Ο αετός, το κοράκι και οι ορεινές περιοχές

Άννα Αυγούλη

Αγαπημένε μου, εύχομαι να είσαι καλά. Είχαμε κάποιες βροχούλες και χαρήκαμε πάρα πολύ γιατί το νερό το έχουμε ανάγκη, αλλά χειμώνα ακόμα δεν είδαμε Μας έχει γυρίσει την πλάτη.

Τι είπες; Να μην προτρέχω; Μα τι λες; Τι μας απόμεινε μέχρι την Άνοιξη; Ούτε δυο μήνες… Αλλά καλά λες. Ας κρατήσω και μια πισινή διότι, όπως λέει και η παροιμία, «ο Φλεβάρης κι αν φλεβίσει καλοκαίρι θα μυρίσει κι άμα πει και θυμώσει μέσ' τα χιόνια θα μας χώσει». Τέλος πάντων. Έχει τρελαθεί κι ο καιρός…

Μια φίλη μου, το πρωί της Δευτέρας μου ευχήθηκε καλή εβδομάδα και μου έστειλε ένα βιντεάκι με το κείμενο που σου παραθέτω:

«Το μόνο πουλί που τολμά να τσιμπήσει έναν αετό είναι το κοράκι. Κάθεται στην πλάτη του και δαγκώνει το λαιμό του. Ωστόσο, ο αετός δεν αποκρίνεται ούτε επιτίθεται στον κόρακα. Δεν χάνει χρόνο ή ενέργεια μαζί του. Απλά απλώνει τα φτερά του και αρχίζει να ανεβαίνει ψηλότερα στον ουρανό. Όσο πιο ψηλά πετάει, τόσο πιο δύσκολο είναι για το κοράκι να αναπνέει και έτσι πέφτει από την έλλειψη οξυγόνου.

Σταμάτα να χάνεις χρόνο με κοράκια!! Πήγαινε στα ύψη σου και θα εξαφανιστούν».

Πολύ ωραία συμβουλή, αλλά πόσο «αετός» μπορείς να γίνεις; Άσε που εκεί ψηλά σε τρώει η μοναξιά.

Δεν απαντάς και ανησυχώ. Γελάς μόνο… Κάτι είναι κι αυτό.

Που λες, διάβασα ένα δελτίο τύπου που μας έστειλε ο Μάνος Κόνσολας, ένας από τους πλέον συμπαθείς βουλευτές, καρατσεκαρισμένο αυτό, συμφωνείς ή διαφωνείς μαζί του, η οποία με προβλημάτισε.

«Δικαίωση των προσπαθειών μας, η δημιουργία αυτόνομης υποεπιτροπής ορεινών περιοχών που αφορά και στις ορεινές περιοχές των νησιών» έγραφε.

Εξηγώντας περί τίνος πρόκειται, ανέφερε πως, στην τροποποίηση του κανονισμού της Βουλής, που θα ψηφιστεί αυτή την εβδομάδα, περιλαμβάνεται και η σύσταση αυτόνομης υποεπιτροπής ορεινών περιοχών, που αποτελούσε πρόταση του ιδίου προς τον πρόεδρο της βουλής Κωνσταντίνο Τασούλα, από τον Νοέμβριο του 2022.

Συγκεκριμένα, με το άρθρο 3 της σχετικής πρότασης, «προβλέπεται η σύσταση δύο υποεπιτροπών της επιτροπής περιφερειών και, συγκεκριμένα, υποεπιτροπής νησιωτικών επιτροπών και της υποεπιτροπής ορεινών περιοχών, ώστε κάθε υποεπιτροπή να μπορεί να επιλαμβάνεται αποκλειστικώς και πλήρως των ανακυπτόντων ζητημάτων».

Η πρόταση αυτή, όπως αναφέρει, αφορά και στις ορεινές περιοχές των νησιών που αντιμετωπίζουν ιδιαίτερα προβλήματα που εκτείνονται πέραν των προβλημάτων των νησιωτικών περιοχών. «Η δημιουργία μιας αυτόνομης υποεπιτροπής για τις ορεινές περιοχές αποτελεί το πρώτο βήμα για τη διαμόρφωση μιας εθνικής πολιτικής που θα στοχεύει στην ανάπτυξη, αλλά και στην αντιμετώπιση των ιδιαίτερων προβλημάτων των ορεινών περιοχών» λέει χαρακτηριστικά.

