Ζούμε "ιστορικές" στιγμές... (Πολιτική "λούφα και παραλλαγή" - Πάει και το Νοσοκομείο Ρόδου που το 'χαμε εναλλακτική...)

Γιάννης Κιάρης

Θέλοντας και μη θυμηθήκαμε την παραπάνω ατάκα από τη γνωστή ταινία του Ν. Περάκη "Λούφα και Παραλλαγή-Σειρήνες στο Αιγαίο" που γυρίστηκε στην Κω το 2005 (με "προξενητή" τον Ν. Σοφό.)

Καθώς, αυτές τις μέρες κυριαρχεί στην τοπική επικαιρότητα η "παραχώρηση" (δηλαδή η ενοικίαση) της παραλίας του ναυτικού ομίλου που εμείς την ξέραμε ως δημόσια και ελεύθερη τόσα χρόνια, αλλά μετά τα μνημόνια πέρασε-δεσμεύθηκε από την ΕΤΑΔ (υπερταμείο) και παραλίγο να την χάναμε κι αυτή (μαζί με το υπόλοιπο θαλάσσιο μέτωπο της πρ. ΑΒΙΚΩ).

Η δημοτική αρχή έσπευσε -όπως ήταν αναμενόμενο να πανηγυρίσει- χαρακτηρίζοντας την υπογραφή της σύμβασης ενοικίασης για 25+5χρόνια (σου λέει: ποιος ζει ποιος πεθαίνει μέχρι τότε, το ενοίκιο έτσι κι αλλιώς το πληρώνουν και θα το πληρώνουν άλλοι) προβάλλοντας πηχυαία το "ιστορική ημέρα για την Κω", στον τίτλο.

Έτσι κι αλλιώς "ημέρες ψεματΑλήθειας" ζούμε. Λίγο ο δήμος, λίγο η περιφέρεια που προεκλογικά και μέχρι πριν το "διαζύγιο" λόγω σκουπιδιών Καλύμνου που οσονούπω έρχονται στην Κω... ήταν "τάτσι Μήτσι-Κώτσι" τόσο μεταξύ τους όσο και με την εν λόγω "ομάδα"  (τώρα που διασπαστήκανε μείνανε μισοί μισοί...).

Απορώ, γιατί απορεί ο φίλος Κώστας που προεκλογικά τους στήριζε και τους δύο  (με κοινό στόχο να διώξουν τους προηγούμενους) και τους ξέρει απ' έξω κι ανακατωτά.

Το πολύ πολύ να τον ονομάσουν πάλι (όπως και όλους όσοι βλέπουν οφθαλμοφανώς τις μεγαλοστομίες, τις αλαζονείες, και τα "φύκια" που παρουσιάζουν για "μεταξωτές κορδέλες ένθεν και ένθεν) ως "ομάδα μιζέριας" και καθαρίσανε... (ψεματΑλήθεια γαρ, την μάθανε καλά τη δουλειά). 

Σε αυτό το πλαίσιο ("ψεματΑλήθειας" Vs "ομάδας-μιζέριας") κινείται μετά την Κω και η Ρόδος,  με το νέο "διαζύγιο" της Περιφέρειας με τον εκεί δήμο και δήμαρχο σε καθημερινά επεισόδια (με ορολογίες χαρτοπαικτικής λέσχης... και δεν συμμαζεύεται) με εκεί κόκκινο πανί, τη ΔΕΥΑΡ.

Και φυσικά τα προβλήματα που σκάνε από παντού (και η πραγματικότητα) τους έχουν ξεπεράσει προ πολλού...

Γράφαμε στο προηγούμενο για το "νέο νοσοκομείο Κω-Πάπαλα", ποιό νέο; Εδώ πάει και το διπλανό σε μας, Νοσοκομείο της Ρόδου ("ντόμινο παραιτήσεων και διαμαρτυριών") στο οποίο τρέχαμε όλοι αναγκαστικά, από τότε που το δικό μας έγινε περισσότερο ΚΥ παρά ΓΝ.

Η κυβέρνηση; Μετά τη νομιμοποίηση των offshore σε συγγενείς πολιτικών ("ντράπηκε και η ντροπή" που φώναζε μια καλή φίλη επιστρέφοντας από το σούπερ μάρκετ), ασχολείται με σοβαρότερα για αυτή θέματα. Όπως είναι ας πούμε οι... "στοιχηματικές" (οι εταιρείες δημοσκοπήσεων ντε).

