Εκδήλωση για την κοπή της πρωτοχρονιάτικης πίτας θα πραγματοποιήσει το τμήμα Πολιτικής Προστασίας του Δήμου της Κω, την Κυριακή 12 Ιανουαρίου στις 13:00 στο "Όνειρο" στο Τιγκάκι.

• Χρηματοδότηση ύψους 1,4 εκ. ευρώ από ευρωπαϊκούς πόρους της Περιφέρειας
• Πάνω από 40.000 μνημεία και εκθέματα αλλά και δυσπρόσιτα μνημεία,  θα αποκτήσουν ζωή και παρουσία και στον ψηφιακό κόσμο
• Γιώργος Χατζημάρκος: «Ο Πολιτισμός ενώνει. Η συνεργασία της Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου με το Υπουργείο Πολιτισμού είναι μια συνεργασία υγιής που αποδίδει αποτελέσματα στα νησιά μας»

Με σκοπό την ψηφιακή ανάδειξη του πλούσιου όσο και ανεκτίμητου πολιτιστικού αποθέματος των νησιών του Νοτίου Αιγαίου με τη χρήση καινοτόμων εργαλείων και εφαρμογών, ο Περιφερειάρχης Νοτίου Αιγαίου Γιώργος Χατζημάρκος υπέγραψε τις αποφάσεις ένταξης δύο έργων (Πράξεων) συνολικού προϋπολογισμού 1,4 εκατ. ευρώ, στο Πρόγραμμα Νότιο Αιγαίο 2021 – 2027, με συγχρηματοδότηση από το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης.

Ειδικότερα πρόκειται για τα παρακάτω έργα:

«Ολοκληρωμένη ψηφιακή διαχείριση και ανάδειξη του πολιτιστικού αποθέματος Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου / ΠΕ Δωδεκανήσου»

Η πράξη αφορά στην καινοτόμο προβολή των κινητών μνημείων της Περιφερειακής Ενότητας Δωδεκανήσου της Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου μέσω της καταγραφής και τεκμηρίωσης εγγραφών 40.000 κινητών μνημείων, επιλεγμένων συλλογών εμβληματικών Αρχαιολογικών Μουσείων της Π.Ε. Δωδεκανήσου, για πολλά από τα οποία δεν έχει υπάρξει έως σήμερα τεκμηρίωση ούτε φωτογραφικό υλικό. Στόχος της εν λόγω πράξης είναι, αξιοποιώντας τα οφέλη που παρέχονται από την ψηφιοποίηση, να προβληθεί με τρόπο έγκυρο, σύγχρονο και ολιστικό η πλούσια πολιτιστική κληρονομιά των 40.000 κινητών μνημείων, τα οποία εκτίθενται ή/και φυλάσσονται σε εμβληματικά Αρχαιολογικά Μουσεία του ΥΠ.ΠΟ. της Π.Ε. Δωδεκανήσου. Ορισμένα από αυτά είναι λίγο γνωστά ή/και άγνωστα στο ευρύ κοινό και θα αποτελέσουν τμήμα του ενιαίου ψηφιακού αποθέματος των κινητών μνημείων του Εθνικού Αρχείου Μνημείων, εμπλουτίζοντας το Ολοκληρωμένο Πληροφοριακό Σύστημα των Ψηφιακών Συλλογών Κινητών Μνημείων (ΟΠΣ ΚΜ), που συνιστά το πλέον έγκυρο, σύγχρονο και καινοτόμο εργαλείο ολοκληρωμένης ψηφιακής διαχείρισης και ανάδειξης των κινητών μνημείων της χώρας με στόχο τη βέλτιστη και σφαιρική προβολή και διάχυση του πολιτιστικού αποθέματος.

Ο προϋπολογισμός και η συγχρηματοδοτούμενη δημόσια δαπάνη του έργου ανέρχονται σε 1.000.000,00 ευρώ.

Ως ημερομηνία έναρξης της Πράξης ορίζεται η 10/01/2025 και λήξης η 30/06/2028.

Δικαιούχος του έργου είναι η  Διεύθυνση Διαχείρισης Εθνικού Αρχείου Μνημείων.

