«Την εποχή που οι γιατροί απαξιώνονται …»

Τα κίνητρα για γιατρούς και νοσηλευτές είναι ανεπαρκή και οδηγούν σε άκαρπες προκηρύξεις

και συνεπώς στη διατήρηση της τεράστιας υποστελέχωσης των δομών υγείας των νησιών. Σε

αυτό συμβάλλει τα μέγιστα το στεγαστικό πρόβλημα. Σε όλα σχεδόν τα νησιά, οι υγειονομικοί

που καλούνται να καλύψουν τις κενές θέσεις σε Νοσοκομεία και Κέντρα Υγείας δε βρίσκουν

στέγη (προσιτή ή/και διαθέσιμη), κυρίως μέσα στους καλοκαιρινούς μήνες, όπου και οι

στελεχιακές ανάγκες πολλαπλασιάζονται.

Οι γιατροί που τελικά δέχονται να υπηρετήσουν στην παραμεθόριο «κόντρα στην κοινή

λογική», είτε λόγω υποχρεωτικότητας, είτε λόγω «τόλμης», θα έπρεπε να στηρίζονται με κάθε

δυνατό τρόπο από την πολιτεία, διασφαλίζοντας την ικανοποίηση των βασικών αιτημάτων

τους.

Η πραγματικότητα είναι τελείως διαφορετική.

Αν την έλλειψη πολιτικής βούλησης της κυβέρνησης για επικαιροποίηση και επανεξέταση της

δέσμης κινήτρων προς τους υγειονομικούς, συνοδεύει (τουλάχιστον στα μικρά νησιά) η

απροθυμία της τοπικής αυτοδιοίκησης να στηρίζει και να κατανοεί τις δυσκολίες που βιώνουν

σε ένα απομακρυσμένο νησί οι δημόσιοι λειτουργοί, τότε δυστυχώς εδραιώνεται το καθεστώς

της υποστελέχωσης.

ΥΓ Μια «εκκεντρική» λύση αναδείχθηκε μέσα από το περιστατικό στο ακριτικό

Καστελλόριζο. Αντί της προτεινόμενης δημιουργίας Δημόσιων Κατοικιών για την

αντιμετώπιση του στεγαστικού προβλήματος, στον γιατρό του Καστελλόριζου προσφέρθηκε

δωρεάν στέγη και σίτιση! Μέσα στο κρατητήριο! Την εποχή που οι γιατροί απαξιώνονται,

είμαστε για γέλια και για κλάματα …

Από το Γραφείο Τύπου

5/7/26

.