Για να μετασχηματίσουμε μία πράξη μέσα από ένα χαμόγελο πρέπει να νιώθουμε εσωτερική αρμονία, η οποία μας βοηθάει να λέμε ότι είμαστε ευτυχισμένοι. Επιστημονικές έρευνες, συμβουλές ευζωίας, άρθρα φιλοσόφων, συγγραφέων, ψυχολόγων ψάχνουν από τον 18ο αιώνα έως και σήμερα να απαντήσουν στο ερώτημα «τι είναι αυτό που κάνει την καρδιά μας να φτερουγίζει»;

«Η ευτυχία είναι μία λέξη καουτσούκ», λέει η Φωτεινή Τσαλίκογλου, καθηγήτρια Ψυχολογίας στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. «Σαν την ομορφιά, η ευτυχία είναι στο μάτι μόνον εκείνου που την κοιτάζει». Ποιες είναι οι προσδοκίες μας και ποιες είναι οι υποχρεώσεις μας; Ποια είναι τα πρέπει και τα θέλω μας; Όσο μεγαλύτερη είναι η απόσταση ανάμεσα στα πρέπει και τα θέλω μας τόσο πιο δυστυχισμένοι νιώθουμε. Ο Καζαντζάκης λέει, «έχεις τα πινέλα και τα χρώματα, ζωγράφισε τον παράδεισό σου και μπες μέσα». Συμπληρώνει, ο Λέο Μπουσκάλια: «Εσύ αποφασίζεις. Ζωγράφισε την κόλαση αν το προτιμάς μα μην κατηγορείς τους άλλους. Μόνο εσύ μπορείς να έχεις την ευθύνη για την μη βίωση της ζωής σου. Η ζωή δεν είναι μεμονωμένο φαινόμενο, αποτελεί μέρος της ευρύτερης εμπειρίας και συνεχώς επηρεάζει και επηρεάζεται από κάθε νέα στιγμή. Δεν σου αρέσει να νιώθεις άσχημα; Άλλαξέ το. Νιώσε όμορφα…Κάνε αυτό που θέλεις και μάθε από τις συνέπειες» (Λέο Μπουσκάλια, Να ζεις, ν΄αγαπάς και να μαθαίνεις, 1988).

«Η ευτυχία», έγραφε ο διακεκριμένος ψυχολόγος-φιλόσοφος του 19ου αιώνα Ουίλιαμς Τζέιμς, «αντανακλάται στην αναλογία των επιτευγμάτων ενός ατόμου σε σχέση με τις φιλοδοξίες του. Αυτό σημαίνει ότι, όταν αναζητούμε την ευτυχία μπορούμε ν΄ακολουθήσουμε δύο μονοπάτια: είτε  να προσπαθούμε συνεχώς να επιτυγχάνουμε νέα επιτεύγματα, είτε να κάνουμε εκπτώσεις στις φιλοδοξίες μας». Όμως, από την εποχή του Ουίλιαμς Τζέιμς μέχρι και σήμερα, τα πράγματα έχουν αλλάξει. Η ζωή έχει γίνει πολύπλοκη και ο δρόμος για την ευτυχία έχει γεμίσει λακκούβες. Μια απ΄αυτές συνάντησαν και οι ερευνητές Άλεξ Μίχαλος, ελληνικής καταγωγής πολιτικός επιστήμονας, μαζί με τον ψυχολόγο Έντ Ντίνερ στις προσπάθειές τους να κατανοήσουν και να μετρήσουν την «υποκειμενική ευζωία». Έτσι, ονομάζουν την ευτυχία στα επιστημονικά εργαστήρια. Το ερώτημά τους, που μένει αναπάντητο έχει ως εξής: «Πόσες θετικές και πόσες αρνητικές εμπειρίες πρέπει να βιώνει κάποιος ώστε να μπορεί να πει ότι είναι αυθεντικά ευτυχισμένος;». Οι επιστήμονες σήμερα, πιστεύουν ότι η ευτυχία είναι μεγαλύτερη όταν υπάρχουν πολλές θετικές εμπειρίες συνδυασμένες με λίγες αρνητικές και ας είναι οι αρνητικές πολύ έντονες. Οι θετικές εμπειρίες μπορεί να περιλαμβάνουν, μια καλή παραγωγική εργασία, ένα τρυφερό σύντροφο, μια τρυφερή συντρόφισσα, διάφορες ενασχολήσεις, χόμπι ή δραστηριότητες για τις οποίες ένας άνθρωπος αντλεί ικανοποίηση. Για παράδειγμα,  μία προγραμματισμένη απόδραση το Σαββατοκύριακο, η γέννηση ενός παιδιού, η επαγγελματική ή μαθητική επιβράβευση αποτελούν έντονες εμπειρίες που λειτουργούν ενισχυτικά στην ευτυχία μας. Απ’ ότι διαφαίνεται, όταν υπάρχει έλλειψη από μικρές καθημερινές χαρές, μπορεί οι άνθρωποι να εμφανίσουν χαρακτηριστικά καταθλιπτικών συμπεριφορών, χωρίς φυσικά να είναι καταθλιπτικοί με την στενή έννοια της ιατρικής/ψυχιατρικής ορολογίας ή και των κωδίκων ψυχικής υγείας.

