«Δωρεάν» σπουδές δεν υπάρχουν

Εφημερίδα Σταθμός

Θα πάρουμε τη «σκυτάλη» για το σημερινό μας σημείωμα, από την ανάρτηση του γιατρού Γιάννη Νάσιου, την οποία αναδημοσιεύουμε όχι για να την «πούμε» στον υπουργό Υγείας, αλλά για να θυμηθούμε κάποια πράγματα που αφορούν στην εκπαίδευση ή παιδεία όπως λέγεται και βέβαια, να επαναλάβουμε για πολλοστή φορά πως, στην Ελλάδα δωρεάν παιδεία ΔΕΝ υπάρχει.

Το κράτος πληρώνει τους εκπαιδευτικούς, το κράτος πληρώνει τους γιατρούς του ΕΣΥ, αλλά τους πληρώνει από τους φόρους που πληρώνουμε όλοι εμείς. Το τραγικό και παντελώς παράλογο είναι πως, παρά τα χρήματα που πληρώνουμε στο κράτος για να σπουδάσουν τα παιδιά μας και να εργαστούν π.χ. στο ΕΣΥ, αυτά δεν φτάνουν.

Αποτέλεσμα; Να εξαναγκάζονται οι γονείς να πληρώνουν πολλαπλάσια σε φροντιστήρια της ημεδαπής ή δίδακτρα σε πανεπιστήμια της αλλοδαπής, κ.λ.π. κ.λ.π.

Με λίγα λόγια, στην λεγόμενη παραπαιδεία.

Τα παραπάνω, δεν είναι «ανακάλυψη» σημερινή. Είναι ένα καθεστώς που μας το επέβαλαν και θα μείνει.

Προκειμένου, λοιπόν, να μην κοκορεύεται κανείς, να υπενθυμίσουμε το εξής:

Η παιδεία, σύμφωνα με το Σύνταγμα (άρθρο 16, παρ. 4) είναι δωρεάν στην Ελλάδα.

Βέβαια, όπως όλοι γνωρίζουμε από πρώτο χέρι, αυτό το άρθρο είναι ανέκδοτο.  

Ήδη από το δημοτικό σχολείο μαθητές και μαθήτριες,  καθώς φορτώνονται και με άλλες εξωσχολικές δραστηριότητες, όπως λ.χ. ξένες γλώσσες, αθλητισμό, μουσική, θέατρο, κλπ, γνώσεις τις οποίες οφείλει το σχολείο να παρέχει και να είναι επαρκείς, αρχίζουν να εμφανίζουν μαθησιακά κενά με αποτέλεσμα οι γονείς να καταφεύγουν σε εξωσχολική βοήθεια. Στο δε γυμνάσιο η κατάσταση μεγεθύνεται για να ξεφύγει εντελώς στο λύκειο.

Σύμφωνα με έρευνα, η οποία δημοσιεύθηκε στην «Καθημερινή» τον φετινό χειμώνα:

«– Το 74% του δείγματος δηλώνει ότι τους τελευταίους 12 μήνες έχει καταβάλει δαπάνες για φροντιστήρια. Το 36% αφορούσε φροντιστήρια ενίσχυσης της σχολικής επίδοσης, ενώ ένα ακόμη 38% χρειάστηκε να πληρώσει ιδιωτικές υπηρεσίες διδασκαλίας ξένων γλωσσών.

– Από το ποσοστό του δείγματος των εργαζομένων των οποίων τα παιδιά φοιτούν στο λύκειο, δεν υπάρχει ούτε ένας που να μην καταβάλλει δίδακτρα για φροντιστήρια και φροντιστήρια ξένων γλωσσών, ενώ ήδη από το γυμνάσιο τα αντίστοιχα ποσοστά ανέρχονται στο 80%.

– Ένας στους δύο εργαζομένους του ιδιωτικού τομέα (49%) καταβάλλει τουλάχιστον 500 ευρώ σε εκπαιδευτικές δαπάνες για τα παιδιά του σε μηνιαία βάση, ενώ το 30% ξοδεύει τουλάχιστον 750 ευρώ, δηλαδή σχεδόν τουλάχιστον έναν μηνιαίο κατώτατο μισθό.

– Οι εργαζόμενοι του ιδιωτικού τομέα με παιδιά εκτιμούν ότι οι ιδιωτικές δαπάνες για την εκπαίδευσή τους είναι ανελαστικές και δύσκολα μπορούν να μειωθούν. Μόνο το 9% δηλώνει ότι τις μείωσε σημαντικά, το 48% λίγο και το 43% καθόλου.

– Οι μειώσεις είναι ευθέως ανάλογες του ύψους του οικογενειακού εισοδήματος. Στα οικογενειακά εισοδήματα μέχρι 1.000 ευρώ τον μήνα, μόνο το 14% δηλώνει ότι δεν προχώρησε σε καμιά μείωση των εκπαιδευτικών δαπανών. Αντιθέτως, το 100% των μηνιαίων οικογενειακών εισοδημάτων άνω των 2.500 ευρώ δηλώνει ότι δεν έχει προχωρήσει σε απολύτως καμιά περικοπή.

– Το 91% των συμμετεχόντων στο δείγμα δηλώνει ότι τα τελευταία τρία χρόνια το κόστος των εκπαιδευτικών δαπανών αυξάνεται συνεχώς. Παράλληλα, ένα 20% των απαντήσεων του δείγματος δηλώνει ότι λαμβάνει υποστήριξη από συγγενείς του ευρύτερου οικογενειακού περιβάλλοντος, προκειμένου να καλύψει τα κόστη των οικογενειακών ιδιωτικών εκπαιδευτικών δαπανών».

Εν κατακλείδι: Η ανωτέρω έρευνα, καταδεικνύει για ακόμα μια φορά πως, το υπουργείο Παιδείας περί άλλων τυρβάζει. Επί σειρά ετών, προτιμά να οδηγεί εκπαιδευτικούς στην «παραπαιδεία» αντί να τους προσλάβει, γονείς σε οικονομικό αδιέξοδο, «φορτώνοντας» και τους μαθητές με περίσσιο άγχος αφού έχουν να αντιμετωπίσουν από τη μια πλευρά τις ψυχοφθόρες και αψυχολόγητες, κατά την άποψή μας, πανελλαδικές εξετάσεις και από την άλλη, το βάρος του οικογενειακού οικονομικού προϋπολογισμού.  Οπότε, ουδείς δικαιούνται δια να ομιλεί περί δωρεάν και άλλων ανόητων δικαιολογιών για την χάλια κατάσταση και στα νοσοκομεία και στην παιδεία και, και, και…