Γράφει η Έλλη Καρανίκα Συντονίστρια Διευθύντρια Αναισθ/κού τμημ. & Ιατρείου Πόνου ΓΝΚΥΚΩ

Με ευκαιρία την παρουσίαση των πρόσφατων δωρεών στο Αναισθησιολογικό τμήμα και στο Ιατρείο Πόνου του Νοσοκομείου μας (19/3) θα ήθελα να κάνω μια επιγραμματική αναδρομή στις πιο σημαντικές δωρεές, υψηλού συνολικού κόστους, που πραγματοποιήθηκαν στην διάρκεια της θητείας μου μέχρι σήμερα, ειδικά στα παραπάνω τμήματα όπου έχω την τιμή να προΐσταμαι επί σειρά ετών- και να ευχαριστήσω δημοσίως όσους ανταποκρίθηκαν στα κατά καιρούς αιτήματά μου (και ήταν πολλά!). Διαρκής στόχος παραμένει η εφαρμογή σύγχρονων τεχνικών, η πλήρωση επιστημονικών πρωτόκολλων και η κάλυψη των προδιαγραφών ασφάλειας και ποιότητας στην αναισθησία, με την πολύτιμη συνεργασία των δύο Συναδέλφων μου και του εξαιρετικού νοσηλευτικού Προσωπικού του τμήματός μου.

Όσο κι αν μπορεί και υποχρεούται το κράτος να καλύπτει ανάγκες νοσοκομειακού εξοπλισμού, η αυθόρμητη δωρεά των Πολιτών δεν είναι μια απλή δωρεά, είναι μια κατάθεση ψυχής! Είναι η συνέχεια μιας παράδοσης που ξεκινά από τη Αρχαία Ελλάδα, όπου οι Πολίτες στήριζαν το κοινό καλό με χορηγίες. Μέσα από την γενναιοδωρία των σύγχρονων δωρητών, αυτή η παράδοση ζει. Τους ευχαριστούμε που κρατάνε αυτή την αλυσίδα ανθρωπιάς ζωντανή. Όμως οι ευχαριστίες μου αφορούν όχι μόνο την σημαντική υλικοτεχνική υποστήριξη στα Ιατρικά τμήματα που διευθύνω, αλλά κυρίως για την απόλυτη εμπιστοσύνη και την πλήρη ελευθερία έρευνας αγοράς από τους δωρητές αφήνοντάς μου αποκλειστικά την επιλογή των προτεινόμενων συσκευών, πολλές απ΄ αυτές σεβαστού κόστους Η στάση αυτή αποτελεί για μένα ευθύνη και προσωπική δέσμευση για συνεπή προσήλωση στον παραπάνω στόχο και σταθερή συμβολή στην κοινή προσπάθεια όλης της νοσοκομειακής κοινότητας για την καλύτερη δυνατή φροντίδα των ασθενών.

Θεωρώ ηθική υποχρέωσή μου να αναφέρω μερικές από τις σημαντικότερες δωρεές διαχρονικά στην διάρκεια της θητείας μου με στόχο τον διαρκή εκσυγχρονισμό του Αναισθησιολογικού τμήματος, του πρώτου μικρού επαρχιακού νοσοκομείου που κάλυπτε τις (τότε)θεσπισμένες   βασικές προδιαγραφές λειτουργίας (κατά Harvard). Να τονιστεί ότι όλες οι αγορές -δωρεές έγιναν πάντα απ΄ ευθείας από τους δωρητές χωρίς την μεσολάβηση της γράφουσας ή του νοσοκομείου.

Αναφέρω ενδεικτικά τις πρώτες δωρεές από τις Εταιρείες Vitex του Νισύριου Γ. Γιαννίδη και την Ιντερμπετόν Κω και αργότερα την ΜΚΟ Αντιμετώπιση Παιδικού Τραύματος και σε τοπικό επίπεδο την Λέσχη Lions Club Kos (αναπνευστήρας διακομιδών) κ.α. Ακολούθησαν πολλές δωρεές που επειδή αφορούσαν διάφορα αναλώσιμα υλικά ή μιας χρήσεως μικροσυσκευές δεν καταγράφηκαν στο αρχείο δωρητών του τμήματος.

Στην πανδημία κόβιτ η Τοπική Αυτοδιοίκηση   ανταποκρίθηκε άμεσα σε σχετικά αιτήματά μου και προχώρησε σε δωρεά φορητού αναπνευστήρα - συσκευών High Flow (Δήμος Κω, Περιφέρεια Ν. Αιγαίου αντιστοίχως), όπως επίσης και πέραν των Θεσμικών Φορέων, πολλοί εθελοντικοί σύλλογοι εκτός Κω ακόμη και διεθνείς ΜΚΟ.