«Δυσπρόσιτα μνημεία Κυκλάδων – Ψηφιακή τεκμηρίωση και προβολή»

Αντικείμενο της πράξης αποτελεί η ψηφιακή αποτύπωση και προβολή μνημείων και αρχαιολογικών χώρων των Κυκλάδων, τα οποία έχουν ως κοινό χαρακτηριστικό την αδυναμία ή τη μεγάλη δυσχέρεια φυσικής πρόσβασης από τον επισκέπτη. Επιλέγονται δυσπρόσιτοι χώροι και μνημεία σε δύο νησιά: στην Πάρο τα αρχαία υπόγεια λατομεία μαρμάρου στο Μαράθι (κυρίως από τον 5ο αι. π.Χ.) και στη Φολέγανδρο η αρχαία πόλη και η γεμάτη επιγραφές Χρυσοσπηλιά (κυρίως 4ος αι. π.Χ.) εντός του κρημνώδους φυσικού τους αναγλύφου. Οι χώροι θα αποτυπωθούν σε τρισδιάστατα μοντέλα υψηλής ανάλυσης με τριπλό στόχο: α) την άρτια και με σύγχρονα μέσα τεκμηρίωση των μνημείων για τον εμπλουτισμό των δεδομένων του πολιτιστικού αποθέματος, β) την ευχερέστερη και ταχύτερη μελέτη τους για την πληρέστερη κατανόησή τους και τη συνακόλουθη παιδευτική διάχυση της γνώσης και γ) την προβολή τους με ποικίλες σύγχρονες μεθόδους (διαδραστική περιήγηση, τρισδιάστατη εικονική αναπαράσταση, διαδικτυακός τόπος, ψηφιακή εφαρμογή, ενημερωτικά βίντεο, οθόνες αφής) απευθυνόμενες τόσο σε κατά χώραν φυσικούς επισκέπτες του Αρχαιολογικού Μουσείου Πάρου και κατάλληλα διαμορφωμένου χώρου στη Χώρα Φολεγάνδρου όσο και σε απομακρυσμένους επισκέπτες μέσω διαδικτυακών δυνατοτήτων. Αναλυτικότερα, παράγονται τρισδιάστατα μοντέλα των αρχαιολογικών χώρων και των μνημείων στη σημερινή τους κατάσταση και σε ενδεικτική αναπαράσταση του παρελθόντος, στα οποία θα μπορούν να περιηγούνται ψηφιακά και διαδραστικά οι επισκέπτες των νησιών με χρήση ειδικού εξοπλισμού VR περιήγησης που θα εγκατασταθεί στο Αρχαιολογικό Μουσείο Πάρου και σε κατάλληλα διαμορφωμένο χώρο στη Χώρα Φολεγάνδρου. Επιπλέον, παράγονται βίντεο ενημερωτικά για τους χώρους και βίντεο για τη διαδικασία υλοποίησης ("making of"). Για την προβολή των δυσπρόσιτων μνημείων δημιουργείται ειδική ιστοσελίδα και εφαρμογή, όπου παρέχεται το ποικίλο πολυμεσικό περιεχόμενο που παράγεται από την Πράξη (ενημερωτικά κείμενα, εικόνες, βίντεο, μοντέλα περιήγησης). Η προβολή των εν πολλοίς άγνωστων και απομακρυσμένων μνημείων αναμένεται να συντελέσει στην πρόκληση ενδιαφέροντος του κοινού, την αύξηση της επισκεψιμότητας των περιοχών και της αναγνωρισιμότητάς τους. Τα επιλεγμένα δυσπρόσιτα μνημεία των Κυκλάδων καθίστανται ψηφιακώς επισκέψιμα εκπληρώνοντας πολυετή αιτήματα των τοπικών κοινωνιών, αναδεικνύοντας τη μοναδική πολιτισμική ταυτότητα και τον φυσικό πλούτο της Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου και δη των Κυκλάδων και τονώνοντας δράσεις τουρισμού εμπειρίας.

Ο προϋπολογισμός και η συγχρηματοδοτούμενη δημόσια δαπάνη του έργου ανέρχονται σε 400.000,00 ευρώ.

Ως ημερομηνία έναρξης της Πράξης ορίζεται η 02/01/2025 και λήξης η 31/12/2027.

Δικαιούχος του έργου είναι η Εφορεία Αρχαιοτήτων Κυκλάδων (Αθήνα).

