«Εμφανώς υποστελεχωμένα τα τμήματα πυρασφάλειας της Πυροσβεστικής»

Στην εκδήλωση της Κεντρικής Επιτροπής και της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΚΚΕ με θέμα «Οι θέσεις του ΚΚΕ για την αντιπυρική προστασία», έκανε παρέμβαση ο Μανώλης Μυλωνάκης, Υποπυραγός ειδικών καθηκόντων, Διπλωματούχος Πτυχιούχος Μηχανικός ο οποίος υπηρετεί στο τμήμα πυρασφάλειας της Αθήνας.

Αφού ευχαρίστησε το ΚΚΕ για την πρόσκληση, υπογράμμισε: «Θα προσπαθήσω να μεταφέρω ορισμένα ζητήματα που απασχολούν το προσωπικό στα τμήματα πυρασφάλειας και έχουν ευρύτερες κοινωνικές προεκτάσεις τόσο γενικά όσο και ενόψει της επικείμενης αντιπυρικής περιόδου.

Μετά το πρόσφατο περιστατικό στη ”Βιολάντα” έγινε πασιφανής σε πανελλαδικό επίπεδο ο καίριος ρόλος των τμημάτων πυρασφάλειας ανά την επικράτεια για την υγεία και την ασφάλεια των εργαζομένων στις επιχειρήσεις αλλά και του κοινού που τις επισκέπτεται (για καταστήματα – επιχειρήσεις ”Συνάθροισης Κοινού”). Τα τμήματα αυτά είναι υπεύθυνα από τη μία να διενεργούν τακτικούς και έκτακτους καθώς και ελέγχους από καταγγελίες σε επιχειρήσεις και εγκαταστάσεις για την τήρηση των μέτρων πυροπροστασίας. Από την άλλη πρέπει να διεκπεραιώνουν ”διοικητικές πράξεις πυροπροστασίας”. Να ελέγχουν δηλαδή μελέτες και πιστοποιητικά πυροπροστασίας.

Όπως και στο υπόλοιπο Πυροσβεστικό Σώμα, τα τμήματα αυτά είναι εμφανώς υποστελεχωμένα. Ενδεικτικά για τον τομέα της Αθήνας μπορώ να αναφέρω ότι οι πράξεις πυροπροστασίας (μελέτες – πιστοποιητικά) που είναι αυτή τη στιγμή σε εκκρεμότητα είναι πάνω από 750 και οι ελεγκτές πυρασφάλειας που υπηρετούν λιγότεροι από 20. Το προσωπικό αυτό πρέπει επιπλέον να διενεργήσει εκατοντάδες ελέγχους σε ετήσια βάση (προσεγγίζουν τους 500) συνολικά από καταγγελίες έκτακτους και τακτικούς. Είναι προφανές ότι αυτός ο όγκος δουλειάς δεν είναι εφικτό να πραγματοποιηθεί από το υφιστάμενο προσωπικό. Πιθανολογώ ότι η κατάσταση είναι παρόμοια και στην υπόλοιπη Ελλάδα με αποτέλεσμα κάποια από τις αρμοδιότητες να μένει πίσω.

Πρέπει εδώ να σημειωθεί ότι η μεγάλη πλειοψηφία του προσωπικού που υπηρετεί στα γραφεία πυρασφάλειας (αξιωματικοί και υπαξιωματικοί) με ελάχιστες εξαιρέσεις (όπως ο ομιλών) είναι ”γενικών καθηκόντων”. Αυτό σημαίνει ότι σε όλη τη διάρκεια της αντιπυρικής περιόδου εμπλέκονται άμεσα στον επιχειρησιακό σχεδιασμό στελεχώνοντας τις επιπρόσθετες υπηρεσίες αλλά και τα ενεργά μέτωπα που προκύπτουν αυτήν την περίοδο. Με άλλα λόγια καθ’ όλη τη διάρκεια της αντιπυρικής περιόδου τα τμήματα πυρασφάλειας ”υπολειτουργούν”.

Σα να μην έφταναν τα παραπάνω από την περυσινή χρονιά ξεκίνησε η ενεργή εμπλοκή του Πυροσβεστικού Σώματος μέσω των τμημάτων πυρασφάλειας με τον έλεγχο των ακαθάριστων οικοπέδων. Συγκεκριμένα έχει περάσει στην ευθύνη του Σώματος ο έλεγχος των καταγγελιών επί των ακαθάριστων οικοπέδων. Η παραπάνω διαδικασία συμπίπτει με την αντιπυρική περίοδο και στην ουσία, σε συνδυασμό και με όλα τα παραπάνω ”αφοπλίζει” πλήρως τα τμήματα πυρασφάλειας από τα πλέον ουσιαστικά τους καθήκοντα. Η παραπάνω εμπλοκή μάλιστα ”επισημοποιήθηκε” και με το νόμο που ψηφίστηκε πρόσφατα με τον τίτλο ”Ενεργή Μάχη”.