Με την έναρξη εφαρμογής των χημειοθεραπειών σε ογκολογικούς ασθενείς από το Ιατρείο Πόνου με ευθύνη της γράφουσας και την αμέριστη βοήθεια του Νοσηλευτικού προσωπικού της Παθολογικής κλινικής ακολουθεί μια περίοδος έντονης ευαισθητοποίησης της τοπικής κοινωνίας και πρόθυμης διάθεσης για ανακούφιση του πόνου των καρκινοπαθών. Αναφέρω τις πρώτες δωρεές στο Ιατρείο Πόνου φορητών συσκευών αναλγησίας   από τις οικογένειες   του Σωτήρη Βορριά και της Συναδέλφου Μαρίας Ξενικού - στην μνήμη των αγαπημένων τους που έφυγαν με αξιοπρέπεια νικημένοι από τον καρκίνο. Με την ίδια ευαισθητοποίηση κινήθηκε φέτος και ο κ. Γ. Πασσανικολάκης και με την συνδρομή του Ομίλου Αθλοπαιδιών Κω δώρισε στο Ιατρείο Πόνου μια αντίστοιχη σύγχρονη συσκευή στη μνήμη του πατέρα του, για την ανακούφιση από τον πόνο των καρκινοπαθών.

Στις πρόσφατες δωρεές στο Τμήμα μου, ανήκει και ο αναβαθμισμένος φορητός αναπνευστήρας Drager plus 3000 για τις ασφαλείς διακομιδές διασωληνωμένων ασθενών και αξίζει να επισημανθεί η πρόθυμη ανταπόκριση του Προέδρου του Δ.Σ. Ομίλου Μήτση του κ. Μακαρέζου που δημοσίως ευχαριστώ για την άψογη συνεργασία. Κι ένας σχολιασμός: Ερωτήθηκα από τον ίδιο αν απευθύνθηκα στην Ένωση Ξενοδόχων Κω για δωρεές προς στο νοσοκομείο. Πράγματι, αυτό είχε γίνει αρκετές φορές διαχρονικά. Τελευταία φορά προ μηνών απευθύνθηκα κατ΄ επανάληψη σε μερικά από τα μεγαλύτερα ξενοδοχειακά συγκροτήματα του νησιού (Robinson club, Lagas village κ.α) ως Διευθύντρια Ιατρικής Υπηρεσίας, με την συναίνεση της διοίκησης, για την διερεύνηση πιθανής οικονομικής συμβολής των στην ανακαίνιση του προαύλειου συγκροτήματος οικίσκων προκειμένου να γίνει μεταφορά όλης της διοικητική υπηρεσίας και αποσυμφόρηση του νοσοκομειακού χώρου, προς διευκόλυνση των παρεχόμενων υπηρεσιών του.

Ούτε καν από αστική ευγένεια δεν δόθηκε έστω και η αρνητική απάντηση για τυπικούς επικοινωνιακούς λόγους. Δεν ήταν υποχρεωμένοι να κάνουν δωρεά, κανένας Πολίτης ή φορέας δεν υποχρεούται. Κατά την γνώμη μου, η παθητική, απαξιωτική σιωπή πιθανόν αδικεί το κοινωνικό κι επαγγελματικό προφίλ της επιχείρησης. Στην τουριστική περίοδο, όμως, συχνά το νοσοκομείο και οι γιατροί γινόμαστε   αποδέκτες παραπόνων για ελλιπείς νοσοκομειακές υπηρεσίες προς τους τουρίστες πελάτες των αποδίδοντάς μας την ευθύνη. Όλοι μπορούμε να συμβάλουμε στην βελτίωση του παρεχόμενου τουριστικού προϊόντος  αναλόγως το οικονομικό, κοινωνικό, πολιτιστικό status μας. Και κρινόμαστε αναλόγως. Η νοηματοδότηση της αναφοράς, προφανής.

Την τελευταία διετία ευτύχησα προσωπικά να δω την πραγματοποίηση του αιτήματός μου προς το Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος, δεδομένου ότι εκκρεμούσε απραγματοποίητο σε συνεχή ΕΣΠΑ. Το αναισθησιολογικό τμήμα εξοπλίστηκε με δύο σύγχρονα αναισθησιολογικά μηχανήματα (αξίας >55.000 ευρώ) αναβαθμίζοντας τις παρεχόμενες υπηρεσίες του. Ειδική αναφορά πρέπει στον Σύλλογο Έχε γεια στον Καρκίνο που θεωρείται πλέον σταθερός χορηγός του Ιατρείου Πόνου και όχι μόνο. Αναφέρω ενδεικτικά τις σημαντικότερες πρόσφατες δωρεές του: φορητό υπέρηχο FAST για διάγνωση απειλητικών αιμορραγιών, αντλία συνεχούς έγχυσης φαρμάκων, συντήρηση του κλιβάνου όπου γίνονται οι χημειοθεραπείες, δύο συσκευές BIPAP   για την αναπνευστική υποστήριξη ασθενών με καρκίνο πνεύμονα αλλά και καρδιολογικών, ΧΑΠ ασθενών κ.α. και τελευταία δωρεά βίντεο λαρυγγοσκοπίου φωτεινής δέσμης για χρήση σε γενική αναισθησία, που μόλις κυκλοφόρησε στην ελληνική αγορά. Στην ενδεδειγμένη διεγχειρητική παρακολούθηση του ασθενή συμβάλει και η δωρεά της κ. Μαρίας Βασιλειάδη   με νευροδιεγέρτη συνεχούς καταγραφής, συσκευής για έλεγχο της μυοχάλασης του αναισθητοποιημένου ασθενή.

