Φτιάχνοντας τον ΟΠΕΚΕΠΕ της δόμησης

Άννα Αυγούλη

Αγαπημένε μου, διάβασα την άποψη του δημοσιογράφου και πολιτικού σχολιαστή Πάσχου Μανδραβέλη στην «Καθημερινή» και ομολογώ ότι μου άρεσε. Πιο πολύ μου άρεσε ο τίτλος και γι αυτό τον υιοθέτησα.

Τι λέει, λοιπόν, ο άνθρωπος;

Στο παραθέτω αυτούσιο:

«1' 54" χρόνος ανάγνωσης

Έχουμε γράψει πολλάκις ότι η διαφθορά είναι σύμφυτη με τα ανθρώπινα πράγματα. Ακόμη και τα θεϊκά, αν σκεφτούμε ότι ένας από τους δώδεκα μαθητές του Ιησού «λαδώθηκε» για να τον προδώσει. Αν λοιπόν το 8% της πιο άγιας παρέας στην Ιστορία μας αποδείχθηκε διεφθαρμένο, τι πρέπει να περιμένουμε από την Υπηρεσία Δόμησης Κηφισιάς;

Κυκλοφορεί η δοξασία ότι η τοπική αυτοδιοίκηση είναι το πιο διεφθαρμένο κομμάτι του κράτους. Όλοι έχουν ακούσει για τον δήμαρχο που «δάγκωνε» ή τον δημοτικό σύμβουλο που «τα έπαιρνε» και για τις πολεοδομίες.

Αυτή η πίστη –που έχει αποκτήσει χαρακτηριστικά σκληρού δόγματος– οφείλεται σε πολλούς παράγοντες. Πρώτον, η υπαρκτή τοπική διαφθορά είναι πιο ορατή, λόγω εγγύτητας της αυτοδιοίκησης στον πολίτη. Αν υπάρχει διαφθορά σε ένα δήμο, το ξέρουν όλοι. Η χρόνια διαφθορά στον ΟΠΕΚΕΠΕ πέρασε απαρατήρητη. Δεν την είδαν, λέει, ούτε οι… υπουργοί.

Ο δεύτερος λόγος είναι η διαρκής επανάληψη της δοξασίας από τα «αστοιχείωτα» ΜΜΕ. Λέμε «αστοιχείωτα» διότι δεν υπάρχει κάτι που να μετράει τον βαθμό διαφθοράς στην Τ.Α. σε σχέση με το κεντρικό κράτος. Βεβαίως, είναι δύσκολο να συγκριθούν, διότι αν υπάρχουν υποψίες διαφθοράς κάποιου αυτοδιοικητικού, αυτός πάει με συνοπτικές διαδικασίες στον ανακριτή και η υπόθεση ξεκαθαρίζει. Αν υπάρχουν υποψίες για κάποιον υπουργό, αρχίζουν τα κόλπα με το άρθρο 86, οι θεσμικές λοβιτούρες κ.λπ. Και μαζί με τους κυβερνητικούς, σώζονται και τα ξερά του διοικητικού μηχανισμού.

Ο τρίτος λόγος είναι η απουσία κοινής λογικής. Γιατί οι της αυτοδιοίκησης να είναι πιο διεφθαρμένοι από τους συναδέλφους τους της κεντρικής εξουσίας; Από άλλη Ελλάδα κατάγονται; Και το μυστήριο πυκνώνει αν σκεφτούμε ότι οι αυτοδιοικητικοί έχουν περισσότερα αντικίνητρα διαφθοράς. Πρώτον, αν πιαστούν με τη γίδα στην πλάτη πάνε –σε αντίθεση με τους βουλευτές και υπουργούς– κατευθείαν στη Δικαιοσύνη, με μεγάλες πιθανότητες να καταλήξουν στη φυλακή. Δεύτερον, οι αυτοδιοικητικοί είναι σε απόσταση βολής από τη χλεύη, τις φωνασκίες, ακόμη και τους προπηλακισμούς των πολιτών τους. Κάθονται στο απέναντι τραπέζι της ταβέρνας. Τους υπουργούς και τους διοικητές του ΟΠΕΚΕΠΕ σπανίως τους βλέπουμε από κοντά ώστε να δηλώσουμε την απαρέσκεια για τη διαφθορά τους.

Η γενναία αντιμεταρρύθμιση της κυβέρνησης, να περάσει τις πολεοδομίες στον «ΟΠΕΚΕΠΕ της δόμησης» ονόματι «Εθνικό Οργανισμό Κτηματολογίου και Ελέγχου Δόμησης», δεν θα χτυπήσει τη διαφθορά. Απλώς θα δημιουργήσει περισσότερες ευκαιρίες για «χεράτα» και «φορετά» στους βουλευτές, που ψάχνουν ρόλο για τα «δίκαια (βεβαίως βεβαίως…) αιτήματα» των ψηφοφόρων τους».

Και που καταλήγουμε; Στο γνωστό και διόλου εξαιρετέο ότι, εμείς επιλέγουμε τους πολιτικούς και τους τοποθετούμε σε μια καρέκλα και μάλιστα εργονομική, για να μην έχουν προβλήματα από το καθισιό…

Το εάν θα καβαλήσουν καλάμι, είναι επιλογή τους. Κι εδώ που τα λέμε, το να αντισταθούν είναι θέμα παιδείας, είναι θέμα αξιών. Τι σου λέω τώρα…

Τέλος πάντων.

Επιλογή δική μας όμως είναι, να τους κατεβάσουμε. Αλλά εδώ μπαίνει ένα θεματάκι. Το θέλουμε ή μας βολεύει; Ο καθείς ας απαντήσεις κατά πως… βολεύεται.

Για να μην πολυλογώ. Εκ του αποτελέσματος που λέει και μια «ψυχή»,

καλαμοκαβαλάρηδες (όπως έλεγε κάποτε και ο Κωνσταντής…) είχε η χώρα μας, έχει και θα συνεχίσει να έχει διότι και τη δόξα και το χρήμα ουδείς μίσησε και ουδείς μισεί. Αν δεν έχεις το υπόβαθρο, αυτό που λέγαμε παραπάνω, εύκολα το καβαλάς. Το θέμα όμως δεν είναι αυτό, αλλά το τι κάνουμε εμείς.

Την πάπια, όπως έκαναν στη Ρόδο και άφησαν την «κυρία πολιτισμού» να ασχημονεί Και να ‘ταν η μόνη…) ή θα υψώσουμε ανάστημα;

Και το έχουμε να πάρει η ευχή να πάρει.