Είναι γνωστό στις περιπτώσεις που αιφνιδίως παθαίνει ο νοικοκύρης μεγαλοεπιχειρηματίας ότι η αναστάτωση από τις οφειλές και τα οφέλη  επηρεάζει τους πάντες! Αυτό συμβαίνει σήμερα στα χρηματιστήρια, αλλά και στους βολεμένους από την παγκόσμια οικονομική τάξη  πραγμάτων που εδώ και πενήντα χρόνια επέβαλε η μία και μοναδική υπερδύναμη η Αμερική.

Μυξοκλαίνε λοιπόν οι Ευρωπαίοι και μιλάνε για τον ακροδεξιό και τρελό Τραμπ και αγνοούν ότι οι αποφάσεις του Τραμπ, όπως και αυτές των προηγούμενων πενήντα χρόνων, προέρχονται από μια υπερδύναμη, την Αμερική και ότι δεν είναι αποφάσεις ενός ανδρός, αλλά μια ολόκληρης πολιτικής και κυβερνητικής μηχανής  που επεξεργάζεται και λαμβάνει υπόψη τα γεωστρατηγικά και γεωπολιτικά δεδομένα!   

Το σημερινό σύστημα εξουσίας της Αμερικής με εκπρόσωπο του τον  ρεαλιστή Τραμπ για πρώτη φορά αντιλαμβάνεται το ενδεχόμενο της αμφισβήτησης της παγκόσμιας ηγεμονίας της Αμερικής! Και αναλαμβάνει στρατηγικές διορθωτικές πρωτοβουλίες σε πλανητικό επίπεδο που απέχουν από τις οικονομίστικες, λογιστικές ερμηνείες και αντιδράσεις των βολεμένων και διεφθαρμένων γραφειοκρατών της Ευρώπης.

Γιατί η Αμερική με δυσθεώρητο χρέος το 2025 πρέπει να εξοφλήσει 9,2 τρις δολάρια! Η Αμερική που δεν παράγει τίποτα! Η Αμερική που έχει καταρρεύσει βιομηχανικά και τα εισάγει όλα από την Κίνα, την Ιαπωνία και τις χώρες της Ανατολής, και τις σπάνιες γαίες από τη Ρωσία, την Κίνα και την Αφρική, είναι αδύνατον να διατηρήσει την παγκόσμια ηγεμονία της όταν αυτή αμφισβητηθεί από τα αναδυόμενα θηρία και τους δράκους των έξι δισεκατομμυρίων ανθρώπων που μεθοδικά και στρατηγικά προωθούν τις εξαγωγές τους σε όλο τον πλανήτη.. 

Η Αμερική με τον Τραμπ επιχειρεί την ανατροπή της καθοδικής πορείας της πριν είναι πολύ αργά! Η διατήρηση του παγκόσμιου ηγετικού της ρόλου δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς να είναι αυτάρκης σε όλα τα επίπεδα  ηλεκτρονικά, διαστημικά, βιομηχανικά, πολεμικά, εμπορικά, ναυσιπλοϊκά, οικονομικά, διατροφικά.   Ο Παναμάς, οι γαίες της Ουκρανίας, η Γροιλανδία, το Κόγκο και η φιλία του με τον Πούτιν δεν είναι σε νοσηρά μυαλά. 

Αυτό επιχειρεί βίαια ο εκπρόσωπος της Αμερικής Τραμπ. Συμμαζεύει τα οικονομικά της με απολύσεις και καταργήσεις διεθνών δραστηριοτήτων. Ψάχνει τις σπάνιες γαίες και τις θαλάσσιες οδούς. Μειώνει τα στρατιωτικά κονδύλια. Και κυρίως επιχειρεί με τους δασμούς να ενισχύσει την Αμερικάνικη παραγωγική και βιομηχανική δραστηριότητα.

Το πρώτα η Αμερική μεταφράστηκε από τους λαϊκιστές ακροδεξιούς ως εθνικισμός. Η διαφοροποίηση με τον κακό Πούτιν ως φιλία. Το ίδιο και με τον φίλο του, αλλά χωροφύλακα των πετρελαίων Νετανιάχου!  