Ο Περιφερειάρχης Γιώργος Χατζημάρκος δήλωσε σχετικά με την ένταξη των δύο Πράξεων:

"Η συνεργασία της Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου με το Υπουργείο Πολιτισμού είναι μια συνεργασία υγιής που αποδίδει αποτελέσματα στα νησιά μας. Στηρίζεται στον αμοιβαίο σεβασμό και την προσήλωση στην προστασία και ανάδειξη της πολιτιστικής μας κληρονομιάς.  Δεκάδες εργοτάξια σε όλα τα νησιά μας, είναι ο αδιάψευστος μάρτυρας αυτής της μοναδικής δουλειάς που γίνεται. Η συνεργασία αυτή συνεχίζεται με την χρηματοδότηση του Υπουργείου Πολιτισμού, μέσα από τους ευρωπαϊκούς πόρους της Περιφέρειάς μας, με το ποσό των 1,4 εκ. Ευρώ για την Ψηφιακή Ανάδειξη του Πολιτιστικού Αποθέματος των νησιών μας. Πάνω από 40.000 μνημεία και εκθέματα, θα αποκτήσουν ζωή και παρουσία και στον ψηφιακό κόσμο. Χωρίς δεύτερες σκέψεις ή εγωισμούς, υπάρχουν έργα της Περιφέρειας που χρηματοδοτούνται από πόρους του Υπουργείου Πολιτισμού και έργα του Υπουργείου Πολιτισμού που χρηματοδοτούνται από πόρους της Περιφέρειάς μας. Γιατί, έτσι δεν χάνουν τα νησιά μας και τα μνημεία μας καμία ευκαιρία. Γιατί, ο Πολιτισμός ενώνει".

Γράφει ο Μανώλης Χατζηάμαλλος

Πρόεδρος του Δικηγορικού Συλλόγου Κω

Αγαπητοί συνδημότες, με αφορμή κάποιες δίκες κακουργημάτων στην χώρα μας, όπου παρατηρήθηκε οριακή πλειοψηφία στην ενοχή ή την αθώωση του δράστη, με τους ενόρκους να είναι αυτοί που καθόρισαν το  αποτέλεσμα, θεωρώ ότι είναι χρήσιμο να ανοίξει μια συζήτηση για τον θεσμό αυτό των λεγόμενων λαϊκών δικαστών.

Το Σύνταγμα της χώρας μας ορίζει πως τα κακουργήματα και τα πολιτικά εγκλήματα δικάζονται από μικτά ορκωτά δικαστήρια που συγκροτούνται από τακτικούς δικαστές και ενόρκους. Με την επιταγή αυτή του Συντάγματος, υλοποιείται στην πράξη μια πτυχή της λαϊκής κυριαρχίαςμε την συμμετοχή του λαού στην δικαστική εξουσία.

'Ένορκοι είναι πολίτες οι οποίοι συμμετέχουν σε ένα δικαστήριο ως λαϊκοί δικαστές. Τα δικαστήρια, στα οποία συμμετέχουν ένορκοι, ονομάζονται ορκωτά δικαστήρια και στην χώρα μας επειδή σε αυτά συμμετέχουν, τακτικοί δικαστές, μαζί με ενόρκους, ονομάζονται Μικτά Ορκωτά Δικαστήρια.

Ικανοί να εκπληρώσουν καθήκοντα ενόρκου είναι, για μεν το μικτό ορκωτό δικαστήριο, οι Έλληνες πολίτες και των δύο φύλων που κατοικούν ή διαμένουν μόνιμα στον τόπο όπου συγκροτείται το Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο, έχουν συμπληρώσει το 30ό έτος της ηλικίας τους, δεν έχουν  περάσει το 70ό, έχουν τουλάχιστον απολυτήριο λυκείου και δεν έχουν στερηθεί τα πολιτικά τους δικαιώματα.  Για δε το Μικτό Ορκωτό Εφετείο, οι Έλληνες πολίτες με τα ίδια προσόντα, αλλά που έχουν συμπληρώσει το 40ό έτος της ηλικίας τους.

Ο θεσμός των ενόρκων έχει τις καταβολές του στην αρχαία Αθήνα, ενώ στη σύγχρονή του μορφή προέρχεται από την Αγγλία του 12 αιώνα και εν συνεχεία  από τη Γαλλική Επανάσταση. Ήταν απόρροια της δυσπιστίας του λαού προς τους επαγγελματίες δικαστές, οι οποίοι ήταν ουσιαστικά υπάλληλοι του μονάρχη και προέρχονταν από τις τάξεις των ευγενών. Ο θεσμός των ενόρκων θεωρήθηκε δημοκρατική κατάκτηση και μια θωράκιση απέναντι στην αυθαιρεσία των μοναρχικών καθεστώτων, αφού πλέον ο κατηγορούμενος δικάζεται από τους συμπολίτες του και όχι από κρατικούς υπαλλήλους.

Σήμερα, η συμμετοχή λαϊκών δικαστών στην απονομή της δικαιοσύνης, δέχεται πυρά από μεγάλη μερίδα του νομικού κόσμου, παρά το γεγονός ότι υπάρχουν πολλά επιχειρήματα υπέρ του θεσμού.

