«Ευημερία», «βιωσιμότητα», «ασφάλεια»… λέξεις δίχως αντίκρισμα

Εφημερίδα Σταθμός

Πλειοδοσία παροχών από τους αρχηγούς κομμάτων αλλά και υποψήφιων τοιούτων. Προεκλογική περίοδος γαρ και το «σπορ» χτυπάει κόκκινο!!!

Λογικό και τραγικό συνάμα.

Λογικό διότι, επιβάλλεται θα λέγαμε, κάθε επίδοξος «σωτήρας» να μας υπόσχεται λαγούς με πετραχήλια.

Τραγικό διότι, είναι μια συνήθης πολιτική τακτική την οποία, ενώ αντιλαμβανόμαστε, εν μέρει αποδεχόμαστε. Πώς; Με την «επιβράβευση» του πλειοδότη πίσω από το παραβάν.

Η ψήφος, λοιπόν, εν είδει δημοπρασίας. Ποιος θα δώσει τα περισσότερα.

Κι όταν έρχεται η ώρα του «ταμείου», το «μαγαζί» κατεβάζει ρολά.

Παρά ταύτα, οι επίδοξοι «μνηστήρες» επιμένουν στο ίδιο μοτίβο.

Μιλούν για ανάπτυξη, μιλούν για ευημερία, για βιωσιμότητα, την ίδια ώρα που είτε με τα δικά τους επίσημα στοιχεία μέσω των λεγόμενων ανεξάρτητων αρχών (δεν δύνανται να τα αποκρύψουν), είτε διεθνών αρχών, η χώρα μας «πονά».

Σύμφωνα, λοιπόν, με έκθεση της Eurostat, η «εικόνα» της Ελλάδας καταγράφει εκτεταμένες στερήσεις και σοβαρά εμπόδια στην κάλυψη βασικών αναγκών.

«Το διάμεσο ισοδύναμο διαθέσιμο εισόδημα στην Ελλάδα ανέρχεται σε 13.612 μονάδες αγοραστικής δύναμης, έναντι 22.630 στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Είναι το τρίτο χαμηλότερο μεταξύ των 27 κρατών, πάνω μόνο από την Ουγγαρία και τη Ρουμανία. Αντιστοιχεί περίπου στο 60% του ευρωπαϊκού επιπέδου» αναφέρει, σημειώνοντας πως «ο συγκεκριμένος δείκτης αφορά το διαθέσιμο εισόδημα των ανθρώπων και διαφέρει από το κατά κεφαλήν ΑΕΠ».

Σύμφωνα με τα ευρήματα, «μεταξύ των ερευνών του 2010 και του 2025, το πραγματικό διάμεσο διαθέσιμο εισόδημα στην Ελλάδα μειώθηκε κατά 22,3%, ενώ στην ΕΕ αυξήθηκε κατά 25,4%. Η σύγκριση περιλαμβάνει τη βαθιά ελληνική κρίση και δεν επιτρέπει να αποδοθεί ολόκληρη η απώλεια σε μία κυβέρνηση» αναφέρει η έκθεση, καταδεικνύοντας τις διαχρονικές πολιτικές ευθύνες.

Και συνεχίζει: «Παρά την εισοδηματική βελτίωση που αποτυπώνεται σε σχέση με την προηγούμενη έκδοση, η σοβαρή υλική και κοινωνική στέρηση φτάνει το 14,9%, έναντι 6,3% στην ΕΕ. Η Ελλάδα έχει το τρίτο υψηλότερο ποσοστό, μετά τη Ρουμανία και τη Βουλγαρία. Ο δείκτης καταγράφει οικονομική αδυναμία κάλυψης συγκεκριμένων αναγκών απαραίτητων για αξιοπρεπή διαβίωση. Η εξέλιξή του υπενθυμίζει ότι η βελτίωση ενός εισοδηματικού μεγέθους δεν εξασφαλίζει αυτομάτως ανακούφιση για όλους.

Ακόμη ευρύτερη είναι η καθημερινή οικονομική πίεση. Το 87,1% του πληθυσμού στην Ελλάδα ζει σε νοικοκυριά που δηλώνουν τουλάχιστον κάποια δυσκολία να τα βγάλουν πέρα, έναντι 42,5% στην ΕΕ.

Στη στέγαση, η πίεση αποκτά ιδιαίτερη ένταση. Το 26,4% του πληθυσμού ζει σε νοικοκυριά όπου το κόστος στέγασης υπερβαίνει το 40% του διαθέσιμου εισοδήματος. Στην ΕΕ το αντίστοιχο ποσοστό είναι 7,7%. Η Ελλάδα καταγράφει την υψηλότερη επιβάρυνση: περισσότεροι από ένας στους τέσσερις βρίσκονται σε αυτή την κατάσταση.

Παράλληλα, το 18,1% αδυνατεί να διατηρήσει την κατοικία του επαρκώς ζεστή. Παρότι το ποσοστό μειώθηκε έναντι του προηγούμενου έτους, παραμένει το υψηλότερο στην ΕΕ.

Στην υγεία, η έκθεση αναφέρει ότι και οι 13 ελληνικές περιφέρειες εμφανίζουν μεγαλύτερα ποσοστά ανικανοποίητων αναγκών ιατρικής εξέτασης από κάθε άλλη περιφέρεια».

Δυστυχώς, υπάρχει πληθώρα παρόμοιων ερευνών και εκθέσεων, κύρια τα τελευταία χρόνια, οι οποίες καταδεικνύουν την κατάντια της χώρας μας. Ούτε οι αριθμοί ευημερούν, οπότε…

Παρά ταύτα, οι κυβερνώντες εξακολουθούν να μιλούν για «καλύτερες ημέρες» σε σύγκριση με το παρελθόν και να εξαγγέλλουν «ακόμα καλύτερες», διότι «έχοντας διαχειριστεί την κρίση», γνωρίζουν καλύτερα από κάθε άλλον το πώς θα συνεχίσουν…

Οι δε διεκδικούντες την εξουσία, τους αποκαθηλώνουν, χρησιμοποιώντας παλαιοκομματικής κοπής επιχειρήματα, στοχεύοντας κατ’ ευθείαν στο θυμικό του εκλογικού σώματος

Καταλήγοντας, θα αναφέρουμε ένα από τα αποφθέγματα τα οποία φέρεται να ανήκουν στον μέγα φιλόσοφο Σωκράτη: «Όποιος θέλει να κινήσει τον κόσμο, πρέπει πρώτα να κινήσει τον εαυτό του».