Απίστευτο ! Με τον νόμο για τους Δήμους καταργούν την πάλη των τάξεων και τις ιδεολογίες.

Αυτή τη βδομάδα στο Βουλή το πολιτικό σύστημα και οι πολιτικοί που το υπηρετούν δολοφονούν για ακόμα μία φορά τους Δήμους και τη Δημοκρατία λεηλατώντας τον πλούτο, την ζωντάνια, το μυαλό και την δύναμη των τοπικών κοινωνιών. 

Ήταν ο Ραγκούσης του ΠΑΣΟΚ  που το 2010 με τον νόμο του Καλλικράτη, πριν καλά, καλά εφαρμοστεί ο Καποδίστριας βίαια προχώρησε σε νέες συνενώσεις, μέσα σε κλίμα πτώχευσης ενώ υπήρχε ο νόμος για τις Συμπολιτείες, αγνοώντας ότι οι μεγάλες μεταρρυθμίσεις απαιτούν χρόνο, χρήμα και στάδια εφαρμογής. 

Ήταν ο Σκουρλέτης του ΣΥΡΙΖΑ που το 2018 εφάρμοσε την απλή αναλογική στους Δήμους με το γνωστό μπάχαλο, αγνοώντας ότι το σύστημα διακυβέρνησης των Δήμων είναι σκληρά συγκεντρωτικό και δημαρχοκεντρικό που πρώτα απαιτεί την κατάργηση του.. 

Τώρα ο Λιβάνιος της Ν.Δ.  με την νομοθετική καθιέρωση εναλλακτικής ψήφου στις εκλογές των Δήμων, δηλαδή ο ψηφοφόρος να μπορεί να ψηφίζει συμβούλους και από άλλες παρατάξεις, έρχεται να καταργήσει τις ανθρώπινες διαφορές σε ιδέες, αρχές και στόχους, προσδίδοντας στην αυτοδιοίκηση διαχειριστική καθαρά ευθύνη των όσων αναθέτει η κυβέρνηση στους Δήμους. Παράλληλα θέτει με την σφραγίδα νόμου τα κόμματα, που ήταν τα θεμέλια της Δημοκρατίας μας στο χρονοντούλαπο! 

Πρώτα ξεκίνησαν να παίρνουν μία, μία της αρμοδιότητες. Τις παραλίες, τους ΧΥΤΑ και την ανακύκλωση, της πολεοδομίες, τους χωροταξικούς σχεδιασμούς και έρχονται τα νερά, τα λιμάνια, οι βρεφονηπιακοί, τα στάδια. Και τώρα βάζουν χέρι στο μυαλό και τις πολιτικές επιλογές των πολιτών. Καταργούν το προαιώνιο και αναφαίρετο δικαίωμα των κοινωνιών για πρόοδο μέσα από τις διαφορές και τις συγκρούσεις και των διάλογο ιδεολογιών, αρχών και στόχων. Ναι λένε! Όλοι το ίδιο είσαστε, αφού αυτό που σας αφήσαμε να κάνετε είναι να μαζεύετε τα σκουπίδια, τα περιττώματα των σκύλων, να επιβλέπετε και να καθαρίζετε τα χωράφια και άντε να έχετε και το ληξιαρχείο.

Μετατρέπουν τους Δήμους σε ζόμπι της πολιτικής. Σε εργαστήρια παθητικής αποδοχής όσων επιβάλλονται! Και μάλιστα χωρίς την παραμικρή αντίσταση των αυτοδιοικητικών που πλέον έχουν εθιστεί στις απολίτικες παρατάξεις και σε διαχειριστικές πρακτικές.   

Πουθενά στα αναπτυγμένα κράτη του κόσμου δεν συμβαίνουν αυτά που προωθούνται στη χώρα μας και αφορούν την ποιότητα της ζωής και της περιουσίας κάθε τοπικής κοινωνίας.  Πουθενά, αφού σε αυτά τα κράτη ο εκλογικός νόμος για την εκλογή των συμβούλων ξεχωριστά είναι η απλή αναλογική, Το συμβούλιο είναι κυρίαρχο και ο Δήμαρχος υλοποιεί και δεν αποφασίζει! 

Μην νομίζετε ότι είναι πολιτικός ερασιτεχνισμός όσα συμβαίνουν εδώ. Είναι κατευθύνσεις μεγάλων συμφερόντων για την υποταγή του πολίτη και του δικαιώματος του να σκέφτεται και να αποφασίζει για το μέλλον του. Για την εξασθένιση του κεκτημένου με αγώνες προνομίου της δημοκρατίας μας να αποφασίζει ο πολίτης  σύμφωνα με τα συμφέροντα και την κοινωνική και οικονομική τάξη στην οποία ανήκει και την ιδεολογική προσήλωση του. Και δυστυχώς είναι αποφάσεις που υλοποιούν οι πολιτικοί της χώρας μας οι οποίοι μετέτρεψαν τα κόμματα από φορείς ιδεολογιών σε χώρους ατομικών υπαρξιακών συμφερόντων.    

Το δυστύχημα είναι ότι όλα αυτά που συμβαίνουν στη χώρα μας αφορούν την επιβίωση της ίδιας της χώρας. Και δυστυχώς δεν υπάρχει συνέχεια. Μέσα στα τελευταία πενήντα χρόνια της παγκόσμιας ιλιγγιώδους ανάπτυξης, η Ελλάδα μετά την τραγωδία της δικτατορίας και της προδοσίας της Κύπρου, πέρασε από το σύγχρονο κράτος του Κωνσταντίνου Καραμανλή και την τεράστια αποκέντρωση πόρων και αρμοδιοτήτων του Ανδρέα και του Γεννηματά, στους οδοκαθαριστές Δημάρχους του  Ραγκούση, του Σκουρλέτη και του Λιβάνιου. Το αποτέλεσμα είναι γνωστό. Το επιτελικό κράτος των υπογείων του Μαξίμου ψηφίζει και επιβάλλει….  

Δυστυχώς η αφαίρεση των αρμοδιοτήτων, το δημαρχοκεντρικό μονοπρόσωπο σύστημα διοίκησης,  η κατάργηση των ιδεολογιών, των αρχών και των αξιών, με την  ισοπεδωτική λογική του όλοι το ίδιο είμαστε, αφαιρούν σκόπιμα και προμελετημένα το μυαλό και την δύναμη, την δημιουργικότητα, τη ζωντάνια που γεννιούνται μέσα από συγκρούσεις και διάλογο.

Εξανεμίζουν την ελπίδα για πρόοδο καθηλώνοντας τις κοινωνίες σε διαχειριστές αποφάσεων μακρινών εξουσιών και «σοφών» πολιτικών. Και οδηγούν στην δημογραφική απίσχναση (που δυστυχώς προσπαθούν να θεραπεύσουν με επιδόματα στις γεννήσεις) και την φυγή στα εξωτερικό.