Στην πλειοψηφία των συναδέλφων είναι κοινός τόπος ότι η παραπάνω αρμοδιότητα δεν θα έπρεπε να ανήκει στο Πυροσβεστικό Σώμα όπως ενδεικτικά μαρτυρούν και πολυάριθμα σχόλια από τη δημόσια διαβούλευση του νόμου. Από τη μία πρόκειται για αρμοδιότητα που δεν απαιτεί ιδιαίτερη κατάρτιση ή εμπειρία, οποιοσδήποτε δημοτικός υπάλληλος – δημόσιος υπάλληλος μπορεί να διακρίνει αν ένα οικόπεδο χρήζει καθαρισμού. Από την άλλη προσδίδει στο Πυροσβεστικό Σώμα χαρακτήρα καταστολής απέναντι σε λαϊκά στρώματα και ευάλωτους πολίτες σε αντίθεση με τη βασική του αποστολή. Είναι πασιφανές ότι στην πλειοψηφία τους τα ακαθάριστα οικόπεδα ανήκουν στους πλέον ασθενέστερους οικονομικά που αδυνατούν να πληρώσουν για να τα καθαρίσουν. Εδώ να σημειωθεί ότι στο έδαφος αυτό ανθίζει και η αισχροκέρδεια ορισμένων που απαιτούν υπέρογκα ποσά για τον καθαρισμό τα οποία πολλές φορές προσεγγίζουν ακόμη και το πρόστιμο που θα πληρώσει ο ιδιοκτήτης αν το οικόπεδο παραμείνει ακαθάριστο. Από την άλλη κατά την προσωπική μου γνώμη η επιμονή της πολιτικής ηγεσίας γύρω από τον καθαρισμό των οικοπέδων λειτουργεί αποπροσανατολιστικά προσπαθώντας να επιρρίψει την ευθύνη των μεγάλων καταστροφών από πυρκαγιές στους ιδιοκτήτες των οικοπέδων.

Χωρίς να είμαι ειδικός καθότι διοικητικός αξιωματικός, η επιμονή αυτή συνιστά παραδοχή ότι οι δασικές πυρκαγιές θα φτάνουν πλέον σταθερά στον αστικό ιστό οπότε και η καύσιμη ύλη των οικοπέδων (εκτάσεις εσωτερικά ή περιμετρικά οικισμών) θα επηρεάσει την εξάπλωση της πυρκαγιάς εντός των οικισμών. Θεωρώ ότι ούτε οι πυροσβέστες ούτε η πολιτεία γενικά πρέπει να δεχθεί αυτήν την σιωπηλή παραδοχή. Αλλά να επιμείνουμε στην λήψη εκείνων των μέτρων ώστε να εξασφαλίσουμε ότι οι δασικές πυρκαγιές θα αντιμετωπιστούν εγκαίρως και αποτελεσματικά εντός του δασικού ιστού προτού φτάσουν σε δομημένο περιβάλλον. Αλλά και αν αυτό γίνει να αποτελεί εξαίρεση και όχι κανόνα.

Όλα τα παραπάνω κάνουν αυταπόδεικτη την ανάγκη για πρόσληψη επιπλέον προσωπικού ώστε να μπορούν τα τμήματα Πυρασφάλειας και συνολικά το Πυροσβεστικό Σώμα να επιτελούν αναπόσπαστα το λειτούργημα της προστασίας της ανθρώπινης ζωής και περιουσίας». 

Πηγή: ΕΑΚΠ (Ενωτική Αγωνιστική Κίνηση Πυροσβεστών)

Σημείωση του «Σ»

Η τοποθέτηση του Μανώλη Μυλωνάκη, επιβεβαιώνει περίτρανα τα όσα έχουν δηλώσει στον «Σ» οι, Καμπούρης Μιχάλης, υπεύθυνος Γραφείου Προληπτικής και Κατασταλτικής Πυροπροστασίας Κω (αριθμ. φύλλου 1300, 12/3/2026) και ο Ιωάννης Χατζηκυριάκος, πρόεδρος Ένωσης Υπαλλήλων Πυροσβεστικού Σώματος Δωδεκανήσου (αριθμ. φύλλου 1301, 19/3/2026).

Κατά τα λοιπά, ξεκίνησε η αντιπυρική περίοδος…