Δημόσιος χώρος για τα παιδιά ή δημόσια γη για ιδιωτικά συμφέροντα;

Η πρόσφατη δημόσια συζήτηση μεταξύ Δήμου και Ναυτικού Ομίλου Κω ανέδειξε με τον πιο καθαρό τρόπο το πραγματικό πολιτικό ερώτημα που καλείται να απαντήσει ο Δήμος Κω.
Από τη μία πλευρά, ένας αθλητικός σύλλογος με εκατοντάδες παιδιά, που παράγει αθλητισμό, παιδεία, κοινωνική συνοχή και δίνει δημιουργική διέξοδο στη νεολαία του τόπου, ζητά χώρους για να αναπτύξει τη δραστηριότητά του.
Από την άλλη, ακούγονται αιτήματα για τη δημιουργία εγκαταστάσεων που θα εξυπηρετήσουν συγκεκριμένες τουριστικές επιχειρήσεις και τις ανάγκες των πελατών τους.
Το ερώτημα είναι απλό:
Ποιος προηγείται στη διαχείριση της δημόσιας γης; Τα παιδιά της Κω ή τα επιχειρηματικά σχέδια λίγων;
Κανείς δεν αμφισβητεί τη σημασία του τουρισμού για την τοπική οικονομία. Όμως η δημόσια περιουσία δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως εργαλείο εξυπηρέτησης ιδιωτικών επενδυτικών σχεδίων κάθε φορά που αυτά εμφανίζονται. Η πρώτη της αποστολή είναι να υπηρετεί το δημόσιο συμφέρον, την κοινωνία και τις ανάγκες των κατοίκων.
Όταν ένας σύλλογος φιλοξενεί εκατοντάδες παιδιά, η στήριξή του δεν είναι χάρη. Είναι υποχρέωση της τοπικής αυτοδιοίκησης.
Ο Δήμος οφείλει να ξεκαθαρίσει ποια είναι η πολιτική του επιλογή. Θα αξιοποιήσει τον δημόσιο χώρο για την ενίσχυση του αθλητισμού, της νεολαίας και των συλλογικών αναγκών ή θα συνεχίσει να αντιμετωπίζει κάθε δημόσια έκταση ως δυνητικό πεδίο εξυπηρέτησης ισχυρών οικονομικών συμφερόντων;
Γιατί στο τέλος της ημέρας, ο τρόπος που διαχειρίζεσαι τη δημόσια γη αποκαλύπτει και ποιους θεωρείς προτεραιότητα.
Και σε μια κοινωνία που θέλει να λέγεται δίκαιη, τα 200 παιδιά ενός αθλητικού σωματείου δεν μπορεί να έχουν μικρότερη αξία από τις απαιτήσεις δύο ξενοδοχειακών επιχειρήσεων.

Ευχαριστώ για την φιλοξενία.