Το πρώτο επιχείρημα υπέρ του θεσμού, εστιάζει στην άποψη ότι οι ένορκοι εκφράζουν το κοινό περί δικαίου αίσθημα, διότι αποτελούν αντιπροσωπευτικό δείγμα του συνόλου της κοινωνίας και δεν προέρχονται από συγκεκριμένη κοινωνική ή επιστημονική τάξη, με συγκεκριμένες καταβολές, όπως ενδεχομένως οι δικαστές. Προέρχονται από ευρύτερες κοινωνικές και επαγγελματικές ομάδες, που απηχούν την μέση κουλτούρα της εποχής τους. Το επιχείρημα αυτό, καίτοι συζητήσιμο, φαντάζει σήμερα παντελώς ανεδαφικό. Η κοινωνική κατάταξη του ατόμου, κατά τον χρόνο που ο θεσμός επινοήθηκε, είχε ιδιαίτερη σημασία για τις εν γένει αντιλήψεις του και κυρίως για το περιβόητο περί δικαίου αίσθημα. Σήμερα οι συνθήκες έχουν αλλάξει. Δεν μπορεί να γίνει λόγος για κοινωνικές τάξεις. Και φυσικά δεν γίνονται αποδεκτά οποιαδήποτε κριτήρια για τέτοιες κατηγοριοποιήσεις, αφού προσκρούουν στον ίδιο τον θεσμό της δημοκρατίας και στις αρχές της ισότητας και της λαϊκής κυριαρχίας.

Ένα δεύτερο επιχείρημα όσων υπερασπίζονται τον θεσμό, εδράζεται στο γεγονός ότι οι ένορκοι δίνουν περισσότερη προσοχή στη δίκη, επειδή γι' αυτούς, η δίκη είναι ένα μοναδικό γεγονός. Σε αντιδιαστολή με τους επαγγελματίες δικαστές, οι οποίοι δικάζουν καθημερινά πολλές υποθέσεις και υπό το κράτος της συνήθειας και του χρόνου, γίνονται απλοί διεκπεραιωτές αριθμητικών μεγεθών, χωρίς να δίνουν την δέουσα σημασία στην ιδιαιτερότητα της κάθε υπόθεσης. Οι δικαστές, λόγω της συνεχούς ενασχόλησής τους με ομοειδείς υποθέσεις, έχουν αναπτύξει έναν αυτοματισμό και μια τάση να γενικεύουν, χωρίς να εξετάζουν ολόπλευρα την κάθε επιμέρους περίπτωση. Αντίθετα, οι ένορκοι θα κληρωθούν και θα δικάσουν στατιστικά ελάχιστες φορές στη ζωή τους. Έτσι θα δώσουν μεγαλύτερη σπουδαιότητα στην υπόθεση, διότι η δίκη δεν θα είναι γι' αυτούς ρουτίνα. Παράλληλα, θα αντιμετωπίσουν τους διαδίκους με μεγαλύτερη επιείκεια και όχι με το ανεπίτρεπτο «τσουβάλιασμα» για το οποίο κατηγορούν τους τακτικούς δικαστές. Η άποψη αυτή δεν βρίσκει σθεναρά ερείσματα στους κύκλους των νομικών, αφού ο τακτικός δικαστής είναι ένας επιστήμονας ο οποίος μέσω ειδικής εκπαίδευσης, μαθαίνει να διακρίνει και να αποφεύγει τέτοιου είδους ισοπεδωτικές συμπεριφορές. Επιπλέον, η Ελληνική πολιτεία θέσπισε την περιβόητη σχολή δικαστών στην οποία οι εν δυνάμει δικαστές, διδάσκονται τρόπους διαχείρισης τέτοιων καταστάσεων. Γι’αυτό άλλωστε δικάζουν χωρίς ενόρκους κάποια κατηγορία κακουργημάτων, που προβλέπονται στο Σύνταγμά μας.