Ως προέκταση των Επειγόντων στο ισόγειο και προκειμένου να αντιμετωπίζονται εκεί τα κρίσιμα περιστατικά ώστε να μην αναστέλλεται στον ίδιο χώρο η διαχείριση των λιγότερο σοβαρών περιστατικών λειτουργία, διαμορφώνεται Θάλαμος Αναζωογόνησης (RESCUSITATION) ένα αίτημα που αιωρούνταν απραγματοποίητο επί σειρά ετών. Για τον αναγκαίο εξοπλισμό τις ευχαριστίες και την εκτίμησή μου στον κ. Ελπιδοφόρο Άμαλλο (Mastichari beach Hotel) που άμεσα προέβη στην αγορά χειρουργικής κλίνης μικροεπεμβάσεων/φορείου, αρθρωτού επιτοίχιου χειρουργικού προβολέα, αυτόνομης αναρρόφησης κ.α.

Ευχαριστίες οφείλω και σε όσους κατά καιρούς παρείχαν πρόθυμη στήριξη σε εκπαιδευτικές δραστηριότητες ιατρικής ευθύνης μου, καλύπτοντας έξοδα μετακίνησης/φιλοξενίας σε Εκπαιδευτές, Ομιλητές (κ.κ. Πουλιού, Σβύνου, Τριανταφυλοπούλου, Τυρινόπουλο κ.α.).

Κλείνοντας την ενδεικτική διαχρονική αναφορά στις δωρεές προς τα τμήματα ευθύνης μου, από άτομα ή συλλογικότητες, θα ήθελα να ευχαριστήσω την 8χρονη μαθήτρια Στεφανία Στούππου του 4ου δημοτικού σχολείου και την κ. Χότζα Ντίνα του κομμωτηρίου SHE γιατί ανταποκρίθηκαν άμεσα στο κάλεσμα του Ιατρείου Πόνου, δίνοντας δυο κοτσίδες για τον γυναικείο Σύλλογο «Άλμα Ζωής» που υποστηρίζει την προμήθεια περουκών σε καρκίνο μαστού μετά από χημειοθεραπεία.

Εύχομαι οι νεότεροι Συνάδελφοι να αξιοποιήσουν τις δωρεές που προσδίδουν επιστημονική εγκυρότητα και ασφάλεια στον εργασιακό μας χώρο και να τις αυξήσουν. Οι δωρεές προς το νοσοκομείο μας έγιναν θεσμός. Όμως, «Οι θεσμοί αντέχουν μόνο όσο αντέχουν τα ήθη που τους στηρίζουν», υποστήριζε ο ιστορικός Τοκβίλ. Να απευθύνω ένα μεγάλο ευχαριστώ στους Συμπολίτες μου για τη διαχρονική στήριξη αυτών των ηθών και να ευχηθώ μακρόχρονη συνέχιση, με συνεχώς περισσότερους στρατευμένους στον «αγώνα τον καλόν» για μια πιο ανθρώπινη κοινωνία...

«Ως Ιατρικός Σύλλογος Κω, εργαστήκαμε αθόρυβα, με υπευθυνότητα και μεθοδικότητα επί μήνες, προκειμένου να δοθεί μια ουσιαστική και σταθερή λύση στο αδιέξοδο που έχει δημιουργηθεί με τις

μικροβιολογικές εξετάσεις. Η κατάσταση που βίωσαν οι συμπολίτες μας αποτέλεσε το μοναδικό μας μέλημα. Για τον λόγο αυτό διεκδικήσαμε όρους που διασφαλίζουν την απρόσκοπτη πρόσβαση των πολιτών σε ποιοτικές  βιωσιμότητας και αξιοπρέπειας για τα εργαστήρια, χωρίς επιβάρυνση του πολίτη. Σήμερα, έχουν διαμορφωθεί οι προϋποθέσεις για την προσεχή επανένταξη και την αποκατάσταση των συμβάσεων με τον ΕΟΠΥΥ των μικροβιολόγων της Κω. Η σταθερότητα αυτής της εξέλιξης συνδέεται άμεσα με την πλήρη εφαρμογή των όρων που ανταποκρίνονται στις πραγματικές συνθήκες.

Ξεκαθαρίζουμε προς πάσα κατεύθυνση:

• Η λύση έχει ήδη δρομολογηθεί. Αποτελεί αποτέλεσμα επίμονων διαβουλεύσεων και τεκμηριωμένης προσπάθειας μηνών.

