Το "ραντεβού με την ιστορία και το λαό" (Μύλος με τους "νυμφίους", τους "μωρούς παρθένους", την "αδελφότητα του μελιού" και τη "συμμορία της μιζέριας"

Γιάννης Κιάρης

Το "ραντεβού με την ιστορία και το λαό" που ήρθε αλλά προσπέρασε, "ξύπνησε" στους πολύ παλαιότερους και επανέλαβε στους νεότερους η "αγαθή συγκυρία" από τη μια της εσωκομματικής αναμέτρησης για εκλογή Προέδρου στο ΠΑΣΟΚ (χωρίς σχόλια "ξαναζεσταμένο φαί" για τους μεν ο ένας", "τελευταίος στον δήμο που είναι δήμαρχος, για τους δε, ο άλλος") αλλά και της γκράντε  -όπως την περιμέναμε- απάντησης του Περιφερειάρχη από την άλλη, για το αν έχει χαθεί το έργο του νέου Νοσοκομείου.

Ανέφερε συγκεκριμένα ο Γιώργος Χατζημάρκος: Στο “ραντεβού” για το νέο νοσοκομείο Κω και τα… 15 εκ., εγώ ήμουν εκεί στην ώρα μου, (ο) άλλος (δηλ. ο 'αγαπημένος' του πλέον δήμαρχος Κω) δεν ήρθε...! Πρόσθεσε δε ότι ο φάκελος για το νέο νοσοκομείο Κω, θέλει ακόμα αρκετή δουλειά, τονίζοντας ότι ο συντονιστής (δηλ. ο Δήμος) θα μπορούσε να ζητήσει βοήθεια.

Είχε προηγηθεί ο κυβερνητικός βουλευτής (και υπέρμαχος εξαρχής του έργου του νέου νοσοκομείου) Γιάννης Παππάς προς Γ. Νικητιάδη και όσους "κάνουν αποτυχημένη μικροπολιτική με λαϊκίστικες κορώνες" ("κ. ναύαρχε μας μπερδεύετε... 'τα λέτε στη νύφη να τα ακούει η πεθερά' εννοείτε την "συμμορία της μιζέριας; δηλ. σε αυτούς συμπεριλαμβάνετε και τον Περιφερειάρχη;"): αυτή τη στιγμή έχουμε αλλαγή του οικονομικού μίγματος για την ολοκλήρωση του έργου και ανάγκη να ανεβάσουμε ρυθμούς, να τρέξουμε, ώστε να ξεμπλοκάρουμε τις διαδικασίες και να είμαστε έτοιμοι μέχρι τέλος του χρόνου.

Ιστορίες για "ευθυμογραφήματα" κυριολεκτικά... που ως άλλος "Ψαθάς" ο Κώστας (ο γνωστός ντε, από τα "φαντάσματα του παρελθόντος" και τη "συμμορία της μιζέριας"... Ωχ, αυτός παίζει σε διπλό ταμπλό...)  δεν τα άφησε να πέσουν κάτω και έγραψε ασκαρδαμυκτί για τον "νυμφίο της περιφέρειας που ήρθε στα μαύρα μεσάνυχτα... και δεν τον πρόλαβαν οι μωροί παρθένοι του δήμου..."

Το πιο ωραίο είναι ότι αυτές τις μέρες επέστρεψε ο καλός φίλος Νίκος Μυλωνάς από μια ολιγοήμερη επίσκεψη στην Λευκάδα με το υπερσύγχρονο νοσοκομείο-κόσμημα,  το οποίο δείχνουνε και ξαναδείχνουνε στις φωτογραφίες σαν το μελλοντικό της Κω (από τη μια η "συμμορία της μιζέριας" και από την άλλη η "αδελφότητα του 'όλα καλά όλα ανθηρά' με 'σκληρή δουλειά' και το μελάκι φυσικά να ρέει άφθονο...").