Ένα άλλο επιχείρημα υπέρ του θεσμού ανάγεται στην επιβολή της ποινής, η οποία σύμφωνα με τις σύγχρονες εγκληματολογικές θεωρίες, δεν έχει εκδικητικό, αλλά παιδαγωγικό χαρακτήρα. Η επιμέτρηση της ποινής είναι μια δύσκολη εξίσωση ανάμεσα στην εφαρμογή του νόμου και τον παιδευτικό χαρακτήρα που αυτή πρέπει να έχει. Έτσι, υπάρχουν πολλοί που ισχυρίζονται ότι καλύτεροι κριτές της απαξίας της πράξης του κατηγορουμένου είναι οι ένορκοι, ενώ οι δικαστές, δυσκολεύονται να βρουν αυτό το μέτρο, όντας έξω από την κοινωνία. Η άποψη αυτή αναιρείται από τις ίδιες τις αποφάσεις των Μικτών Ορκωτών δικαστηρίων στις οποίες δεν αποτυπώνονται τέτοιες αξιοσημείωτες πλειοψηφίες των ενόρκων κατά την επιμέτρηση της ποινής των καταδικασθέντων. Αν οι ένορκοι ήταν καθοριστές της ποινής που τελικά επιβάλλεται στον δράστη, τότε θα είχαμε πολλές αποφάσεις με πλειοψηφία των ενόρκων (4-3).

Αντίθετα, οι επικριτές του θεσμού θεωρούν ότι οι ένορκοι δεν έχουν τις απαιτούμενες γνώσεις ώστε να εκφράσουν τεκμηριωμένη άποψη. Σε κάθε ποινική δίκη θα πρέπει να είναι γνωστές στους ενόρκους, έννοιες, όπως αυτή της απόπειρας, της συμμετοχής, της συνέργειας, της παραυτουργίας και άλλες. Αυτές οι έννοιες δεν είναι πάντα εύκολα διαγνώσιμες σε μια ανθρώπινη συμπεριφορά. Είναι ιδιαίτερα δύσκολο να διαγνώσει κανείςτην ένταση και την διαβάθμιση του δόλου στην συμπεριφορά του δράστη. Είναι ιδιαίτερα δύσκολη η διάκριση κάποιων μορφών υπαιτιότητας. Για παράδειγμα, είναι ιδιαίτερη δύσκολη η διάκριση ανάμεσα στον ενδεχόμενο δόλο και την ενσυνείδητη αμέλεια. Πρόκειται για έννοιες που χρειάζονται μια σχετική διαγνωστική εμπειρία. Το ίδιο δυσχερής γίνεται πολλές φορές, η υπαγωγή των πραγματικών περιστατικών της υποθέσεως στον νομικό κανόνα. Χρειάζεται κάποια εξειδικευμένη θεωρητική κατάρτιση και εμπειρία, που οι ένορκοι δεν έχουν. Έτσι ο Πρόεδρος του Δικαστηρίου είναι υποχρεωμένος να εξηγήσει εντός των στενών χρονικών ορίων μίας δίκης, τέτοιες βασικές νομικές έννοιες στους ενόρκους. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα, σε πολλές των περιπτώσεων, οι ένορκοι να ακολουθούν την γνώμη των δικαστών, ή σε άλλες, που οι ένορκοι δεν κατανοούν τις νομικές  έννοιες να είναι περισσότερο επιεικείς ή να χάνουν το μέτρο στην επιβολή της ποινής.

Ένα επίσης σημαντικό πρόβλημα που αναφύεται στις διασκέψεις των μικτών ορκωτών δικαστηρίων και αντιτίθεται στον θεσμό των ενόρκων, είναι η αιτιολογία των δικαστικών αποφάσεων. Ιδίως όταν αυτή θα πρέπει να γίνει από τους τέσσερεις ενόρκους, οι οποίοι αδυνατούν να τεκμηριώσουν νομικά την απόφασή τους. Αναγκαστικά λοιπόν, στην περίπτωση της πλειοψηφίας των ενόρκων (4-3), η αιτιολόγηση της απόφασης μετακυλίεται στο δικαστή, κυρίως στον προεδρεύοντα, ο οποίος  καλείται να αιτιολογήσει μια άποψη, με την οποία o ίδιος διαφωνεί. Επιπλέον, η εμπειρία έχει δείξει ότι οι αποφάσεις με πλειοψηφία των ενόρκων, συνήθως αθωωτικές, προσβάλλονται πάντα με έφεση ή αναίρεση από την εισαγγελική αρχή, λόγω έλλειψης αιτιολογίας.