• Σεβασμός στον κλάδο. Οι μικροβιολόγοι αποτελούν βασικό πυλώνα της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας. Η στοχοποίησή τους επειδή αρνήθηκαν να λειτουργήσουν υπό μη βιώσιμες συνθήκες, εκθέτει όσους την επιχείρησαν και απομακρύνει τη συζήτηση από το πραγματικό πρόβλημα.

•  Όσοι επιχειρούν να εμφανιστούν σήμερα ως «όψιμοι» προστάτες, παρουσιάζοντας ως αποτέλεσμα πίεσης της τελευταίας στιγμής μια συλλογική προσπάθεια μηνών, απλώς επιβεβαιώνουν τη στάση που κράτησαν όλο το προηγούμενο διάστημα.

Οι πολίτες της Κω δεν χρειάζονται ερμηνείες εκ των υστέρων. Χρειάζονται σταθερότητα, αξιοπιστία και ουσιαστικές λύσεις που διασφαλίζουν την υγεία τους σήμερα και στο μέλλον».

Ομιλία Δημάρχου Θεοδόση Νικηταρά

Υπογραφή Μνημονίου Συνεργασίας Δήμου Κω - Special Olympics Hellas

Αίθουσα Δημοτικού Συμβουλίου, Δευτέρα 23 Μαρτίου 2026

Σήμερα είναι μια σημαντική μέρα για όλους μας. Η σχέση του δήμου μας με τα Special Olympics Hellas αποκτά θεσμική υπόσταση, με την  Συμβουλίου, στις 9 Φεβρουαρίου.

Λάβαμε μια απόφαση που δίνει συνέχεια και σταθερότητα στη συνεργασία μας. Με όραμα και προοπτική. Αναδεικνύει την αντίληψη του δήμου μας για την αποδοχή και τον ρόλο των συνανθρώπων μας με νοητική αναπηρία. Εκφράζει τις αξίες μας ως τοπική κοινωνία. Τον σεβασμό στη διαφορετικότητα, την ισότητα και την συμπερίληψη στην πράξη. Έτσι σπάμε στερεότυπα και δεν επιτρέπουμε να δημιουργηθούν φαινόμενα κοινωνικού ρατσισμού. Οι αρχές και οι αξίες μας συναντήθηκαν με τα Special Olympics Hellas Έναν μοναδικής αξίας οργανισμό. Με διεθνή αναγνώριση και σημαντικό έργο στην υποστήριξη ατόμων με νοητική αναπηρία μέσω του αθλητισμού.

Η συμμετοχή μας στις δράσεις τους, μέσω του ΚΔΑΠ ΑμεΑ του δήμου, μας έφερε κοντά. Αποκτήσαμε σχέσεις συνεργασίας και αλληλοεκτίμησης. Είδαμε στην πράξη τη θετική λειτουργία για τους συμπολίτες και τις συμπολίτισσές μας που φιλοξενούνται στο ΚΔΑΠ. Δημιουργήθηκε γόνιμο έδαφος.

περασμένο Οκτώβριο, μας έδειξαν ότι μπορούμε να πετύχουμε πολλά.

Η επιτυχία τους ήταν αποτέλεσμα καλής συνεργασίας.

Γιατί πιστεύουμε στον άνθρωπο και στις δυνατότητες του.

Αυτή η πρωτοβουλία δεν αποτελεί μεμονωμένη περίπτωση. Εδράζεται στην Ιπποκρατική ταυτότητα του νησιού μας. Στις ουμανιστικές Ιπποκρατικές αρχές που διαπνέουν την ιστορία και τον πολιτισμό του τόπου μας. Με αυτές τις αξίες πορευόμαστε. Τις οποίες τιμούμε στην πράξη με τέτοιες πρωτοβουλίες. Έτσι καταλήξαμε στην ίδρυση και λειτουργία τοπικού προγράμματος Special Olympics, με την επωνυμία Special Olympics Hellas Κω.

Σε όφελος των συμπολιτών μας με νοητική αναπηρία.

Με τη δική μας θεσμική υποστήριξη.

Αλλά και την ευαισθητοποίηση και στήριξη ολόκληρης της κοινωνίας μας.

Η φιλοσοφία όλης αυτής της αντίληψης, ζωντάνεψε στην Κω τον Οκτώβρη του 2025. Από τις 16 έως τις 19 Οκτωβρίου άτομα με νοητική αναπηρία από όλη την Ελλάδα Ολυμπιακού τύπου αθλήματα της διοργάνωσης.  πνευματική ανάπτυξη των αθλητών αλλά και στη συμμετοχή στη χαρά που προσφέρει ο αθλητισμός.

Οι Πανελλήνιοι Αγώνες Ποδηλασίας, που συνδιοργανώσαμε, αποτέλεσαν κάτι πολύ περισσότερο από μια απλή αθλητική διοργάνωση. Ήταν πρώτα από όλα μια μεγάλη γιορτή αποδοχής και συμπερίληψης, κάνοντας μας να νιώθουμε ένα όμορφο συναίσθημα, ότι δηλαδή ίσως ο κόσμος να γίνεται καλύτερος.

