Ο Σάκης Χατζηπέτρος: Τα πατίνια. Το κράτος μπάχαλο. Και η ωμή αλήθεια.

Ο αγαπητός σε όλους μας Σάκης είναι ένα κραυγαλέο παράδειγμα των λόγων της απαξίωσης της πολιτικής και της υποβάθμισης του Δημοτικού Συμβουλίου για τα οποία όμως δεν ευθύνεται ο Σάκης. Και εξηγούμε: 

Δεκάδες είναι η συμπατριώτες μας που συμμετέχουν στις δημοτικές εκλογές για πολλούς λόγους. Οι περισσότεροι λόγοι αφορούν την αγάπη τους για την πατρίδα και το αίσθημα της προσφοράς και φυσικά την πίστη τους στον υποψήφιο Δήμαρχο. Πολλοί από αυτούς με την ανάληψη της εξουσίας εθίζονται και η αγάπη για την πατρίδα παραχωρεί τη θέση της στην αγάπη για την εξουσία.

Υπάρχουν όμως και περιπτώσεις που σύμβουλοι αντιλαμβανόμενοι κατά τη διάρκεια της θητείας τους ότι κάτι δεν πάει καλά, αντιδρούν! 

Ένας από αυτούς ήταν προχθές ο αγαπητός Σάκης που μπροστά στην ανεξέλεγκτη κατάσταση της πόλης με τα πατίνια εναγωνίως φώναξε ότι το Κράτος  είναι μπάχαλο! 

Ένας εκπρόσωπος μας που εκλέχτηκε από τον λαό, πρώτος σε ψήφους, όπως εκλέγονται από τον ίδιο λαό και οι δήμαρχοι και οι περιφερειάρχες και οι βουλευτές, δηλαδή έχοντας την ίδια λαϊκή νομιμοποίηση, διαπιστώνει το μπάχαλο, όταν είναι συμμέτοχος, έστω και ως ο τελευταίος τροχός, του κάρου της μπαχαλοποίησης. 

Μπήκε και αυτός μέσα στην πολιτική κρεατομηχανή που τους αλέθει όλους και μετατρέπει τους πολίτες που επιθυμούν από αγάπη να βοηθήσουν το νησί τους σε ανίσχυρους, πιόνια και υπηρέτες του ίδιου μπάχαλοσυστήματος. 

Κανένας, μα κανένας, ούτε ο ίδιος ο δήμαρχος, αν γνώριζε και αυτός,  δεν έμαθε στο Σάκη τι είναι αυτή η έρμη αυτοδιοίκηση! Την ιστορία που κουβαλά, Ποιες είναι οι υποχρεώσεις και τα δικαιώματα του! Πόσο βαρύ είναι το φορτίο της εκπροσώπησης ενός λαού! Το φορτίο που θα σηκώσει και που σύμφωνα με το Σύνταγμα αφορά τη ζωή και την περιουσία του κάθε πολίτη! 

Αντίθετα εκλέχτηκε ως ένας απλός πολίτης εξαιτίας της καλοσύνης και της αγάπης που είχαν σε αυτόν οι συμπατριώτες και τον άφησαν να αυτοσχεδιάζει! Και από εκπρόσωπος του λαού μετατράπηκε σε εργάτη να κουβαλά καρέκλες, να φτιάχνει πεζοδρόμια, να παρακαλεί για χορηγίες, να βάζει από τη τσέπη του, να τρέχει πίσω από τα απορριμματοφόρα! Να βλέπει την πόλη του ποδηλάτου να μετατρέπεται σε κλωτσοπατινάδα και να κλαίει!

Ποιος;   Ο πρόεδρος μιας ολόκληρης πόλης! Ο εκλεγμένος εκπρόσωπος ενός ολόκληρου λαού. 

Για φανταστείτε τι θα γίνονταν εάν αυτοί οι ένδεκα σύμβουλοι της πόλης γνώριζαν την τεράστια δύναμη που κατέχουν εξαιτίας της λαϊκής νομιμοποίησης τους! Για φανταστείτε οι σύμβουλοι του Δήμου και των κοινοτήτων να γνώριζαν τι σημαίνει αυτοδιοίκηση. Ότι η δύναμη τους πηγάζει από το λαό και ότι οι αποφάσεις τους μέσα στα πλαίσια του νόμου, αλλά και οι διεκδικήσεις τους μέσα στα πλαίσια του Συντάγματος είναι αναφαίρετο δικαίωμα του λαού που εκπροσωπούν!

Αλήθεια! Ποιος δίδαξε τον Σάκη τι είναι ο Ευρωπαϊκός Χάρτης Τοπικής Αυτονομίας;  Ποιος του έμαθε τι είναι ο Δήμος, ποια είναι τα οικονομικά του και από που προέρχονται;  Τι σημαίνει δημοκρατικός προγραμματισμός! Ποιες είναι οι υποχρεώσεις του Δήμου και οι ανελαστικές δαπάνες, ποιοι είναι οι σύμμαχοι και ποιοι οι αντίπαλοι, ποια ήταν η πορεία της πόλης, οι εκατοντάδες μελέτες της, οι μακροπρόθεσμοι στόχοι της. Και φυσικά κανένας δεν του είπε ότι τα τοπικά συμβούλια στην ουσία είναι διακοσμητικά στοιχεία, το άλλοθι για την ενοποίηση τους στον ενιαίο Δήμο και ικέτες του δημάρχου και των αντιδημάρχων. 

Δεν είναι ο αγαπητός Σάκης. Είναι όλοι οι σύμβουλοι! Που σηκώνουν το σταυρό του μαρτυρίου προσπαθώντας να κλείσουν τρύπες! Να βλέπουν και να αδυνατούν. Να μην ανταποκρίνονται στα χιλιάδες τηλέφωνα των παραπόνων και των αιτημάτων! Να παρακαλούν κατουρημένες ποδιές. Και εν τέλει να μετατρέπονται σε ανίκανους ή ψεύτες. 

Φίλε Σάκη, το κράτος δεν είναι μπάχαλο τυχαία   Οι πολιτικοί και το σύστημα στην Ελλάδα  θέλουν να είναι μπάχαλο για να δικαιολογούν την παρουσία τους! Και το δυστύχημα είναι ότι με ελάχιστες εξαιρέσεις αυτό το μπάχαλο έχει μολύνει όχι μόνο το κράτος, δηλαδή το σώμα, αλλά και τα κύτταρα, δηλαδή τους Δήμους!  

Γι’ αυτό και η ανοχή είναι συνενοχή. Η παραίτηση, όταν σε ελάχιστες περιπτώσεις γίνεται, είναι αποφυγή της ευθύνης του πολίτη. Και το μόνο που μένει είναι η διεκδίκηση της γνώσης του αληθινού σου ρόλου που θα πρέπει να αποκτήσεις μόνος σου γιατί κανένας δεν θα σου την δώσει επειδή σε θέλουν υπηρέτη τους.

Τα ίδια έγραψα και όταν τότε ανέλαβες και έφτιαχνες τα πεζοδρόμια μαζί με τον Μανώλη. Αλλά ποιος ακούει! Εκεί έχουμε καταντήσει. Να σκύβουμε το κεφάλι και να παρακαλούμε. Ο πολίτης τον σύμβουλο. Ο σύμβουλος τον Δήμαρχο. Και ο Δήμαρχος τον Βουλευτή και τον Υπουργό…. 

Με ειλικρινή εκτίμηση στον άνθρωπο Σάκη.