Πέραν όλων των ανωτέρω θα πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψη η παράμετρος του επηρεασμού των ενόρκων από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και μέσω του σύγχρονου φαινομένου των τηλεδικών. Οι τελευταίες, στον βωμό της τηλεθέασης ακυρώνουν εν τοις πράγμασι  ή αλλοιώνουν  σημαντικά ή διαστρεβλώνουν ουσιαστικά την αξιολόγηση των αποδεικτικών μέσων από τους άπειρους ενόρκους.  Εκτός αυτού δεν θα πρέπει να παραβλεφθεί η πιθανότητα απειλητικών συμπεριφορών σε βάρος τους, υπό την ανωνυμία της σύγχρονης επικοινωνίας των ανθρώπων. Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης γίνονται μεταδότες «μηνυμάτων»  που μπορούν να επηρεάσουν ή και να καθορίσουν την ψήφο των ενόρκων. Αντίθετα δεν συμβαίνει το ίδιο με τους τακτικούς δικαστές που απολαμβάνουν λειτουργική και προσωπική ανεξαρτησία και έχουν περισσότερα εχέγγυα για ανεπηρέαστη κρίση από οποιονδήποτε άλλο πολίτη. Στα παραπάνω θα πρέπει να προστεθεί η επιβάρυνση του συστήματος και η χρονοτριβή που συνεπάγεται, η διαδικασία κατάρτισης  των ετήσιων καταλόγων των ενόρκων, οι κλητεύσεις τους, η συγκρότηση των μικτών ορκωτών δικαστηρίων κατά τις ημέρες των δικασίμων, η εξέταση των κωλυμάτων τους και η εκδίκαση των λιπενορκιών τους. Όλα αυτά αποτελούν παράγοντες καθυστερήσεων στην απονομή της δικαιοσύνης.

Ο θεσμός λοιπόν των ενόρκων ήταν ένα πρωτοποριακό επινόημα της εποχής του. Όμως η δοκιμασία του στον χρόνο ανέδειξε ζητήματα παρακμής και σημεία σοβαρών προβληματισμών. Είναι σκόπιμο να ανοίξει ένας διάλογος, όπου με βάση την αποκτηθείσα εμπειρία να αξιολογηθεί η αναγκαιότητα  διατήρησης του θεσμού σε σχέση με την ορθή και άμεση απονομή της δικαιοσύνης.

Θεωρώ ότι έφτασε η στιγμή για αναθεωρήσεις.

Δημοσιεύτηκε σε ΦΕΚ η προκήρυξη 2Γ/2024 του ΑΣΕΠ για την πρόσληψη, μέσω γραπτού διαγωνισμού, μόνιμων Ελεγκτών Εναέριας Κυκλοφορίας στην Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας, η οποία λειτουργεί υπό την εποπτεία του υπουργείου Υποδομών και Μεταφορών.

Συγκεκριμένα, η 2Γ/2024 προκήρυξη του ΑΣΕΠ αφορά στην πλήρωση συνολικά 97 θέσεων μόνιμου προσωπικού Πανεπιστημιακής Εκπαίδευσης κλάδου ΠΕ Ελεγκτών Εναέριας Κυκλοφορίας (ΕΕΚ) σε 18 αεροδρόμια της χώρας.

Οι αιτήσεις στην 2Γ/2024 θα ανοίξουν τη Δευτέρα 13 Ιανουαρίου 2025 και ώρα 8:00 το πρωί και θα παραμείνουν ανοικτές έως την Τρίτη 28 Ιανουαρίου 2025 και ώρα 14:00 το μεσημέρι.

πηγή : Metaforespress

https://www.metaforespress.gr/aeroporika/%CE%B4%CE%B7%CE%BC%CE%BF%CF%83%CE%B9%CE%B5%CF%8D%CF%84%CE%B7%CE%BA%CE%B5-%CF%83%CE%B5-%CF%86%CE%B5%CE%BA-%CE%B7-%CF%80%CF%81%CE%BF%CE%BA%CE%AE%CF%81%CF%85%CE%BE%CE%B7-2%CE%B3-2024-%CF%84%CE%BF%CF%85/