Αυτή τη διοργάνωση λοιπόν, ανακοινώσαμε ότι θεσμοθετούμε σε ετήσια βάση, να διεξάγεται μόνιμα στο νησί μας.

Και αυτό, είναι μια μεγάλη επιτυχία αλλά και δικαίωση όλων μας.

Παράλληλα, μέσα από το τοπικό πρόγραμμα που υλοποιούμε, για παιδιά και ενήλικες με νοητική αναπηρία προσφέρονται ευκαιρίες για ανάπτυξη της φυσικής τους κατάστασης και

ανάδειξη των ταλέντων τους. Στοιχεία που θα μοιράζονται με τις οικογένειές τους, με άλλους αθλητές και αθλήτριες, αλλά και την ευρύτερη κοινότητα.

Μέσα από την άθληση αναμένεται:

 η βελτίωση της ποιότητας ζωής των ατόμων με νοητική αναπηρία,

 η ανάπτυξη των κοινωνικών δεξιοτήτων και

 η εξέλιξή τους, με σκοπό την ένταξη και τη δημιουργία κοινωνίας ίσων ευκαιριών.

Οι αθλητές θα βιώνουν υγιείς συμπεριληπτικές δράσεις, αγωνιζόμενοι σε τοπικό, εθνικό και παγκόσμιο επίπεδο, χωρίς οποιαδήποτε οικονομική επιβάρυνση.

Ο Δήμος μας, αξιοποιώντας τις υποδομές και τις δυνατότητές του, μπορεί να αποτελέσει πυρήνα τέτοιων δράσεων, χωρίς σημαντική οικονομική επιβάρυνση, αλλά με πολύ μεγάλο κοινωνικό αποτύπωμα. Μέσα από αυτή τη συνεργασία, ο Δήμος μας συμβάλει ενεργά στην ενίσχυση της συμμετοχής αυτών των συμπολιτών μας στην κοινωνική και αθλητική ζωή.

Στην πρόσβαση τους σε μοναδικές ευκαιρίες, εμπειρίες και δραστηριότητες.

Δεν πρέπει να ξεχάσουμε ποτέ ότι αυτή η συνεργασία δεν αφορά μόνο τους ωφελούμενους. Αφορά ολόκληρη την κοινωνία μας.

Που συμμετέχει μέσα από δράσεις ευαισθητοποίησης και εθελοντισμού.

Ενισχύεται έτσι η κοινωνική συνοχή και καλλιεργείται κουλτούρα αποδοχής και αλληλεγγύης.

Η υπογραφή αυτού του Μνημονίου είναι μια πράξη ευθύνης και ανθρωπιάς.

Είναι η επιλογή μας.

Που δείχνει τι Δήμος και τι κοινωνία θέλουμε να είμαστε.

Ανοιχτοί, συμπεριληπτικοί, δίκαιοι για όλους.

Ο Πρωθυπουργός ανακοίνωσε δέσμη μέτρων για να αντιμετωπιστεί το κόστος από την αύξηση των καυσίμων στις νησιωτικές περιοχές.

Επανέρχεται το μέτρο επιδότησης της ψηφιακής κάρτας καυσίμων (fuel pass) για τις νησιωτικές περιοχές.

Το μέτρο αφορά σε συγκεκριμένες ομάδες πολιτών, με εισοδηματικά κριτήρια, και καλύπτει μέρος του κόστους από την αύξηση της τιμής των καυσίμων.

Σε πρακτικό επίπεδο, αυτό μεταφράζεται ότι με μία μέση μηνιαία κατανάλωση 70 λίτρων, για τις νησιωτικές περιοχές θα υπάρχει επιδότηση της τάξης των 60 ευρώ.

Θα ακολουθήσει και ουσιαστική παρέμβαση για να συγκρατηθούν οι τιμές στα ακτοπλοϊκά εισιτήρια με επιδότηση για την κάλυψη του κόστους στα καύσιμα με τον

όρο ότι θα υπάρξει διατήρηση των τιμών στα περσινά επίπεδα. Σε αυτή τη συγκυρία, αυτό που προέχει είναι να εξαντλήσουμε όλα τα περιθώρια

για να στηρίξουμε τους πολίτες, αφού το μέγεθος της ενεργειακής κρίσης είναι μεγάλο και αβέβαιο.

