Τα "κάτω από το χαλί" αρχίζουν σιγά σιγά -παρά τις ενστάσεις- να ζέχνουν! Τα έδειξε μέχρι και ο... ΣΚΑΙ

Γιάννης Κιάρης

Είναι πολύ φιλότιμη (κομματικά) η προσπάθεια ωραιοποίησης της πραγματικότητας, όμως όταν τα προβλήματα κάτω από το χαλί έχουν αρχίσει να φουσκώνουν και να... ζέχνουν, αρκεί μια επίσκεψη μιας εκπομπής ανάδειξης τοπικών προβλημάτων ("Όπου υπάρχει Ελλάδα" στον ΣΚΑΙ) όπως έγινε πρόσφατα στην περιοχή μας για να τα βγάλει στην επιφάνεια και μάλιστα σε Πανελλαδική θέαση.

Βέβαια, το αυτό συμβαίνει και με τα κεντρικά προβλήματα της χώρας, όπως αποτυπώνεται πλέον ολοένα και πιο κραυγαλέα στις δημοσκοπήσεις.

Επτά χρόνια "Επιτελικό κράτος" με σκάνδαλο υποκλοπών, έγκλημα Τεμπών, σκάνδαλο ΟΠΕΚΕΠΕ, δυσθεώρητη ακρίβεια παντού (μια ματιά σε έναν λογαριασμό σούπερ μάρκετ και έναν ρεύματος του 2019 και έναν του σήμερα, αρκεί ως απτή απόδειξη για το πως συνεχίζουν να μας τα παίρνουν αγρίως και χωρίς μνημόνια).

Και βέβαια από κακούς σε χειρότερους χειρισμούς σε όλους τους τομείς (ΕΛΤΑ, υγεία, παιδεία, ασφάλεια-εγκληματικότητα, μέχρι εξωτερική πολιτική).

Η πλειοψηφία των πολιτών που τους εμπιστεύτηκε αναζητώντας κάτι καλύτερο από τους προηγούμενους, αντιλαμβάνεται ότι κι αυτοί τους κορόιδεψαν.

Στην τελευταία δημοσκόπηση της ALCO για τον Alpha: το 81% των πολιτών αναφέρει ότι ΔΕΝ είδε καμία διαφορά στις τιμές στα σούπερ μάρκετ. Ενώ,  το 77% ΔΕΝ εμπιστεύεται την κυβέρνηση Μητσοτάκη, προτιμώντας μάλιστα τον "ΚΑΝΕΝΑ" (ακόμα και το... Χάος που γράφαμε την προηγούμενη), αξιολογώντας επίσης ότι ΔΕΝ υπάρχει καμία εναλλακτική αξιόπιστη αντιπολίτευση.

Ο Κώστας από το παγκάκι φωνάζει (όπως και ο άλλος Κώστας ο πρ. Πρωθυπουργός) ότι έρχονται πρωτόγνωρα πράγματα για τη χώρα μετά τη συνολική αναξιοπιστία και την (πολύ προχωρημένη δυστυχώς) διάβρωση του πολιτικού (και όχι μόνο) συστήματος, οριζοντίως και καθέτως.

Η τοπική πραγματικότητα δεν διαφέρει καθόλου από την κεντρική, αφού τους συνδέει ομφάλιος λώρος και στενή σχέση εξάρτησης (οικονομική, πολιτική, κομματική κλπ).

Ύστερα από επτά χρόνια διακυβέρνησης και ενώ το σύστημα υγείας είναι στο "μη χειρότερα", ξεκρέμαστοι από ΕΟΠΥΥ, αεροδιακομιδές σε καθημερινή βάση (απλά έβαλαν χέρι στην Πολεμική αεροπορία να μην τις ανακοινώνει πλέον, όπως είχαν κόψει κάποτε από τον ΕΟΔΥ τη δημοσιοποίηση στοιχείων εισαγωγών εμβολιασμένων και μη, όταν άρχισε να μην τους συμφέρει) έβαλαν τον προπαγανδιστικό μηχανισμό να "πανηγυρίζει" επειδή... ψηφίστηκαν οι όροι δόμησης για το νέο νοσοκομείο που ΘΑ... γίνει κάποια στιγμή στο μέλλον.