Ας υποθέσουμε ότι ένα πολύ δικό σου πρόσωπο παθαίνει λόγω κάποιον παραμέτρων, αποκόλληση αμφιβληστροειδούς.
Η ζωή, όμως, στα έχει φέρει έτσι και μένεις σε ένα νησί… όχι σε κάποιο μικρονήσι της Δωδεκανήσου αλλά στην Ρόδο. 
Ας υποθέσουμε ότι αυτό συμβαίνει μέσα στην περίοδο των Χριστούγεννων και ψάχνεις με αγωνία και καρδιοχτύπι να δεις πώς θα αντιμετωπίσεις την κατάσταση.
Μαθαίνεις τελικά ότι η επέμβαση είναι αδύνατον να γίνει στη Ρόδο, είτε σε δημόσια είτε σε ιδιωτική δομή, και πως μόνο σε κάποιο μεγάλο αστικό κέντρο, όπως η Αθήνα, μπορεί να γίνει.
Και εδώ αρχίζει να φουσκώνει ο λογαριασμός των εξόδων: Αν αποφασίσεις να μεταβείς ακτοπλοϊκώς, το κόστος για μια δίκλινη καμπίνα είναι στα 280 ευρώ, συνυπολογίζοντας τις πολλές ώρες του ταξιδιού, και γύρω στα 150-200 ευρώ για ένα αεροπορικό εισιτήριο, αν αποφασίσεις να ταξιδέψεις με αεροπλάνο. 
Και ας υποθέσουμε ότι φτάνεις τελικά στη Αθήνα. Έλα σου, όμως, που τα δημόσια νοσοκομεία εκεί δεν έχουν χρόνο, και οι γιατροί σου λένε «έλα, μείνε Αθήνα, μέχρι να βρούμε μια ημερομηνία… μπορεί σε μια εβδομάδα, μπορεί και πολύ παραπάνω»!
Και αφού η μετάβαση στην Αθήνα είναι αναπόφευκτη, ξεκινάνε τα διλλήματα: Πάω σε ιδιωτικό;  Ή περιμένω τουλάχιστον μια εβδομάδα, πληρώνοντας μαζί με τα πανάκριβα εισιτήρια, επιπλέον διαμονή, διατροφή, και ταυτόχρονα παρακαλώ οποιονδήποτε γνωστό (βουλευτές κλπ κλπ) να μεσολαβήσει προκειμένου να σωθεί το μάτι του ανθρώπου μου, ρισκάροντας να το χάσει κατά τη διάρκεια της αναμονής;
Αν καταλήξεις στο ιδιωτικό, η επέμβαση θα γίνει γρήγορα αλλά ακριβά. Από την άλλη, αν περιμένεις να έρθει η σειρά σου στα δημόσια νοσοκομεία της Αθήνας είναι εξίσου κοστοβόρο, αφού εκτός από τα έξοδα μεταφοράς προστίθενται και τα έξοδα διαμονής για όσο διαρκέσει η αναμονή, και επιπλέον αυξάνονται κατά πολύ και οι πιθανότητες να χάσεις το μάτι σου.
Τουλάχιστον στο υποθετικό σενάριο εγώ είμαι κάτοικος Ρόδου και έχω τη δυνατότητα αφενός να επισκεφτώ το νοσοκομείο του νησιού μου για μια πρώτη εκτίμηση και αφετέρου υπάρχει και καθημερινή σύνδεση με την Αθήνα, είτε αεροπορική, είτε ακτοπλοϊκή. Κάποιος, όμως, που κατοικεί σε μικρότερο νησί, στο Αγαθονήσι για παράδειγμα, δεν έχει ούτε αυτές τις «πολυτέλειες». Πού θα βρει το κουράγιο αυτός ο κάτοικος να παλέψει και να μην βρεθεί σε απόγνωση; 
Αναρωτιέται λοιπόν κανείς, είναι τα Δωδεκάνησα κομμάτι της Ελλάδας;
Είναι οι νησιώτες Έλληνες;
Έχουμε κοινοβουλευτική εκπροσώπηση;
Είναι οι πολιτικοί μας ταγοί άνθρωποι που αγαπάνε τον τόπο τους, διεκδικούν ασταμάτητα και δεν το βάζουν ποτέ κάτω;
Η απλά βολεύτηκαν, κατηγορούν τους πάντες που δεν έχουν εφάμιλλη οικονομική δυνατότητα με τη δική τους και αγανακτούν επειδή ανήκουν στο «κλαμπ της μιζέριας»;
Μίζεροι οι Τριαντενοι , μίζεροι οι Συμιακοί, μίζεροι οι Δωδεκανήσιοι, μίζεροι όσοι πιστεύουν πως πρέπει να έχουμε τα ίδια δικαιώματα με τους Αθηναίους.
Τελικά φόρους γιατί πληρώνουμε;
Και τελικά, το υποθετικό σενάριο που παρουσιάστηκε για την αποκόλληση του αμφιβληστροειδούς ίσως να μην είναι και τόσο υποθετικό…
Καλή χρονιά, ευτυχισμένη, γεμάτη υγεία σε όλους, βολεμένους και μίζερους!
Κουνάκης Παναγιώτης
Στέλεχος Πασοκ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ K. ΓΑΒΑΛΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ ΚΩΣΤΑ ΣΗΜΙΤΗ

 

Ο θάνατος του Κώστα Σημίτη σηματοδοτεί την απώλεια μιας σημαντικής πολιτικής προσωπικότητας που διαμόρφωσε την πορεία της χώρας σε κρίσιμες περιόδους. 

