Άννα Αυγούλη

Αγαπημένε μου, μια καλημέρα μόνο θα σου πω, για να προλάβεις να διαβάσεις αυτό που μου έστειλε ένας καλός φίλος. Το απόλαυσα. Και συγκινήθηκα…

«Γεννηθήκαμε το 40-50-60».

«Μεγαλώσαμε τις δεκαετίες 50-60-70».

«Μελετούσαμε τις δεκαετίες 60-70-80».

«Έχουμε ραντεβού τις δεκαετίες 70-80-90».

«Παντρευτήκαμε και ανακαλύψαμε τον κόσμο στις δεκαετίες 70-80-90».

Τολμήσαμε στη δεκαετία του 80-90. Σταθεροποιηθήκαμε τη δεκαετία του 2000.

«Γίναμε σοφότεροι τη δεκαετία του 2010».

Και οδεύουμε προς το 2030.

«Αποδεικνύεται ότι έχουμε ζήσει οκτώ διαφορετικές δεκαετίες...»

«ΔΥΟ διαφορετικοί αιώνες…»

«ΔΥΟ διαφορετικές χιλιετίες...»

«Περάσαμε από το τηλέφωνο στο τηλέφωνο/τηλεφωνητή για υπεραστικές κλήσεις, σε βιντεοκλήσεις οπουδήποτε στον κόσμο, περάσαμε από τις κινηματογραφικές αίθουσες στο YouTube, από τους δίσκους βινυλίου στη μουσική στο διαδίκτυο, από τις χειρόγραφες επιστολές στο email και το WhatsApp».

«Από ζωντανούς αγώνες στο ραδιόφωνο, σε ασπρόμαυρη τηλεόραση και μετά τηλεόραση HD».

«Πήγαμε στο Video Club και τώρα βλέπουμε Netflix».

«Γνωρίζαμε τους πρώτους υπολογιστές, τις κάρτες διάτρησης, τις δισκέτες και τώρα έχουμε gigabytes και megabytes στο χέρι στα κινητά τηλέφωνα και τα iPad μας».

«Φορούσαμε σορτς σε όλη την παιδική μας ηλικία και μετά μακριά παντελόνια, κορδόνια, βερμούδες κ.λπ.».

«Αποφύγαμε τη βρεφική παράλυση, τη μηνιγγίτιδα, τη γρίπη H1N1 και τώρα τον COVID-19».

«Έχουμε οδηγήσει σε τροχόσπιτα, τρίκυκλα, εφευρίσκουμε αυτοκίνητα, ποδήλατα, μοτοποδήλατα, αυτοκίνητα βενζίνης ή ντίζελ και τώρα οδηγούμε υβριδικά ή 100% ηλεκτρικά».

«Ναι, έχουμε περάσει πολλά, αλλά τι ωραία ζωή που περάσαμε!».

«Μπορεί να μας κατατάξουν ως “ουσιώδεις”, άνθρωποι που γεννήθηκαν σε αυτόν τον κόσμο, την δεκαετία του 1950, που είχαν μια αναλογική παιδική ηλικία και μια ψηφιακή ενηλικίωση».

«Είμαστε κάπως “ναι, τα είδα όλα”».

«Η γενιά μας, έχει κυριολεκτικά ζήσει και έχει δει τα περισσότερα, από κάθε άλλη -σε κάθε διάσταση της ζωής».

«Είναι η γενιά μας που έχει κυριολεκτικά προσαρμοστεί στην “ΑΛΛΑΓΗ”».

«Ένα μεγάλο χειροκρότημα σε όλα τα μέλη, μιας πολύ ιδιαίτερης γενιάς, που θα είναι ΜΟΝΑΔΙΚΗ».

«Ο ΧΡΟΝΟΣ ΔΕΝ ΣΤΑΜΑΤΑ»

«Η ζωή είναι μια αγγαρεία που φέρνουμε σπίτι να κάνουμε».

Ας Προσέξουμε, διότι...