Κατά την διάρκεια της επαγγελματικής μου εμπειρίας, άνθρωποι που θέλησαν να μου εναποθέσουν τον προβληματισμό τους  γι΄αυτές τις συμπεριφορές, μπόρεσαν σε αναλογία (και εδώ διευκρινίζω για άλλη μία φορά ότι αναλογία σημαίνει στατιστικό στοιχείο), να αντιστρέψουν οχτώ στους δέκα, τις συμπεριφορές της καθημερινής τους πρακτικής σε δημιουργικότητα, απολαμβάνοντας τώρα πια την δική τους ευτυχία. Η μετασχηματίζουσα μάθηση τους βοήθησε: Πρώτα, να αντλούν ικανοποίηση από τις μικρές νίκες στη ζωή, δεύτερον, να αναγνωρίζουν την σημασία που έχουν αυτές οι μικρές νίκες προσπαθώντας ν΄αφήσουν πίσω τους όποιες αρνητικές εμπειρίες και τρίτον, μειώνοντας στο ελάχιστο με ασφαλιστικές δικλίδες την πιθανότητα να ξαναβιώσουν έντονες αρνητικές εμπειρίες. Με λίγα λόγια, μέσα από έναν καλό οικογενειακό προγραμματισμό ζωής, οι άνθρωποι μπορούμε να είμαστε περισσότερο ευτυχισμένοι όταν δεν περιμένουμε οπωσδήποτε την μεγάλη στιγμή που διαφέρει για τον καθένα μας. Κι αυτό διότι, μεγεθύνοντας την σημασία της μεγάλης στιγμής υπάρχει ο κίνδυνος να απογοητευτούμε και το κυριότερο: να προσπεράσουμε τις μικρές χαρές που θα μας έκαναν πραγματικά ευτυχισμένους. Όσο και αν σας φανεί περίεργο, έρευνες σε 39 χώρες σε 18.000 ανθρώπους έχουν αποδείξει ότι το μορφωτικό επίπεδο και η ηλικία δεν έχουν καμία σημασία για την κατάκτηση της ευζωίας. Η ζωή είναι στα χέρια μας. Εμείς κινούμε τα νήματα. Ο καλύτερος τρόπος για να ξεκινήσουμε αυτή την κοινωνική μας αλλαγή είναι, τώρα!

*Από το βιβλίο μου "Στάση:Επικοινωνία" σελ 249 SBN: 978-960-931479-4

 

MARINA NEGROY - GIORGARAS STAVROS ASFALEIES

ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΟΣ ΟΔΗΓΟΣ ΚΩ

Ο πληρέστερος επαγγελματικός κατάλογος για τo νησί της Κω!

ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΚΑΤΑΧΩΡΗΣΗ