- "Νίκο, είδες το νέο νοσοκομείο της Λευκάδας που λειτουργεί από το 2019;

-Ναι, είναι ωραίο κτίριο όπως μας το παρουσιάζουν στις φωτογραφίες, σαν κι αυτό που σχεδιάζουν να γίνει - αν γίνει- και στην Κω.

- Έχει γιατρούς;

-Αστειεύεσαι; * όλοι κι από κει πάνε στα κεντρικά νοσοκομεία δεξιά-αριστερά...".

Ωχ, πολύ κακό για το τίποτα... Δηλαδή σε ένα τέτοιο "ραντεβού" με την ιστορία μας προορίζουν κι εμάς -ας πούμε- το... 2034;

Ας ελπίσουμε ότι η ιστορία επαναλαμβάνεται αυτή τη φορά ως φάρσα και όχι ως τραγωδία;

* Πρόσφατη καταγγελία του Γραμματέα του ΔΣ του Συλλόγου Εργαζομένων του Νοσοκομείου Λευκάδας (από μια πρόχειρη αναζήτηση στο διαδίκτυο):

Άμεση ανάγκη να λειτουργήσει η ΜΕΘ στο Νοσοκομείο Λευκάδας (με το υπερσύγχρονο κτίριο "κόσμημα")

Χθες το βράδυ προσήλθαν στα επείγοντα του νοσοκομείου Λευκάδας δύο ασθενείς 44 και 51 χρόνων. Διασωληνώθηκαν γιατί η κατάσταση της υγείας τους ήταν εξαιρετικά σοβαρή και νοσηλεύονται στη παθολογική κλινική σε κοινούς θαλάμους από μη εξειδικευμένο προσωπικό.

Οι γιατροί ψάχνουν για κρεβάτι ΜΕΘ σε όλη την επικράτεια. Μέχρι στιγμής όμως δεν έχει βρεθεί κενό κρεβάτι.

Κι όμως το νοσοκομείο διαθέτει από το 2019 έξι κρεβάτια ΜΕΘ κι ο σύγχρονος εξοπλισμός της σαπίζει.

Όλα αυτά τα χρόνια δεν έχει γίνει καμία ενέργεια για τη στελέχωσή της με εξειδικευμένο προσωπικό ώστε να λειτουργήσουν έστω δύο κρεβάτια ΜΕΘ.

Την ίδια ώρα όμως, με μεγάλη ταχύτητα και σπουδή η κυβέρνηση και το υπουργείο υγείας προχωράει τα απογευματινά επί πληρωμή χειρουργεία και βαθαίνει την εμπορευματική λειτουργία των νοσοκομείων.

Όταν το νοσοκομείο μας διαθέτει μόνο μία αναισθησιολόγο μόνιμη, ενώ μετακινούνται από άλλα νοσοκομεία αναισθησιολόγοι για βγουν όπως – όπως οι εφημερίες του μήνα. Όταν καθημερινά στο νοσοκομείο υπάρχει μόνο ένας αναισθησιολόγος για τα χειρουργεία, ενώ αν χρειαστεί διασωλήνωση περιστατικό στα επείγοντα ή σε κλινική θα πρέπει να γίνει …χίλια κομμάτια…. με ότι αυτό σημαίνει για την ασφάλεια των ασθενών…. Και φυσικά ούτως λόγος δεν γίνεται για την κάλυψη των τεράστιων κενών του νοσοκομείου με υγειονομικούς που έχουν φτάσει στα όρια της επαγγελματικής εξουθένωσης τους.

Αυτή είναι η σαπίλα ενός συστήματος και μιας εξουσίας, που, ενώ υπάρχουν όλες οι υλικές προϋποθέσεις (πολυάριθμο εξειδικευμένο επιστημονικό προσωπικό, σύγχρονες υποδομές, ιατροτεχνολογικός εξοπλισμός) για καλυφθούν όλες οι ανάγκες, ώστε για να μην κινδυνεύει η ζωή των ασθενών, οι ανάγκες αυτές αντιμετωπίζονται ως κόστος για το κράτος και τους επιχειρηματικούς ομίλους".