 

Πρωταγωνιστής στον αντιδικτατορικό αγώνα, ιδρυτικό μέλος του ΠΑΣΟΚ το 1974, συνέβαλλε καθοριστικά στη διαμόρφωση της «Διακήρυξης της 3ης Σεπτέμβρη». 

 

Διετέλεσε πρωθυπουργός της Ελληνικής Δημοκρατίας από τον Ιανουάριο του 1996 έως τον Μάρτιο του 2004, διαδεχόμενος τον Ανδρέα Παπανδρέου.

 

Οραματιστής μιας Ελλάδας που πορεύεται ισότιμα στο ευρωπαϊκό γίγνεσθαι και ευθυγραμμισμένη με τα ευρωπαϊκά πρότυπα, συνέβαλε καταλυτικά στην ένταξη της χώρας στην Οικονομική και Νομισματική Ένωση το 2001.

 

Εκφράζω τα ειλικρινή μου συλλυπητήρια στην οικογένεια και τους οικείους του.

 

Κατερίνα Γαβαλά 

Αν.Γραμματέας Νησιωτικής Πολιτικής ΠΑΣΟΚ-Κιναλ

 

 

ΝΟΜΑΡΧΙΑΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΒΟΡΕΙΟΥ ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑΤΟΣ ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΟΥ

 

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

 

Η Νομαρχιακή Επιτροπή Β.Σ. Δωδεκανήσου πενθεί στην αναγγελία για την απώλεια του πρώην Πρωθυπουργού και Προέδρου του Κινήματος Κώστα Σημίτη. Ενός βαθιά ευρωπαϊστή και οραματιστή πολιτικού. Ενός ηγέτη του οποίου η παρακαταθήκη διατηρεί μια ξεχωριστή θέση τόσο στην Ελληνική όσο και στην Ευρωπαϊκή πολιτική σκηνή.  Ο Κώστας Σημίτης γεννήθηκε στον Πειραιά, στις 23 Ιουνίου 1936, ήταν καθηγητής πανεπιστημίου και διετέλεσε πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ (30 Ιουνίου 1996 – 8 Φεβρουαρίου 2004) και επίσης πρωθυπουργός της Ελληνικής Δημοκρατίας (18 Ιανουαρίου 1996 – 10 Μαρτίου 2004). Στις 18 Ιανουαρίου του 1996 διαδέχτηκε τον αείμνηστο ιδρυτή του Κινήματος Ανδρέα Παπανδρέου στην πρωθυπουργία, μετά από ψηφοφορία της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΠΑ.ΣΟ.Κ. εκπροσωπώντας τον εκσυγχρονιστικό πόλο εξουσίας με κύριο στόχο την οικονομική μεταρρύθμιση της ελληνικής οικονομίας και την κοινωνική σύγκλιση της ελληνικής κοινωνίας με την  Ευρώπη. Στις 30 Ιουνίου 1996, λίγες μέρες μετά τον θάνατο του Ανδρέα Παπανδρέου, ο Κώστας Σημίτης εξελέγη πρόεδρος του ΠΑ.ΣΟ.Κ. στο 4ο Συνέδριο του κόμματος. Επανεξελέγη πρωθυπουργός μετά τη νίκη του στις εκλογές του Σεπτεμβρίου 1996 και του Απριλίου 2000. Ως πρωθυπουργός στόχευσε στην οικονομική σταθερότητα της Ελλάδας σύμφωνα με τις πολιτικές της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Μεταξύ των σημαντικότερων πεπραγμένων του θεωρείται η ένταξη της Ελλάδας στην Οικονομική και Νομισματική Ένωση το 2001 και η ένταξη της Κύπρου στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Νομαρχιακή Επιτροπή Βορείου Συγκροτήματος Δωδεκανήσου ΠΑΣΟΚ – Κινήματος Αλλαγής Ως πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ  αποριζοσπαστικοποίησε τον λόγο του Κινήματος προκρίνοντας την πορεία της χώρας προς την ευρωπαϊκή ενοποίηση. Η Νομαρχιακή επιτροπή, τιμά την μνήμη και την προσφορά του στο Κίνημα και την πατρίδα μας και εκφράζει ειλικρινή συλλυπητήρια στην οικογένειά του

 

ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ & Μ.Μ.Ε.

Ν.Ε.Β.Σ.Δ. ΠΑΣΟΚ-Κινήματος Αλλαγής