Κ. Καϊσερλης π. Δήμαρχος Κω

Με επιτυχία ολοκληρώθηκε η εκπαίδευση της νέας τάξης του Τμήματος Κοινωνικής Πρόνοιας του Περιφερειακού Τμήματος Κω του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού. 

Στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ (22/3/25) διάβασα μία επιστολή του Φώτη Κουκουφίκα (Καστοριά) με τίτλο: Τα κόκαλα του νεκρού γιού και «ο φορατζής», στην οποίαν αναφέρεται μία συγκλονιστική αφήγηση του περιηγητή (και Προξένου του Ναπολέοντα στα Ιωάννινα λίγο πριν το 1821) Πουκεβίλ και η οποία  περιλαμβάνεται στο βιβλίο του Κυριάκου Σιμόπουλου με τίτλο «Ξένοι ταξιδιώτες στην Ελλάδα, 1810-1821». Πρόκειται για μιά θηριώδη φορομπηκτική τακτική που σε κάνει να ντρέπεσαι που είσαι άνθρωπος. Συσχετίζοντας με την σημερινή βεβαρυμένη φορολογική πολιτική, θέλω να πιστεύω πως δεν θα φτάσομε σ΄ αυτό το σημείο της φρικτής απανθρωπιάς. Εκτός κιαν… κατά κει μας οδεύουν...

Η ΕΠΙΣΤΟΛΗ

«Στην Πρέβεζα στις αγγαρείες του Αλή Πασά πέθανε και θάφτηκε ο γιός τους. Οι μαραμένοι και σκυμμένοι από τα γηρατειά γονείς του,τον ξέθαψαν,έβαλαν τα κόκαλά του στο δισάκι και τράβηξαν για το χωριό τους να τα εναποθέσουν στο νεκροταφείο του, ώστε όταν πεθάνουν να βρεθούν πλάϊ στα δικά τους κόκαλα… Είδα να σταματούν οι φορατζήδες στο φυλάκιο του τελωνείου αυτό το αξιοσέβαστο ζευγάρι και να του ζητούν δασμό για το δισάκι με τα κόκαλα. Ένας Έλληνας, Τσαρλαμπάς τ όνομά του, φορατζής του Πασά (ίσως ο ίδιος ο Πασάς να καταδίκαζε αυτή την ιεροσυλία), ρωτάει ειρωνικά τους χωριάτες: -Τί κουβαλάτε σ΄αυτό το σακί; -Τα κόκαλα του παιδιού μας που πέθανε εδώ δουλεύοντας στην αγγαρεία. – Να πληρώσετε την ντογάνα.  -Να πληρώσω για τα κόκαλα του παιδιού μου; λέει η μάνα. Μα δεν έχω τίποτα άλλο από τα δάκρυά μου. -Δάκρυα! Δάκρυα! Τί να τα κάνω τα δάκρυα; Εγώ θέλω 40 πιάστρα. -Ποτέ δεν πιάσαμε στα χέρια μας τόσα λεφτά.  -Θα τα δώσετε! Ε, λοιπόν, λέει ο πατέρας, βγάζοντας από το σακί το κρανίο του παιδιού του. Πάρ΄το μπόγια. Να ο φόρος σου! Πάρ΄ το και σκότωσέ με! Ο κόσμος που παρακολουθούσε τη σκηνή ανάγκασε τον αναίσχυντο Τσαρλαμπά να αποτραβηχτεί. Η μάνα πήρε κλαίγοντας το κρανίο, φορτώθηκε το σακί κιαπομακρύνθηκε  κρατώντας από το χέρι τον ετοιμόρροπο άντρα της. Πήραν το δρόμο της Νικόπολης. Μα εκεί τους ξανασταμάτησαν οι φορατζήδες. Και δεν τους άφησαν να περάσουν πριν τους χαρατσώσουν με δέκα πιάστρα. Ήταν όλο το βιός τους. Η πέννα πέφτει από τα χέρια μου….»