Σχόλιο για το εκλογικό αποτέλεσμα στην Δωδεκάνησο και την Κω

Οι ευρωεκλογές (συνέπιπταν, μας έλεγαν, με τις δημοτικές εκλογές για οικονομικούς λόγους οι κυβερνώντες), άλλα τώρα και μετά την επαναθέσπιση της 5-ετίας των δημοτικών εκλογών έχουν διαχωριστεί, αφού η κυβέρνηση έχει τα πάντα στο χέρι της.

Αυτό που κυριάρχησε στους σχολιασμούς για τις ευρωεκλογές στα νησιά μας είναι η αύξηση της αποχής από 41% σε  58,6% και η πτώση του κυβερνώντος κόμματος της Νέας Δημοκρατίας σε ψήφους από 1.9 σε 1,2 εκ. (σε ποσοστά από  33,1% σε 28,4%).Ακολουθεί  η πτώση-καθήλωση των ΣΥΡΙΖΑ από 1,3 εκ σε 0,6 εκ. (σε ποσοστά από  27,4% σε 14,9%) και του ΠΑΣΟΚ από 0,43 εκ. στο 0,5 εκ. (σε ποσοστά από 7,7% σε 12,8%). Τα υπόλοιπα κόμματα παίρνουν 1,7 εκ. ψήφους έναντι 2,3 εκ του 2013 (σε ποσοστά 42% έναντι 39%) και το συμπέρασμα είναι ότι η αποχή επηρέασε αρνητικά μικρούς και μεγάλους. 

Ο χώρος της ΝΔ στην Δωδεκάνησο από 33.852 ψήφους (32,58%) το 2019, κατέβηκε στις 18.901 ψ. και 30,52% τα πήγε καλύτερα από ότι στην πανελλαδική της πτώση. Το ίδια και την Κω όπου από 5.585 ψ. (31,43%) το 2019 τώρα έπεσε  σε 3.319ψ (32%).  Είναι μια τοπική ήττα. Απόδειξε όμως ότι κρατάει γερά. Πόσο μάλλον που είναι πολύ μακριά από αριθμό ψήφων και ποσοστών των εκλογικών της αντιπάλων Σύριζα-ΠΑΣΟΚ. 

Στα Δωδεκάνησα το ΠΑΣΟΚ πήρε 10.125 ψήφους (16,35%) έναντι 10.867 ψ (10,46%) του 2019 και στην Κω πήρε 1692 ψήφους (ανέβηκε σε ποσοστό 16,39%) από 2.171 ψήφους (11,88%) του 2019. Το αποτέλεσμα είναι απογοητευτικό αν και καλύτερο από τα πανελλαδικά, άλλα δεν δικαιολογείται λόγω της πολιτικής του ιστορίας ως ο κάτ. εξοχήν ‘Πασοκικός νομός’’ της χώρας μας. Είναι στάσιμο στα Δωδεκάνησα και σε μεγάλη πτώση στην Κω, αποδεικνύοντας την κακή του τοπική παρουσία και την πολιτική που εκπορεύεται από την δημοτική αρχή η οποία είναι αυτή της πλήρους σύμπλευσης με την κυβερνητική πολιτική, τον χώρο που έχει μοιραστεί ανάμεσα στο ΚΙΝΑΛ-ΣΥΡΙΖΑ και την ΝΔ.

---Ο χώρος του ΣΥΡΙΖΑ στα Δωδεκάνησα πήρε 7.906 ψήφους (12,77%) έναντι 25.119 ψ. (24,17%) του 2019 και στην Κω πήρε 1251 ψήφους (12,12%) έναντι 4.102ψ. (23,08%)  του 2019. Το αποτέλεσμα είναι απογοητευτικό και χειρότερο από το πανελλαδικό και δικαιολογείται από την γενική πτωτική τάση του, αλλά πρέπει να αποδοθεί και στην τοπική αδυναμία  ή απουσία του χώρου στα δρώμενα.

Ο κοινός χώρος των δυνάμεων του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΡΙΖΑ  στη Δωδεκάνησο είναι 29,12% μικρότερος του ποσοστού της Ν.Δ. (30,52%) και στην Κω ακόμη χειρότερα 28,52%. Ειδικά για τα άσχημα ποσοστά για το νησί μας καθοριστικό σημείο είναι η Δημοτική πολιτική όπως αυτή υλοποιείται από την παράταξη του κ. Νικηταρά. Η Δημοτική μας αρχή είναι ένα σύνολο πολιτών από ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΣΥΡΙΖΑ αλλά συμπλέει με όλες τις κυβερνητικές επιλογές και προπαγανδίζει το ‘’τοπικό ανύπαρκτο έργο της κυβέρνησης’’. Στο διάστημα Απρίλιος-Μάιος 2024 είχαμε 4 επισκέψεις κυβερνητικών στελεχών με θέμα την παρουσίαση των  έργων ‘’Δικαστικού μεγάρου’’ και ‘’Νοσοκομείου’’, για τα οποία δεν έχουν γίνει ή ξεκινήσει οι μελέτες!

Το άλλο κρίσιμο συμπέρασμα είναι ότι από των χώρο των υπολοίπων πολιτικών δυνάμεων τα κόμματα με δεξιά και υπερδεξιά κατεύθυνση έχουν διπλάσια εκλογική επιρροή από τα κόμματα με αριστερή φυσιογνωμία και πολιτική. Αυτό αποδεικνύει ότι, η άλλοτε αντιδεξιά, κεντρώα, δημοκρατική και προοδευτική εκλογική συμπεριφορά των Δωδεκανησίων  έχει τροποποιηθεί. Με άλλες λέξεις, υπάρχει ιδεολογική μετατόπιση του τοπικού εκλογικού σώματος. Η προοπτική μιας άλλης τοπικής πολιτικής επιβάλλει αλλαγές στις διακηρύξεις και προ παντός στην καθημερινή πολιτική αντιπαράθεση.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Η κυβέρνηση πήρε ένα μήνυμα. Έχει δυνατότητες και στα στενά μνημονιακά δεσμά να υλοποιήσει κάποιους στόχους με μικρά βήματα. Παράδειγμα, να προχωρήσει ο χωροταξικός και πολεοδομικός σχεδιασμός. Να δοθούν στον Δήμο Κω τα 5 ακίνητα του Δημοσίου. Να κάνει αποκέντρωση ενισχύοντας τον Δήμο.  Το ‘’δεν γίνεται’’ που μας λένε οι περί την εξουσία, δεν είναι ‘’ο χρυσός κανόνας’’.

Λείπει η πολιτική απόφαση της σύγκρουσης με τα κακώς κείμενα. Ο φόβος να μην στεναχωρήσουμε τους ισχυρούς. Στις αλλαγές θα βοηθούσε η παρουσία ισχυρής τοπικής αριστεράς ώστε να  μην αναζητούνται μονίμως, όπως γίνεται τώρα, λύσεις προς τα δεξιά.