Όλες (μιας και ο πελάτης έχει πάντα δίκιο) βγάζουνε πάνω κάτω τα ίδια αποτελέσματα. Τα οποία υπερπροβάλλουν πρωτοσέλιδα τα προπαγανδιστικά. Μια γερή "ώθηση" που λένε. Σπανίως, βέβαια, «έπεφταν ή "πέφτουν" μέσα» στις εκλογές, όπως έγραψε και ο φίλος δικηγόρος-αναλυτής (αλλά αυτό λίγη σημασία έχει στις "υποσαχάριες όπως προσθέτει -χώρες". Άλλωστε κι εμείς τελευταίοι στην Ελευθερία του τύπου είμαστε μετά την μαζική εξαγορά των ΜΜΕ με τις λίστες Πέτσα και Σία, αλλά δεν τρέχει τίποτα).

Σιγά μην ασχοληθούν με τα ολιγοπώλια, την ακρίβεια, τους μισθούς που εξανεμίζονται πριν βγει ο μήνας.

Τώρα που μιλάμε, τα μάτια των κεντρο-δεξιών είναι στραμμένα στον Σαμαρά που μετά τη συνέντευξη κατά Μητσοτάκη,  κάνει -όπως έγραψε το Βήμα- "κύκλους επαφών με πρώην και νυν βουλευτές και όπως αναφέρουν οι γνωρίζοντες  «από Σεπτέμβριο τα νεώτερα» (Α, ναι πέταξε και τη χολή της η μεγάλη, μην ξεχνιόμαστε: «Το δις εξαμαρτείν ουκ ανδρός σοφού. Όταν η ιστορία επαναλαμβάνεται, επαναλαμβάνεται ως φάρσα» έσπευσε να δηλώσει στο MEGA η Ντόρα).

Από την άλλη τα μάτια των κεντρο-αριστερών είναι στραμμένα στο «ενιαίο ψηφοδέλτιο», με ορόσημο (κι αυτοί) τον ερχόμενο Σεπτέμβριο ως αφετηρία ανασυγκρότησης μιας «εναλλακτικής προοδευτικής πρότασης» απέναντι στην κυβέρνηση Μητσοτάκη.

Αυτό ήταν το βασικό «μενού» (χώρια τα υπόλοιπα που "χλαπακιάσανε") της μυστικής συνάντησης (των "25") που πραγματοποίησαν κορυφαία στελέχη στην κατοικία της πρώην υπουργού, Λούκας Κατσέλη. (Η ίδια εκτίμησε πως ο χώρος χρειάζεται ένα «total rebranding», περιγράφοντας, ωστόσο, ότι «θα πρέπει να πορευθεί το πολιτικό σύστημα χωρίς τον Αλέξη Τσίπρα», καθώς εκείνος παραμένει εκτός πρωταγωνιστικού ρόλου στην πολιτική σκηνή. Δηλ. "διασπαστήκανε για να ξαναενωθούν" και να ξαναδιασπαστούν με την πρώτη ευκαιρία στη συνέχεια).

Ενόψει λοιπόν των "εξελίξεων" που έρχονται από το φθινόπωρο στα κεντρικά πολιτικά τεκταινόμενα αναγκαστικά θα περιστραφούν και οι ρυθμοί των τοπικών κινήσεων ενόψει δημοτικών εκλογών και από τις δύο πλευρές που γράψαμε και στο προηγούμενο.

Μέχρι τότε το πολύ πολύ να ανέβουν οι τόνοι σε επίπεδο καφενειακών διαδικτυακών "αναρτήσεων" (έτσι κι αλλιώς έτσι "κοκορεύονταν" πως κέρδισαν τις εκλογές "όλοι μαζί", έτσι θα πορευτούν και "χώρια" ή με όποιους "άλλους" ως τις επόμενες οι ασχολούμενοι με αυτές. "Παρόντες" και "απόντες").

Σε ότι αφορά τα τοπικά προβλήματα ισχύει -τραγικά- κι εδώ το "κάθε πέρσι και καλύτερα...".