Με αίσθημα ευθύνης απέναντι στην κοινωνία και με επίκεντρο τις νεότερες γενιές, ο Πρόεδρος της ΔΕΥΑΚ κ. Σταμάτης Καμπουράκης, με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Νερού ( 22 Μαρτίου), προχώρησε σε μια ιδιαίτερη και ουσιαστική δράση ενημέρωσης στο 2ο Δημοτικό Σχολείο Κω. Συνοδευόμενος από την υπεύθυνη χημικό - μηχανικό της ΔΕΥΑΚ κα Ευαγγελία Καζαμία, επισκέφτηκαν τους μαθητές της Δ' Δημοτικού με στόχο να καλλιεργήσουν περιβαλλοντική συνείδηση και να αναδείξουν τη σημασία του νερού στην καθημερινή μας ζωή. Ο Πρόεδρος, με απλό και άμεσο λόγο προσέγγισε τα παιδιά εξηγώντας πόσο πολύτιμο είναι το νερό, πως το χρησιμοποιούμε αλλά και πόσο σημαντικό είναι να το προστατεύσουμε. Μάλιστα, κάλεσε τους μικρούς μαθητές να γίνουν οι ίδιοι " πρεσβευτές " αυτής της προσπάθειας μεταφέροντας τα σωστά μηνύματα στο οικογενειακό και κοινωνικό τους περιβάλλον, ακόμη και στους μεγαλύτερους.

Στη συνέχεια η κα Καζαμία μέσω παρουσίασης με διαδραστικές διαφάνειες, ανέλυσε με πιο εξειδικευμένο τρόπο ζητήματα που αφορούν το νερό, την ποιότητα και τη σωστή διαχείριση του. Οι μαθητές παρακολούθησαν με ιδιαίτερο ενδιαφέρον, συμμετείχαν ενεργά και εξέφρασαν απορίες και ερωτήματα τα οποία απαντήθηκαν με προθυμία και σαφήνεια. Ιδιαίτερη στιγμή της δράσης αποτέλεσε η πρωτοβουλία του Προέδρου να προσφέρει σε κάθε παιδί ένα παγούρι με μήνυμα για την αξία του νερού, ενισχύοντας τη βιωματική διάσταση της δράσης. Ο ίδιος έδωσε το παράδειγμα, γεμίζοντας πρώτος το παγούρι στέλνοντας ένα σαφές μήνυμα " το νερό των σχολείων της Κω είναι απολύτως ασφαλές και υψηλής ποιότητας, καθώς ελέγχεται συστηματικά με συνεχείς αναλύσεις προς όφελος των παιδιών και όλων των πολιτών ".

Η δράση ολοκληρώθηκε με μια ακόμη ιδιαίτερη πινελιά καθώς οι μικροί μαθητές είχαν ετοιμάσει ζωγραφιές με θέμα το νερό, τις οποίες χάρισαν στον Πρόεδρο, εκφράζοντας με δημιουργικό τρόπο την εκτίμησή τους προσθέτοντας μια ζεστή, ανθρώπινη διάσταση στη δράση. Η πρωτοβουλία αυτή αναδεικνύει μια διοίκηση που δεν περιορίζεται στη διαχείριση υποδομών, αλλά επενδύει στον άνθρωπο και στην καθημερινότητα του, ξεκινώντας από τις μικρές ηλικίες.

Ο Πρόεδρος της ΔΕΥΑΚ κ. Σταμάτης Καμπουράκης, επιβεβαιώνει μέσα από τέτοιες παρεμβάσεις ότι η αποτελεσματική διοίκηση συνδυάζει σχέδιο, παρουσία και ουσιαστική επαφή με την κοινωνία, δίνοντας έμφαση στις μικρές λεπτομέρειες που κάνουν τη μεγάλη διαφορά στην ποιότητα των πολιτών.

ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ

ΤΗΣ ΔΕΥΑ  ΔΗΜΟΥ ΚΩ

Αγαπητοί φίλοι σας ευχαριστούμε γιατί στηρίζετε την καμπάνια μας μέσω της οποίας επιχειρούμε να γνωρίσουμε τους λόγους που νέοι άνθρωποι, επιχειρηματίες και επιστήμονες απέχουν από τα κοινά του Δήμου μας.

Μέχρι σήμερα αρκετοί είναι αυτοί που συμμετείχαν με αποτελέσματα ιδιαίτερα σημαντικά.

Συνεχίζουμε μέχρι το Πάσχα.

Η συμμετοχή σας είναι σημαντική έτσι ώστε να εξάγουμε συμπεράσματα ώστε κάποια να τα πρτείνουμε.

Πατήστε στον παρακάτω σύνδεσμο, έτσι ώστε να συμπληρώσετε το ερωτηματολόγιο: 

https://omilosda.gr/revna-gia-tin-energopoiisi-ton-neon-epistimonon-epicheirimation-tis-ko/

Την επόμενη φορά που θα ακούσετε «σύνδρομο Down», θυμηθείτε:

Δεν πρόκειται για την κατάρρευση. Πρόκειται για έναν βικτωριανό γιατρό που ανύψωσε τους ανθρώπους.

Έχετε ακούσει για το σύνδρομο Down. Αλλά, ξέρετε γιατί ονομάζεται έτσι;

Οι περισσότεροι άνθρωποι υποθέτουν ότι είναι περιγραφικό.

Κάτι για το "down" ή την καθυστερημένη ανάπτυξη.

