«Αλίμονο στη χώρα που έχει ανάγκη από ήρωες»

Εφημερίδα Σταθμός

Διαβάζοντας «πίσω από τις λέξεις» της δήλωσης του δημάρχου σχετικά με τη μη συμμετοχής της παράταξης «Όραμα & Δράση» στις δημοτικές εκλογές του Οκτωβρίου, αυτό που αντιληφθήκαμε (και όχι μόνο εμείς…) είναι ότι απευθύνει πρόσκληση προς τα ελεύθερα πλέον μέλη της παράταξης «Όραμα και Δράση».

Θεμιτό πολιτικά, αλλά, πολύ βεβιασμένο λίγες μόλις ώρες μετά την ανακοίνωση της εν λόγω απόφασης του «Οράματος».

Για όσους μπορούν να εκτιμήσουν καταστάσεις, το πολιτικό χάσμα που χωρίζει αυτές τις δύο αυτές παρατάξεις, δηλαδή, της Ι. Ρούφα και του Θ. Νικηταρά, είναι μεγάλο. Οπότε, αναμένουμε με ιδιαίτερο ενδιαφέρον εάν κάποιος ή κάποιοι τσιμπήσουν το «δόλωμα» Νικηταρά και ανακρούσουν πρύμναν προς «Ισχυρή Κω» μεριά.

Παράλληλα, παρατηρήσαμε ότι στη δήλωση του δημάρχου δεν υπάρχει καμία αναφορά στο «κενό» που αφήνει η μη συμμετοχή του «Οράματος» στις εκλογές. Στο πολιτικό κενό εννοούμε.

Αντίθετα, με την επισήμανσή του ότι «με όλους όσοι πίστεψαν και πιστεύουν στην έντιμη διαχείριση των τοπικών υποθέσεων είναι βέβαιο ότι έχουμε τη δυνατότητα να συναντηθούμε ξανά» προσπαθεί να πείσει για κοινή πορεία των δύο παρατάξεων…

Το γεγονός πως, τόσο η παράταξη της Ι. Ρούφα όσο και οι παρατάξεις Γ. Κυρίτση και Κ. Μακρή στην πορεία των 4 περίπου χρόνων ψήφισαν κάποιες προτάσεις της πλειοψηφίας, δεν σημαίνει ότι συμπλέουν. Το αντίθετο. Δείχνει έναν πολιτικό πολιτισμό εκ μέρους τους. Στο επίπεδο των αποφάσεων εννοούμε διότι, σε αυτό της αντιπαράθεσης, πολλές είναι οι φορές που ξεφεύγουν της ευγένειας και του λεγόμενου πολιτικού πολιτισμού, κύρια οι παρατάξεις Νικηταρά και Κυρίτση.

Ένα άλλο αξιοπρόσεκτο σημείο της δήλωσης του δημάρχου, είναι το εξής: Μιλά για «έντιμη διαχείριση των τοπικών υποθέσεων» ενώ η κριτική της κ. Ρούφα και των δημοτικών της συμβούλων καθ’ όλη την τετραετία, βρίσκεται στην αντίθετη πλευρά. Ήτοι, έχουν επανειλημμένως κατηγορήσει τόσο τον ίδιο τον δήμαρχο όσο και την παράταξή του (τους εκλεγμένους) για μη τίμια και διαφανή διαχείριση…

Από την άλλη πλευρά, οι παρατάξεις Κυρίτση και Μακρή προτίμησαν να μην σχολιάσουν το γεγονός της μη συμμετοχής του «Οράματος» στις εκλογές.

Είναι κι αυτό μια πολιτική επιλογή.

Εν πάσει περιπτώσει, το ήδη θερμό καλοκαίρι, Αύγουστος γαρ, γίνεται θερμότερο με τον αγώνα δρόμου των παρατάξεων τόσο για την πρωτιά, όσο και για την εξεύρεση στελεχών τα οποία θα πλαισιώσουν το ψηφοδέλτιό τους.

Δύσκολη η κατάσταση, όχι μόνο λόγω του μεγάλου αριθμού των υποψηφίων που απαιτεί ο νόμος καθώς και του «γοήτρου» των επικεφαλής, αλλά κυρίως λόγω της άρνησης συνανθρώπων μας να «κατέβουν» στην πολιτική.

Διόλου τυχαία η λέξη «κατεβαίνω»…

Η πολιτική και οι εκφραστές της έχουν απογοητεύσει την κοινωνία.

Σαφώς και δεν ανακαλύψαμε την… Αμερική.

Η ιστορία της ανθρωπότητας έχει καταγράψει «μαύρες» σελίδες που δεν μας τιμούν ως «είδος», οπότε δεν ξαφνιαζόμαστε με τα όσα συμβαίνουν γύρω μας.

Η διαφορά, κατά την άποψή μας, έγκειται στο ότι, ενώ οι περισσότεροι δείχνουμε ότι αντιλαμβανόμαστε τα παράλογα και τα παράδοξα, τα κρίνουμε αρνητικά, τα καυτηριάζουμε, ενίοτε και τα ξορκίζουμε, στην τελική αυτά επιλέγουμε…

Αυτό σημαίνει, πάντα κατά την άποψή μας, ότι, η δική μας ευθύνη, η προσωπική  ευθύνη για τις επιλογές μας, τις πολιτικές μας επιλογές, είναι τεράστια.

Αναρωτιόμαστε συχνά, «πού είναι οι ηγέτες εμπνευστές». Παράλληλα, λέμε πως, «δεν υπάρχουν ηγέτες ή ήρωες για να πάνε κόντρα στο κατεστημένο που μας καταπίνει».

Ίσως να είναι κι έτσι.

Ίσως όμως, να ισχύει αυτό που υποστήριζε ο μεγάλος γερμανός συγγραφέας Μπέρτολτ Μπρεχτ: «Αλίμονο στη χώρα που έχει ανάγκη από ήρωες».

Και ο προεκλογικός αγώνας συνεχίζεται…