Όσο για τους στόχους της υποεπιτροπής;

1^ον: Έναν αποτελεσματικό ορισμό των ορεινών περιοχών/ Δήμων της Ελλάδας, ώστε να υπάρχει το χωρικό υπόβαθρο της εφαρμογής της.

2^ον: Τον καθορισμό εποπτικών αρχών και οργάνων για την υποστήριξη και εποπτεία της εφαρμογής των πολιτικών για τις ορεινές περιοχές. Σημαντική κρίνεται η ύπαρξη μηχανισμών έκφρασης και εκπροσώπησης των τοπικών κοινωνιών στα όργανα αυτά.

3^ον: Τον προσδιορισμό πηγών χρηματοδότησης για την υποστήριξη των αναπτυξιακών διαδικασιών και τη διασφάλιση διαφάνειας στη διαχείρισή τους,  όπως για παράδειγμα το «ορεινό ταμείο».

4^ον: Την καταγραφή των κύριων προβλημάτων των ορεινών περιοχών, όπως η δημογραφική συρρίκνωση, η ενεργειακή φτώχεια, οι κοινωνικοοικονομικές ανισότητες κ.ο.κ., αλλά και την αναγνώριση ευκαιριών και πλεονεκτημάτων για τις τοπικές κοινωνίες, όπως ο δασικός πλούτος, το ενεργειακό δυναμικό, η παραγωγή προϊόντων ποιότητας κ.ο.κ.

5^ον: Τη σκιαγράφηση αναπτυξιακών προτεραιοτήτων βασισμένων στις πραγματικές δυνατότητες των ορεινών κοινωνιών που θα αξιοποιούν την υφιστάμενη γνώση και τις υπάρχουσες δραστηριότητες σε συνδυασμό με καινοτόμες τεχνολογικά λύσεις.

Πόσο ωραία ακούγονται όλα αυτά για να είναι αληθινά!!!! Κατ’ αρχάς, δεν ξέρω πόσο λειτούργησε η επιτροπή. Διότι, για να προτείνεις υποεπιτροπή, σημαίνει ότι η επιτροπή έκανε έργο. Γνωρίζεις κάτι;

Τέλος πάντων. Επανέρχομαι.

Καταγραφή προβλημάτων, καθορισμός εποπτικών αρχών και οργάνων, προσδιορισμός πηγών χρηματοδότησης,  σκιαγράφηση αναπτυξιακών προτεραιοτήτων βασισμένων στις πραγματικές δυνατότητες των ορεινών κοινωνιών…

Αισιόδοξη ούσα, ας πω ότι, είναι μια αρχή. Έστω και ότι καταγράφηκε στα πρακτικά της βουλής. Δεν είν’ κακό. Ρεαλίστρια όμως ταυτόχρονα, χαμογελάω. Στην Ελλάδα εάν δεν θέλεις να γίνει κάτι, κάνεις μια επιτροπή. Έτσι δεν λέμε;;

Σκέψου, λοιπόν, έναν προς έναν τους στόχους και πες μου τη γνώμη σου. Για παράδειγμα, μέχρι τώρα δεν είναι γνωστά τα προβλήματα των ορεινών κοινωνιών; Γιατί χρειάζεται να ξανακαταγραφούν;

Εποπτικές αρχές και εκπροσώπηση τοπικών κοινωνιών. Μα, γενικώς πάσχουμε από εποπτικές αρχές, δες τις επιθεωρήσεις εργασίας που τώρα βαφτίστηκαν διαφορετικά ή τον έλεγχο των δήμων και των περιφερειών (ανέκδοτο ο έλεγχός τους), για να μην αναφερθώ στην ίδια την κυβέρνηση. έλεγχοι για τα μάτια σου μόνο…

Όσο για τη συμμετοχή των κοινωνιών, άσε καλύτερα να μη μιλήσω…

Όπως και να ‘χει, σαν σκέψη καλή μου ακούγεται, αλλά με όλη αυτή την κατάσταση που βιώνουμε, μάλλον αφορά σε άλλη χώρα και όχι στη δική μας.

Εμείς εδώ, δεν μπορούμε να μοιράσουμε δυο γαιδάρων άχυρο, θα λύσουμε προβλήματα και μάλιστα ορεινών και νησιωτικών περιοχών των νησιών;

Δηλαδή, στην ηπειρωτική χώρα τα έχουν λυμένα;