Η Κως ‘’άφωνη’’ στην κλίνη του χωροταξικού και περιβαλλοντικού σχεδιασμού

Για ακόμη μια φορά στο νησί μας γίνεται λόγος για την περαιτέρω τουριστική ‘’ανάπτυξη’’, δηλαδή την αύξηση των τουριστικών κλινών και την λογική των περιορισμών, εκτιμώντας ότι είναι ‘’ωραία λόγια’’ .

Οι υπάρχουσες υποδομές του νησιού μας για την εξυπηρέτηση μονίμων κάτοικων και των τουριστών όλο τον χρόνο, μένουν αμετάβλητες και δεν συνδικάζονται με τις σύγχρονες ανάγκες. Δρόμοι, λιμάνια, βιολογικοί, διαχείριση απορριμμάτων, παραλίες, καθαριότητα, κυκλοφοριακό, νερά, συγκοινωνίες, δίκτυα επικοινωνιών κλπ, δεν μπορούν να υποστηρίξουν πλέον την αύξηση της τουριστικής κίνησης.

Η αναλογία μονίμων κάτοικων με τον αριθμό των φιλοξενουμένων είναι εθνικό ρεκόρ αλλά και παγκόσμια ‘’πρωτοποριακό’’! Είναι πολύ ατυχές το παράδειγμα που ανέφερε κεντρικός παράγοντας του ξενοδοχειακού κόσμου της σύγκρισης του μεγέθους Κω με την Μάλτα για να μας πει ότι υπάρχουν τεράστια περιθώρια ‘’επέκτασης-ανάπτυξης’’. Η Μάλτα έχει 574.000 κατοίκους, (το πιο πυκνοκατοικημένο κράτος-μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με την πυκνότητα 1.716 κατοίκους ανά τετραγωνικό) με 4 εκατομμύρια επισκεπτών/έτος 2025 άλλα για 12 μήνες. Η Κως 40.000 κάτοικους με πυκνότητα 130 κάτοικους και 1,5 εκ τουριστών για 6 μήνες, δηλαδή, 1500000/(0,5Χ40000)=150 τουρίστες /κάτοικο έναντι 4000000/574000=7 τουρίστες ανά κάτοικο!!

Ο σπουδαίος και υψηλής παραγωγικότητας κάμπος του νησιού, η Λάμπη, στο Ασφενδιού, στο Πυλί, στην Αντιμάχεια και στην Κέφαλο δεν μπορεί να μετατραπεί σε μια τουριστική αστική περιοχή. Αντίθετα πρέπει να προστατευτεί και να προωθηθεί η ενίσχυση του πρωτογενούς και δευτερογενούς τομέα που θα δίνει πλεονέκτημα στην υπάρχουσα τεράστια για τα δεδομένα του νησιού μας ξενοδοχειακή υποδομή παρέχοντας της το πλεονέκτημα της κατανάλωσης προϊόντων τροφικής αλυσίδας υψηλής ποιότητας με τοπικό σήμα παραγωγής.

Στο νησί μας υπάρχει μεγάλο ξενοδοχειακό οικοδομικό απόθεμα προϊόν(επενδύσεων) ατομικών κεφαλαίων και κρατικών ενισχύσεων με χρόνο ζωής όμως πάνω από 40 χρόνια που είναι ο ωφέλιμος χρόνος ζωής των τεχνικών έργων. Χρειαζόμαστε ειδική μέριμνα και ισχυρά χρηματοδοτικά κίνητρα για ανακαίνιση των ‘’παλιών και συνήθως μικρών’’ ξενοδοχειακών μονάδων, ώστε να επανενταχθούν στην πολύ ανταγωνιστική τοπική τουριστική οικονομία ως κερδοφόρες και παραγωγικές μονάδες, είτε να ωθηθούν στην αλλαγή χρήσης τους εντασσόμενες στον κλάδο της κατοικίας που εμφανίζει τεράστια προβλήματα ανεπάρκειας.

Ότι και να λέγεται γύρω από την ανάγκη περιοριστικών μέτρων (που σε ένα πολύ μικρό μέρος τους) υπάρχουν μέσα στα υπό πρόταση κυβερνητικά σχέδια για το ‘’χωροταξικό του τουρισμού’’ και του σχεδίου ‘’για το χωροταξικό των ανανεώσιμων πηγών ενέργειας’’ άλλα και τα ήδη θεσμοθετημένα μέτρα στον οικοδομικό κανονισμό, στην εκτός σχεδίου δόμηση και την δόμηση στις προστατευόμενες περιοχές, οι προοπτικές δεν είναι ‘’καλές και αγαθές’’! Δεν θα γίνουν άλλες ανεμογεννήτριες και δεν θα τοποθετηθούν και άλλα Φωτοβολταϊκά κάτοπτρα μας υπόσχονται! Όμως εξαιρούνται τα ήδη αδειοδοτημένα έργα!! Όταν γνωρίζουμε ότι υπάρχουν πάρα πολλές εγκρίσεις!! Όταν γνωρίζουμε ότι η εγκατεστημένη ισχύς των ήδη υπαρχόντων ΑΠΕ ξεπερνούν τις Ευρωπαϊκές νόρμες που έχουν τεθεί για την χώρα μας με ορίζοντα το 2035!! (energypress 2.3.2026: Τους στόχους του 2035 φτάνουν οι σταθμοί με δέσμευση ηλεκτρικού «χώρου»).Η δυναμική των πραγμάτων στην Χώρα μας οδηγείται από την δύναμη του κέρδους (οικονομικού και πολιτικού) και στην άνευ περιορισμών οικονομική εκμετάλλευση των φυσικών και ανθρωπογενών πόρων του νησιού μας. Ο Δήμος μας, (αλλά και η Περιφέρεια μας και οι Βουλευτές μας) σαν πολιτικό όργανο, άλλα και οι κοινωνία μας (δημότες και παραγωγοί προϊόντων και υπηρεσιών) σαν μηχανισμός αντίστασης, προστασίας και διεκδίκησης, δυστυχώς σιωπούν, είτε έρχονται μετά, είτε…απουσιάζουν!