Μην συμβουλεύεις εάν δεν είσαι ειδικός.

Αμαλία Ανδρουλάκη

Ένα φαινόμενο το οποίο παρατηρούμε συχνά οι λογοθεραπευτές είναι αυτό της γνώμης για την ανάπτυξη της ομιλίας των παιδιών, από άτομα που δεν γνωρίζουν την παθολογία της επικοινωνίας  και του λόγου. 

Πολλές φορές  συγγενείς, φίλοι και  γνωστοί σπεύδουν να συμβουλέψουν τον γονέα που ανησυχεί για το παιδί του και να τον καθησυχάσουν λέγοντάς του: ‘ Είναι μικρό ακόμα’, ‘ Και το δικό μου παιδί δεν μιλούσε και ξαφνικά ξεκίνησε να μιλάει από μόνο του’, ‘ Πολλά παιδιά δεν μιλούν ακόμα’, ‘ Δεν έχει τίποτα το παιδί , είναι στο μυαλό σου’ κτλ. Τις περισσότερες φορές οι απόψεις του καθένα για την ανάπτυξη του λόγου βασίζονται μόνο στο εμπειρικό κομμάτι στα στενά πλαίσια των παιδιών  της οικογένειας και δεν έχουν επιστημονική, τεκμηριωμένη και εμπεριστατωμένη υπόσταση.

 Δεν θα κουραστούμε να επισημαίνουμε συνεχώς ότι το κάθε παιδί είναι ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ. Δεν είναι σωστό και ηθικό να καθησυχάζουμε τον γονέα που ανησυχεί για την ομιλία του παιδιού του, με βάση του πως αναπτύχθηκε το δικό μας παιδί. Είναι δυο εντελώς διαφορετικά άτομα, μεγαλώνουν σε διαφορετικό περιβάλλον με διαφορετικές προσλαμβάνουσες και ερεθίσματα και διαφορετικό νοητικό επίπεδο. Συνεπώς και η ανάπτυξη της ομιλίας δεν θα είναι η ίδια.

Οι αμφιλεγόμενες συμβουλές από τρίτους μπορούν  να αποβούν  μοιραίες  για την ψυχοσυναισθηματική ανάπτυξη του παιδιού. Αφενός οι γονείς καθυστερούν να συμβουλευτούν τον ειδικό λογοθεραπευτή και αφετέρου πιέζουνάσκοπακαι με μεγάλη συναισθηματική φόρτιση,το παιδί να μιλήσει.  

Οι γονείς το καλύτερο που έχουν να κάνουν είναι να πάρουν την γνώμη ενός ειδικού: του λογοθεραπευτή. Ο λογοθεραπευτής θα λάβει το αναπτυξιακό και το ιατρικό ιστορικό του παιδιού, θα εκτιμήσει τους κληρονομικούς και περιβαλλοντικούς παράγοντες, θα εξετάσει την επικοινωνία και τον λόγο σε όλα τα επίπεδα και έπειτα θα βγάλει ένα πόρισμα για το λεκτικό προφίλ του παιδιού. Τότε θα κριθεί εάν το παιδί πρέπει να μπει σε πρόγραμμα λογοθεραπευτικής παρέμβασης ή εάν ο λογοθεραπευτής  προβλέπει ότι θα αναπτυχθεί ο λόγος του παιδιού χωρίς θεραπεία. Και στις δυο περιπτώσεις ο λογοθεραπευτής προχωρά σε συμβουλευτική γονέων για να γνωρίζουν οι γονείς τί να περιμένουν από το παιδί και πως μπορούν να το βοηθήσουν στο σπίτι μέσω παιχνιδιού.

Την επόμενη φορά που ένας γονέας  εκφράσει την ανησυχία του για την ομιλία του παιδιού του  το καλύτερο που μπορούμε να πούμε είναι : Δεν γνωρίζω , καλύτερα να ρωτήσεις έναν ειδικό’.