Όμως, όχι. Το όνομα τιμά έναν άνθρωπο που άλλαξε τα πάντα για ανθρώπους που η κοινωνία είχε απορρίψει ως άχρηστους.

Ο John Langdon Down ήταν 29 ετών, ένας γιατρός που είχε μόλις αποφοιτήσει με χρυσά μετάλλια στην ιατρική, τη χειρουργική και τη μαιευτική. Θα μπορούσε να είχε ασκήσει το επάγγελμά του οπουδήποτε στο Λονδίνο. Θα έκανε μια περιουσία θεραπεύοντας πλούσιους ασθενείς.

Αντ' αυτού, πήρε μια δουλειά που κανείς δεν ήθελε.

Ιατρικός επιθεωρητής στο Βασιλικό Άσυλο Earlswood για Ηλίθιους κοντά στο Redhill, Surrey. Τετρακόσιοι κάτοικοι με νοητικές αναπηρίες. Ένα μέρος που η Επιτροπή Τρέλας είχε καταδικάσει για τις φρικτές συνθήκες του.

Όταν ο John Langdon Down πέρασε αυτές τις πόρτες, βρήκε την κόλαση στη Γη.

Δεκαπέντε με είκοσι παιδιά στριμωγμένα σε μονόκλινα δωμάτια. Η σωματική τιμωρία ήταν ρουτίνα. Ξυλοδαρμοί για μικρές παραβάσεις. Η υγιεινή ήταν άθλια. Ο τύφος και η φυματίωση μάστιζαν τα παιδιά. Το ποσοστό θνησιμότητας ήταν συγκλονιστικό.

Αυτά ήταν παιδιά. Άνθρωποι. Όμως, αντιμετωπίζονταν σαν ζώα.

Οι περισσότεροι γιατροί θα κρατούσαν το κεφάλι τους χαμηλά, θα εισέπρατταν τον μισθό τους και θα κοίταζαν αλλού.

Ο John Langdon Down έκανε το αντίθετο.

Απέλυσε προσωπικό. Προσέλαβε νέους που πραγματικά νοιάζονταν. Έθεσε την υγιεινή ως ύψιστη προτεραιότητα. Απαγόρευσε κάθε σωματική τιμωρία - εντελώς. Δεν μείωσε. Απαγόρευσε.

Επέμενε τα παιδιά να τρώνε με μαχαίρια και πιρούνια, και να τους φέρονται με την αξιοπρέπεια που τους άξιζε. Η καλή συμπεριφορά ανταμείβονταν. Η κακή συμπεριφορά αντιμετωπίζονταν με υπομονή, όχι με βία.

Εισήγαγε δραστηριότητες. Τα δίδαξε χειροτεχνίες, χόμπι, λεκτική έκφραση. Τους έδωσε σκοπό.

Και μετά έκανε κάτι επαναστατικό.

Τα φωτογράφισε.

Πάνω από 200 φωτογραφίες. Αλλά αυτές δεν ήταν κλινικές εικόνες που να τεκμηριώνουν "δείγματα". Ήταν πορτρέτα.

Οι ασθενείς του φορούσαν κομψά ρούχα. Πόζαραν με αξιοπρέπεια. Κοίταζαν απευθείας την κάμερα ως άτομα άξια σεβασμού.

Σε μια εποχή που τα άτομα με αναπηρίες ήταν κρυμμένα, τους στερούνταν η βασική ανθρώπινη υπόσταση, αυτές οι φωτογραφίες δήλωναν κάτι ριζοσπαστικό: Αυτοί είναι άνθρωποι. Κοιτάξτε τους. Δείτε τους.

Οι μεταρρυθμίσεις λειτούργησαν. Μέσα σε λίγα χρόνια, το Earlswood έγινε παγκοσμίως γνωστό.

Το Lancet (έγκριτο ιατρικό περιοδικό) δημοσίευσε ένα ενθουσιώδες άρθρο που επαινούσε τη μεταμόρφωση.

Αλλά ο John Langdon Down δεν είχε ολοκληρωθεί.

Το 1866, δημοσίευσε μια εργασία με τίτλο «Παρατηρήσεις για μια Εθνική Ταξινόμηση Ηλιθίων».

Ο τίτλος δεν έχει παλιώσει καλά - αντικατοπτρίζει τις προβληματικές φυλετικές θεωρίες της εποχής του. Αλλά σε αυτήν την εργασία υπήρχε κάτι πρωτοποριακό.

Εντοπίζει μια συγκεκριμένη ομάδα ασθενών - περίπου το 10% των παιδιών - που μοιράζονταν ιδιαίτερα φυσικά χαρακτηριστικά. Στρογγυλά πρόσωπα, αμυγδαλωτά μάτια, επίπεδες ρινικές γέφυρες, κοντό ανάστημα.

Ήταν ο πρώτος που περιέγραψε συστηματικά αυτό που τελικά θα ονομαζόταν σύνδρομο Down.

