Μετά την Αναστάσιμη "εκεχειρία", συνέχιση της κωμωδίας "ο θάνατος σου η ζωή μου";

Γιάννης Κιάρης

Χριστός Ανέστη!

Η Ανάσταση (η οποία εμπεριέχει και την ανάταση σώματος και ψυχής, σύμφωνα με τις καθιερωμένες ευχές) έφερε πράγματι μια σημαντική "εκεχειρία" σε όλες τις αντιμαχόμενες πλευρές. Παγκόσμια αλλά και τοπικά.

Ακόμα και αν οι διεθνείς αναλυτές κάνουν λόγο για κινήσεις σκοπιμότητας, το μόνο βέβαιο είναι ότι η έστω και προσωρινή κατάπαυση των συγκρούσεων, φέρνει ηρεμία και περισυλλογή που βοηθάει στην καθαρότητα της σκέψης και του νου και τη λήψη σωστών και νηφάλιων αποφάσεων.

Το ίδιο και στα τοπικά.

Η (έστω αναγκαστική, λόγω των ημερών) φαινομενικά ήρεμη, συνύπαρξη πολιτικά ή κομματικά "αντιμαχόμενων"  στις εκκλησίες αυτή την περίοδο (ακόμα κι αν κάποιοι επιλέγουν να μην χαιρετιούνται ή να αποφεύγουν ακόμα και να ανταλλάξουν ματιές... και όχι απλά ευχές) είναι ένα καλό βήμα.

Άλλωστε είναι και ο λόγος της εκκλησίας τόσο διαπεραστικός αυτή την περίοδο πέρα από τις διαρκείς αιτήσεις για "ειρήνη υμίν, πάσι" κλπ. Επιπλέον οι πέρα για πέρα αφοπλιστικοί αναστάσιμοι ύμνοι: "....καί ἀλλήλους περιπτυξώμεθα. Εἴπωμεν, ἀδελφοί, καί τοῖς μισοῦσιν ἡμᾶς συγχωρήσωμεν πάντα τῇ Ἀναστάσει".

Αλλά και στο "καπάκι" ο λόγος του Σεβασμιωτάτου που υπενθυμίζει σε κάθε περίσταση πόσο εκτός πραγματικότητας είναι τα μίση και οι κακίες, στερώντας μας συν τοις άλλοις την δυνατότητα ουσιαστικής χαράς και απόλαυσης της πρόσκαιρης και σύντομης τούτης ζωής,  της οποίας το χρονόμετρο τρέχει αδυσώπητα αντίστροφα διαρκώς και κανείς δεν ξέρει πόσο γρήγορα θα σταματήσει κάποια στιγμή για τον καθένα (μια ματιά γύρω μας αρκεί, με όσα συμβαίνουν καθημερινά).

Βέβαια,  η σύγχρονη ζωή και πολύ περισσότερο η πολιτική και οι πολιτικοί έτσι όπως είναι διαμορφωμένες/οι, κινούνται περισσότερο στο δόγμα "ο θάνατός σου η ζωή μου".

Όσο αν ακούγεται σκληρό στην αρχή, στο βάθος του είναι πράγματι, κωμωδία.

Σαν αυτή που έγραψε πολύ εύστοχα και διεισδυτικά, ο Αλέκος Σακελάριος το 1956 και αν την δει ή την θυμηθεί κανείς, είναι σαν να μην πέρασε μια μέρα από τότε. Με τα πρόσωπα που διαπλέκονται και τις καταστάσεις που διαδραματίζονται, στήνοντας μια κωμωδία ηθών με διαχρονικά μηνύματα και αξίες.

Μακάρι, όλοι μας (δεν λέμε μόνο οι πολιτικοί μας) να μπορούσαμε να δούμε πίσω από τις όποιες "απολυτότητες" με ποιούς από τους χαρακτήρες ή τις καταστάσεις της παραπάνω κωμωδίας μοιάζουμε.

Όχι τίποτα, αλλά για να ξέρουμε - πχ αύριο μεθαύριο που θα ξεκινήσουν να έρχονται τα σκουπίδια της Καλύμνου στην Κω ή την Πρωτομαγιά που θα τραβήξουν χειρόφρενο τα τουριστικά λεωφορεία με την σύμφωνη γνώμη άλλων 13 φορέων (σύμφωνα με σχετικό ρεπορτάζ του "Σ") αντιδρώντας στο όριο των 50χλμ στον επαρχιακό - τη σχετική αντιστοίχιση.

Μεγάλη υπόθεση τελικά η συνεννόηση και η μετριοπάθεια (δηλ. θα λέγαμε για άλλη μια φορά... το αυτονόητο).

Για να δούμε αν τελικά επικρατήσει η κοινή λογική  και αν έχουν την "ωριμότητα" οι άρχοντες μας  να ξεπεράσουν "εγωισμούς", "μίση" και "πάθη", ώστε να  καθίσουν  -ως έχουν υποχρέωση στις θέσεις που τους εξέλεξε ο κόσμος - σε ένα κοινό τραπέζι και να τα λύσουν.

Ή θα συνεχίσουν ανοήτως "μέχρι τέλους"  (ο ένας του άλλου ή όλων μαζί), τις ατέρμονες διενέξεις, τις πολιτικές "βεντέτες" και τις σκληρές αλληλοκατηγορίες...

Ευχόμαστε και ελπίζουμε η δημοσκόπηση που διενεργήθηκε σε επίπεδο Περιφέρειας, Βουλευτών, Δημάρχων κλπ (όπως έγραψε ο "Σ") να τους έστειλε κάποια "ηχηρά" μηνύματα προς αυτή την κατεύθυνση (όπως έστειλαν και συνεχίζουν να στέλνουν οι αντίστοιχες σε κεντρικό επίπεδο) και να τους "ταρακουνήσουν" κάπως.

Έχει ενδιαφέρον να δούμε τέλος, αν και τι συμφέρει να βγει προς τα έξω από αυτές...