Αλλά και όταν γίνει (για όσους ζήσουν και το δουν) θα είναι λέει σαν... της Λευκάδας Νοσοκομείο-φάντασμα. Όχι μόνον στην όψη και τον σχεδιασμό αλλά και στην υποστελέχωση. Όπως το πάλαι ποτέ υπερσύγχρονο ΚΥ Αντιμάχειας που εγκαινιάστηκε επί Αβραμόπουλου και έμεινε κενό περιεχομένου, όπως είναι μέχρι σήμερα.

Για δε το πολυδιαφημισμένο και οσονούπω πολεγκαινιασμένο μέγαρο των νέων Δικαστηρίων μιλάνε από μόνες τους οι συνεχείς κινητοποιήσεις των δικηγόρων και των δικαστικών υπαλλήλων της περιοχής μας με την, επίσης, τραγική υποστελέχωση και τα διαρκή προβλήματα λειτουργίας.

Ούτε ο "ηφαιστειακός" σκουπιδότοπος της Καλύμνου μπορούσε να τους κρυφτεί κάτω από το χαλί της "κομποστοποίησης" και των ΦοΔΣΑ μπλα μπλά, ούτε το χάλι με τη διάβρωση και την παντελή εγκατάλειψη στο (κι αυτό πάλαι ποτέ) Καμάρι της Κεφάλου.

Μια εβδομάδα να έμενε εδώ η παραπάνω εκπομπή που έχει αντικείμενο -ως επί το πλείστον- τα κατά τόπου προβλήματα,  θα τους ξεφτίλιζε Πανελλαδικά (Κυβέρνηση, Περιφέρεια, Δήμο) για πολλά άλλα ακόμη, τα οποία εμείς εδώ ζούμε καθημερινά.

Αν δεν ήταν τόσο σοβαρά και τραγικά τα θέματα αυτά, πραγματικά θα ήταν -όπως γράφουν πυκνά συχνά διάφοροι σχολιαστές - για τα πανηγύρια, για το θέατρο σκιών, για το Δελφινάριο, για τα παρατράγουδα της Πάνια ή για το τσίρκο Μedrano.

Η πραγματικότητα είναι μία όσο και αν βαυκαλίζονται ή "μοστράρονται" δημόσια οι πολιτικοί μας (κεντρικοί τοπικοί, παλιοί-νέοι και νέοι-παλιοί, ουρανοκατέβατοι, τηλεκατευθυνόμενοι κλπ) ο κόσμος είναι πλήρως απογοητευμένος μέχρι να δει κάτι πραγματικά νέο, αξιόπιστο και κυρίως άφθαρτο!

Εν τω μεταξύ, μέχρι πρότινος όταν έμπαινε από ορισμένους το ιδιαίτερα καίριο και επίκαιρο θέμα του κορεσμού και του ορίου στον τουρισμό από τους πολιτικούς ταγούς και τους ανθρώπους του τουρισμού, χαρακτηριζόταν τουλάχιστον με γελάκια, "γραφικός" και "οπισθοδρομικός".

Τώρα που οι δείκτες ανθεκτικότητας και βιωσιμότητας αρχίζουν να χτυπούν "καμπάνες" και όχι απλά "καμπανάκια",  βλέπουμε  ότι κάποιοι από αυτούς αρχίζουν πλέον να συνειδητοποιούν ότι και η πιο "παχιά αγελάδα" κάποτε στερεύει...

Και μόνο που αρχίζει να μπαίνει σοβαρά στο τραπέζι και από ανθρώπους του τουρισμού μάλιστα,  δείχνει ότι οι συνειδητοποιημένοι αρχίζουν σιγά σιγά με τον δημόσιο διάλογο και προβληματισμό να απαιτούν ή και να πατάνε με τη στάση τους, έστω και ένα μικρό φρένο σε αλόγιστες και άπληστες λογικές "φαταούληδων' και "παρτάκηδων" που μας οδήγησαν στο μη παρέκει.