα στην αρχή…

 

Η εύκολη λύση είναι να επιρρίψουμε ευθύνες στο προεδρείο. Σαφώς και έχει, αλλά όχι μόνον αυτό. Οι ευθύνες διαχέονται προς άπασες τις κατευθύνσεις.

Η μόνιμη επωδός «ο πρόεδρος δεν μπορεί να επιβληθεί», είναι η πλέον κοινή. Και ακολουθούν παράπονα από όλες τις… πτέρυγες.

Όμως, γιατί να χρειάζεται να «επιβληθεί» ένας ενήλικας σε άλλους ενήλικες; Το δημοτικό συμβούλιο δεν είναι ούτε παιδική χαρά για να χρειάζεται «επόπτη» για να χωρίσει τα παιδιά όταν μαλώνουν μεταξύ τους, ούτε γήπεδο για να απαιτούνται διαιτητές. Είναι ένας χώρος συνάθροισης ενηλίκων, οι οποίοι καλούνται να συζητήσουν και να αποφασίσουν για θέματα τα οποία έχουν μελετήσει (!!!), εκφράζοντας θέσεις πολιτικές (!!!) με τον αρμόζοντα πολιτικό λόγο (!!!).

Άρα, οι ευθύνες είναι συνολικές.

Σαφώς και υπάρχουν διαφοροποιήσεις. Σαφώς και δεν είναι «όλοι ίδιοι». Όμως και αυτοί που κάνουν τη «διαφορά», οφείλουν να αντιδράσουν. Να σταματήσουν να ανέχονται ευτράπελα και άλλα τινά.

 

Αυτό είναι το ένα θέμα που θέλουμε να θίξουμε σήμερα. Το δεύτερο, αφορά στην έλλειψη ουσιαστικών παρεμβάσεων στα τοπικά μας δρώμενα.

Η αναφορά μας έχει να κάνει με το «κενό» που άφησε πίσω της η «Συμπαράταξη Ελπίδας». Σήμερα, σχεδόν εννέα μήνες μετά, αυτό το κενό δεν έχει καλυφθεί. Και δεν έχει καλυφθεί όχι διότι η νυν δημοτική αρχή τα έχει όλα «καλώς καμωμένα» ή διότι δεν υπάρχουν προβλήματα. Σαφέστατα υπάρχουν. Τίποτα δεν έχει λυθεί. Δυστυχώς.

Αναρωτιόμαστε, λοιπόν, πού είναι τα μέλη της; Γιατί σιωπούν;

Απάντηση δεν είναι δυνατόν να δοθεί από εμάς, παρά μόνο από τους ίδιους. Εκτός κι αν η «Συμπαράταξη Ελπίδας» ήταν ενός ανδρός αρχή και όταν αυτός έφυγε για «άλλη γη και άλλα μέρη», οι λοιποί την έκαναν με ελαφρά πηδηματάκια, αφήνοντας το «σκάφος» να βυθιστεί.

Κάποιοι, ίσως να λειτούργησαν έτσι λόγω έλλειψης «ειδικού βάρους». Κάποιοι άλλοι όμως, δεν δικαιολογούνται να σιωπούν.

Αυτή είναι η άποψή μας, μέσα από την οποία θέλουμε να εκφράσουμε 

την δυσαρέσκειά μας γι’ αυτή την εξέλιξη, αλλά και την αγωνία μας για το «κενό». Ίσως και την απορία μας για το λόγο που αυτή η προσπάθεια δεν συνεχίστηκε.

 

Σημείωση:

Το  «ουδείς αναντικατάστατος» δεν μας εκφράζει. «Αντικαταστάτες» δεν υπάρχουν. Ο καθένας μας αποτελεί μια ξεχωριστή μονάδα. Ο καθένας μας έχει τη δυνατότητα να εκφραστεί με τον δικό του μοναδικό τρόπο, αφήνοντας στην «ιστορία» το δικό του προσωπικό «στίγμα». Άρα, εάν υπήρχε πραγματικό ενδιαφέρον και σεβασμός στην «ιστορία» που έγραψε αυτή η παράταξη, η πορεία της θα συνεχιζόταν. Όχι με «αντικαταστάτη», αλλά με μία άλλη οντότητα.

 

 

MARINA NEGROY - GIORGARAS STAVROS ASFALEIES

ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΟΣ ΟΔΗΓΟΣ ΚΩ

Ο πληρέστερος επαγγελματικός κατάλογος για τo νησί της Κω!

ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΚΑΤΑΧΩΡΗΣΗ