Παλιοκατάσταση…

Άννα Αυγούλη

Αγαπημένε μου, μπήκαμε στον Αύγουστο. Σιγά – σιγά ροκανίζουμε και τούτο το καλοκαίρι. Να δούμε και τι σοι απολογισμό θα κάνουμε τον Οκτώβριο, άντε Νοέμβριο.

Τι είπες;

Δεν σου αρέσουν οι απολογισμοί…

Άδικο έχεις; Κάθε χρόνο και χειρότερα. Από πού να πιάσεις και που να φτάσεις…

Κι όμως, οι αγαπημένοι μας «άρχοντες» ναι μεν αναγνωρίζουν κάποια προβλήματα (κάνουν την ανάγκη φιλοτιμία, όμως δεν πιάνει…), αλλά δηλώνουν αδικημένοι (τύφλα να ‘χει ο Βασιλάκης Καΐλας!!!).

Για τον δήμαρχο, φταίει η κυβέρνηση αλλά και η περιφέρεια.

Για την περιφέρεια, φταίνε οι δήμοι, αλλά ουδεπόποτε η κυβέρνηση.

Για την κυβέρνηση, φταίνε οι κακοί καιροί και αυτοί που τη ζηλεύουν…

Δεν περιγράφω άλλο.

Μια χώρα χάλια, μια κυβέρνηση άστα να πάνε κι ένας λαός στην κοσμάρα του.

Πάμε για άλλα.

Ένας αγαπημένος φίλος μου έστειλε ένα χιουμοριστικό κειμενάκι.. Θα το διαβάσεις και θα καταλάβεις. Το μόνο που έχω να σου πω, πριν σε αποχαιρετίσω για σήμερα, είναι αυτό που έγραψε ο «Οικονομικός Ταχυδρόμος»:

«Ισχυρή κερδοφορία και υπέρβαση στόχων στο Α’ Εξάμηνο 2025 σημείωσε η Alpha Bank., η οποία αναβαθμίζει τους στόχους  για τα κέρδη ανά μετοχή. Συγκεκριμένα, το α’ εξάμηνο του 2025 εμφάνισε κέρδη 517 εκ. ευρώ., ενώ ανακοίνωσε προμέρισμα 111 εκ. ευρώ. το 4ο τρίμηνο του 2025.

Eurobank: Καθαρά κέρδη 691 εκατ. ευρώ στο εξάμηνο με τα μισά από το εξωτερικό».

Διάβασε τώρα το κειμενάκι:

«Έχετε πάει σε ΤΡΑΠΕΖΑ τον τελευταίο καιρό;

Νιώσατε τουλάχιστον σαν καθυστερημένος ή σαν ενοχλητική μύγα κολλημένη στο τζάμι του υποκαταστήματος;

Νιώσατε πως για να μπεις σε τράπεζα πλέον πρέπει να έχεις τουλάχιστον μάστερ στην πληροφορική;

Αν ΝΑΙ, σας ενδιαφέρει το παρακάτω κείμενο ...

Σήμερα ήρθε ο διευθυντής της τράπεζας που με εξυπηρετεί στην περιοχή μου να ψωνίσει από το κρεοπωλείο μου.

Πρώτα τον έβαλα να κάτσει σε μια καρέκλα για 30 λεπτά.

Όταν ευκαίρησα, τον ρώτησα τι θέλει και απάντησε ότι θέλει μπιφτέκια για χάμπουργκερ.

Του είπα ότι τώρα πουλάμε μπιφτέκια για μπέργκερ μόνο τις Παρασκευές.

Εναλλακτικά παρήγγειλε λουκάνικο αλλά του είπα ότι λουκάνικα πουλάμε από 8:30 έως 10:00 μόνο Τρίτη και Πέμπτη.

Είδε και αποείδε, παρήγγειλε ένα κοτόπουλο κομμένο στα τέσσερα.

Του έδωσα το κοτόπουλο, τα μαχαίρια και το ψαλίδι και του είπα να το κόψει μόνος του.

Όπως το περίμενα, απάντησε ότι δεν ήξερε πώς να το κάνει και ότι δεν ήταν δικιά του δουλειά.

Του απάντησα ευγενικά: 

- Αφού είναι η πρώτη φορά, θα σας βοηθήσω αλλά από εδώ και πέρα θα πρέπει να το κάνετε μόνος σας, καθώς οι οδηγίες για τον τρόπο είναι διαθέσιμες στην ιστοσελίδα μας και στην αντίστοιχη εφαρμογή για κινητά.

Με κοίταξε αποσβολωμένος και μου ζήτησε να σοβαρευτώ και να κάτσουμε να μιλήσουμε λογικά.

Του είπα ότι αν δεν ζητούσε ραντεβού, θα ήταν εντελώς αδύνατο να μου μιλήσει.

Τελικά πήρε το κοτόπουλο, το οποίο του ετοίμασα αλλά του εξήγησα ότι πέραν του κόστους, πρόσθεσα και τα τέλη συντήρησης του εξοπλισμού για το κόψιμο του κοτόπουλου.

Κατόπιν του επέστησα την προσοχή ότι στα πλαίσια της συνεργασίας μας αν θέλει να συνεχίσει να εξυπηρετείται από εμάς, θα πρέπει να προμηθευτεί την κάρτα της επιχείρησής μας που τον δεσμεύει να αγοράζει δύο κιλά παϊδάκια κάθε 15 μέρες ειδάλλως θα έχει προσαύξηση 3% στις τιμές λιανικής στις υπόλοιπες συναλλαγές.

Μου ψέλλισε ένα κοσμητικό επίθετο και έφυγε μουρμουρίζοντας αλλά μετά από λίγο το ξανασκέφτηκε και επέστρεψε να πάρει το κοτόπουλο γιατί ήταν αργά να πάει αλλού και θα έμενε νηστικός.

Η ιστοριούλα μας είναι φανταστική αλλά φαντάζεστε να υπήρχε αυτό το φέρσιμο σε ένα κρεοπωλείο που ψωνίζατε για χρόνια και ξαφνικά  να σας έθεταν αυτούς τους όρους;

Λοιπόν έτσι και χειρότερα μας φέρονται οι τράπεζες.

Εκτός από το να τους εμπιστευόμαστε τα λεφτά μας με τα οποία δουλεύουν, όταν αποτυγχάνουν, πρέπει να τις βοηθήσουμε να επανακάμψουν και πάλι με τα δικά μας λεφτά.

Μας παρέχουν όλο και λιγότερες υπηρεσίες με εξυπηρέτηση από υπαλλήλους στα καταστήματα, αναγκάζοντάς μας να κάνουμε εμείς την δουλειά τους, ενώ πληρώνουμε και προμήθεια σε κάθε συναλλαγή με το ποσό αυθαίρετα και μονομερώς επιβεβλημένο.

Αν δεν μπορούμε να αντιδράσουμε αλλιώς, τουλάχιστον ας το κυκλοφορήσουμε...».

Αυτό κάνουμε αγαπημένε μου.