Όταν κοιτάς... είναι ήδη έξι το απόγευμα.

Όταν κοιτάς... είναι ήδη Παρασκευή.

Όταν κοιτάς... τελειώνει ο μήνας.

Όταν κοιτάς... τελείωσε ο χρόνος.

Όταν κοιτάς... έχουν περάσει 50, 60 και 70 χρόνια!_

Όταν κοιτάς... δεν ξέρουμε πια πού είναι οι φίλοι μας.

Όταν κοιτάς... χάσαμε την αγάπη της ζωής μας και τώρα είναι πολύ αργά για να την ξαναπάρουμε.

Μην σταματάμε να κάνουμε κάτι που μας αρέσει λόγω έλλειψης χρόνου.

Μην σταματάμε να έχουμε κάποιον δίπλα μας, γιατί τα παιδιά μας σύντομα δεν θα είναι δικά μας και θα πρέπει να κάνουμε κάτι με αυτόν τον χρόνο που απομένει, όπου το μόνο που θα λείψει, θα είναι ο χώρος που μπορούμε να απολαύσουμε μόνο με τους συνηθισμένους φίλους μας. Εκείνη η φορά που δυστυχώς δεν γυρίζει ποτέ... ξανά. 

Πρέπει να διαγράψουμε το "ΜΕΤΑ"...

"ΜΕΤΑ"... Θα σε καλέσω.

"ΜΕΤΑ"... Δέχομαι.

"ΜΕΤΑ"... Λέω.

"ΜΕΤΑ"... Αλλάζω.

Εάν τα αφήνουμε όλα για *Αργότερα*,

σαν το "Μετά", θα λέμε...

Θα ήταν καλύτερα...

Γιατί να μην το καταλάβουμε...

"ΜΕΤΑ"... ο καφές κρυώνει

"ΜΕΤΑ"... αλλάζει η προτεραιότητα,

"ΜΕΤΑ"... χάνεται η γοητεία

"ΜΕΤΑ"... σύντομα γίνεται αργά,

"ΜΕΤΑ"... η νοσταλγία περνάει,

"ΜΕΤΑ"... τα πράγματα αλλάζουν,

"ΜΕΤΑ"... τα παιδιά μεγαλώνουν

"ΜΕΤΑ"... άνθρωποι ηλικίας,

"ΜΕΤΑ"... η μέρα είναι νύχτα,

"ΜΕΤΑ"... η ζωή τελείωσε

Μην αφήνετε τίποτα για "Αργότερα", γιατί περιμένοντας το "Μετά", μπορείς να χάσεις τις καλύτερες στιγμές, τις καλύτερες εμπειρίες, τις ΚΑΛΥΤΕΡΕΣ φιλίες, τους μεγαλύτερους έρωτες.

Θυμηθείτε ότι "Αργότερα" μπορεί να είναι αργά.

"Η μέρα είναι σήμερα!"

"ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΛΕΟΝ ΣΕ ΗΛΙΚΙΑ, ΓΙΑ ΝΑ ΑΝΑΒΑΛΟΥΜΕ ΤΙΠΟΤΑ".

Καθώς φαίνεται, αφιερώσατε χρόνο για να διαβάσετε το μήνυμα μου, αλλά δεν σας προτείνω να το μοιραστείτε με άλλους... ή να το αφήσετε για *Αργότερα*, είστε πλέον ώριμοι, να αποφασίσετε μόνοι σας!!!

Πάντα μαζί.

Πάντα μαζί για το Δίκαιο. 

Πάντα αδέρφια.

Πάντα φίλοι.

Στο τέλος αυτού του μηνύματος, πρέπει να νοιαζόμαστε για όλους, να ευχόμαστε για όλους και να μην πιέζουμε κανέναν.

Δεν είμαστε η Κοινωνία, είμαστε μέρος της Κοινωνίας, ικανό να σέβεται... την Ελευθερία Όλων των Ανθρώπων.