Τα συμφέροντα πάνε χέρι – χέρι…

Εφημερίδα Σταθμός

Κάπως έτσι μεταφράζεται ο τρόπος που η κυβέρνηση σε συνεργασία με επιχειρηματικούς ομίλους της ενημέρωσης (;;;) διαχειρίζεται δημόσιο χρήμα.

Δεν θα αναλύσουμε το γιατί πρέπει να ενισχύεται οικονομικά ο Τύπος, διότι θα εμπλακούμε σε μια συζήτηση χωρίς τέλος.

Κατά την άποψή μας, θα αρκούσε η δίκαιη μοιρασιά των κρατικών διαφημίσεων, όπως τουλάχιστον προβλέπει ο σχετικός νόμος τον οποίο έχουν κουρελιάσει και η επαναφορά της δημοσιοποίησης των ισολογισμών των ΑΕ, των δήμων και λοιπών δημόσιων φορέων. Από εκεί και πέρα, τα ΜΜΕ, όπως κάθε ιδιωτική επιχείρηση, ας κάνουν τα… κουμάντα τους. Όσο πιο αξιόπιστα και αδέσμευτα από κάθε είδους εξαρτήσεις (κομματικές, οικονομικές), τόσο καλύτερα για την δημοσιογραφία.

Όμως, επειδή υπάρχει σχετική νομολογία για την οικονομική τους ενίσχυση, ας γίνει τίμια.

Δυστυχώς, στη χώρα μας η έκφραση «το μεγάλο ψάρι τρώει το μικρό» έχει βρει το «σπίτι» της. Εν προκειμένω, οι μεγάλοι επιχειρηματικοί όμιλοι που διαφεντεύουν τον Τύπο, λαμβάνουν τη μερίδα του λέοντα, αφήνοντας ψιχία για τον περιφερειακό Τύπο, ο οποίος ούτως ή άλλως βρίσκεται σε δεινή θέση.

Για του λόγου το αληθές, παραθέτουμε τα σχετικά στοιχεία όπως μας τα προσκόμισε η Ένωσή μας, τα οποία δεν αφήνουν περιθώρια παρερμηνειών:

«1. Η συνολική χρηματοδότηση ανέρχεται σε 8.537.544,26 ευρώ για τις δικαιούχες επιχειρήσεις του έντυπου Τύπου. Η κατανομή, όμως, είναι αποκαλυπτική. Οι 38 πανελλαδικοί τίτλοι μοιράζονται συνολικά 5.586.284,62 ευρώ, ενώ οι 212 περιφερειακές και τοπικές εφημερίδες ολόκληρης της χώρας μοιράζονται μόλις 1.441.976,44 ευρώ! Έτσι, είδαμε εκδοτικές επιχειρήσεις να λαμβάνουν 500-650 χιλιάδες ευρώ και την συντριπτική πλειοψηφία της σχετικής λίστας να λαμβάνει 400 - 3.000 ευρώ!!!

2. Στις πανελλαδικές εφημερίδες προβλέπονταν ελάχιστο ποσό ως βάση, ενώ αυτό στις περιφερειακές εφημερίδες δεν συνέβη. Άραγε γιατί; Μήπως ο στόχος ήταν να λάβουν οι περιφερειακές εφημερίδες ότι περισσέψει; Αν ήταν αυτός ο στόχος, τότε… ναι, επιτεύχθηκε!
3. Δεν προστατεύτηκαν οι περιφερειακές εφημερίδες που δεν έχουν μεγάλο τζίρο και ΕΜΕ (Ετήσια Μονάδα Εργασίας) αλλά έχουν σημαντικό ρόλο στην τοπική ενημέρωση. Για ποια ενίσχυση του Τύπου μιλάμε όταν ΤΕΣΣΕΡΙΣ εφημερίδες πήραν περισσότερα χρήματα από 212 της Περιφέρειας; Κι αυτό «κτίζοντας» έναν τζίρο που στηρίχθηκε κυρίως στις κρατικές διαφημίσεις, την ίδια ώρα που οι περιφερειακές εφημερίδες είναι μονίμως εκτός αυτών. Με άλλα λόγια, το Κράτος ήρθε να ενισχύσει ένα μεγάλο μέρος του τζίρου που προήλθε από αυτό και να «τιμωρήσει» τις περιφερειακές εφημερίδες που δεν είχαν μεγάλο τζίρο αφού δεν λαμβάνουν κρατική διαφήμιση!

Αν το πρόγραμμα ενίσχυσης είχε κύριο στόχο τη βιωσιμότητα των εφημερίδων, η διανομή με βάση τον τζίρο και τις ΕΜΕ ουσιαστικά ενίσχυσε και θα ενισχύει και τα ΕΠΟΜΕΝΑ ΤΕΣΣΕΡΑ ΧΡΟΝΙΑ, μόνο λιγοστά -και τα θεωρούμενα «μεγάλα»- έντυπα. Άρα ο κύριος στόχος δεν επιτυγχάνεται αφού οι περιφερειακές εφημερίδες έλαβαν τα ελάχιστα ψίχουλα που απέμειναν.

4. Επιπλέον, το κονδύλι των πανελλαδικών αυξήθηκε με τη μεταφορά 10% των ποσών που αρχικά αναλογούσαν στις περιφερειακές/τοπικές εφημερίδες και στα περιοδικά! Εδώ δεν χρειάζεται να αναφέρουμε τίποτα περισσότερο, όμως μια απορία την έχουμε για το ποιοι «φωστήρες» εμπνευστήκαν αυτό το εξάμβλωμα, το οποίο μάλιστα και βάφτισαν πρόγραμμα ενίσχυσης του Τύπου….

Επισημαίνουμε ότι το προηγούμενο πρόγραμμα ενίσχυσης αφορούμε ΜΟΝΟ περιφερειακές εφημερίδες, με τη χορήγηση ενός πάγιου ποσού, συν την ιστορικότητα του εντύπου και στη συνέχεια η κατανομή έγινε βάσει των ΕΜΕ.

Η αποκατάσταση ή μη της πασιφανούς αδικίας, θα δώσει και την απάντηση αν η Πολιτεία επιδιώκει πραγματικά να διατηρήσει ζωντανή την ενημέρωση στην ελληνική Περιφέρεια ή χρηματοδοτεί, για ακόμη μία φορά, με δυσανάλογο τρόπο το ήδη ισχυρότερο συγκεντρωμένο κομμάτι της εκδοτικής αγοράς, το οποίο η ίδια η Πολιτεία ισχυροποίησε είτε με διάφορες ενισχύσεις είτε με πακτωλό χρημάτων που προέρχονται από την κρατική διαφήμιση».