Ο πρώτος που το αναγνώρισε ως ξεχωριστή πάθηση, όχι απλώς ως γενική νοητική αναπηρία.

Αλλά η αναγνώριση δεν ήταν αρκετή. Ήθελε περισσότερα γι αυτά τα παιδιά.

Ο Τζον Λάνγκτον Ντάουν είχε μια σύζυγο, τη Μαίρη Κρέλιν, την οποία παντρεύτηκε το 1860. Εργαζόταν μαζί του στο Έρλσγουντ, άμισθη, διδάσκοντας παιδιά, οργανώνοντας δραστηριότητες, παρέχοντας φροντίδα.

Μαζί, ζήτησαν από τους Λόρδους του Έρλσγουντ δύο πράγματα: αποζημίωση για το έργο της Μαίρης και χρηματοδότηση για την έκθεση έργων τέχνης των παιδιών σε μια έκθεση στο Παρίσι.

Και τα δύο αιτήματα απορρίφθηκαν.

Έτσι, το 1868, ο Τζον Λάνγκτον Ντάουν παραιτήθηκε. Και χρησιμοποίησε τα δικά του χρήματα για να αγοράσει κάτι εξαιρετικό.

Μια βίλα στο Τέντινγκτον, ανάμεσα στο Χάμπτον Γουίκ και το Τέντινγκτον, λίγο έξω από το Λονδίνο.

Την ονόμασε Νόρμανσφιλντ. Πήρε το όνομά της από τον δικηγόρο του, Νόρμαν Γουίλκινσον, ο οποίος βοήθησε στην εξασφάλιση του στεγαστικού δανείου.

Αυτό δεν επρόκειτο να είναι άσυλο. Επρόκειτο να είναι σπίτι.

Οι πρώτοι 18 κάτοικοι ήταν παιδιά πλούσιων οικογενειών - λόρδοι, γιατροί, υψηλόβαθμοι αξιωματικοί. Ο Τζον χρειαζόταν τα χρήματά τους για να κάνει το έργο οικονομικά βιώσιμο. Αλλά κάθε παιδί λάμβανε την ίδια φροντίδα ανεξάρτητα από το ποιοι ήταν οι γονείς του.

Το Νόρμανσφιλντ χτίστηκε με τα υψηλότερα πρότυπα άνεσης και υγιεινής. Οι κάτοικοι έλαβαν εξατομικευμένη εκπαίδευση. Έμαθαν ιππασία, κηπουρική, χειροτεχνίες, μουσική και ορθοφωνία.

Ο χώρος περιλάμβανε στάβλους, κήπους και ένα αγρόκτημα όπου οι κάτοικοι εργάζονταν, μαθαίνοντας πρακτικές δεξιότητες και συνεισφέροντας στην κοινότητά τους.

Αλλά ο Τζον Λάνγκτον Ντάουν ήθελε να τους δώσει κάτι περισσότερο.

Το 1877, ξεκίνησε την κατασκευή ενός θεάτρου.

Δεν ήταν μικρό δωμάτιο. Μια μεγάλη αίθουσα ψυχαγωγίας με σκηνή προσκηνίου, διακοσμητικές σιδερένιες κατασκευές, περίτεχνα ζωγραφισμένα πάνελ φυτών και πτηνών. Βοτανικά έργα τέχνης που αποδίδονται στη διάσημη βικτωριανή ζωγράφο Μαριάν Νορθ διακοσμούσαν το μπροστινό μέρος της σκηνής.

Το θέατρο μπορούσε να φιλοξενήσει 300 άτομα. Διέθετε μπαλκόνι με διακοσμητικά σιδερένια κιγκλιδώματα. Ένα σύστημα εξαερισμού "ηλιακού καυστήρα" στην οροφή.

Άνοιξε το 1879 παρουσία του Κόμη του Ντέβον.

Οι κάτοικοι παρουσίαζαν θεατρικά έργα. Το προσωπικό ανέβαζε παραστάσεις. Οι Κυριακάτικες λειτουργίες τελούνταν εκεί με τον ίδιο τον Τζον Λάνγκτον Ντάουν στο αναλόγιο.

Για ανθρώπους που η κοινωνία έλεγε ότι δεν μπορούσαν να μάθουν, δεν μπορούσαν να αναπτυχθούν, δεν μπορούσαν να συνεισφέρουν, ο John Langdon Down τους έχτισε ένα θέατρο.

Πέθανε ξαφνικά το 1896 σε ηλικία 67 ετών, έχοντας μεταμορφώσει τη φροντίδα χιλιάδων ανθρώπων.

Οι γιοι του, Reginald και Percival - και οι δύο εκπαιδευμένοι γιατροί - συνέχισαν το έργο του στο Normansfield. Κατά ειρωνικό τρόπο, ο γιος του Reginald γεννήθηκε με σύνδρομο Down το 1905. Η οικογένεια τον μεγάλωσε στο σπίτι με αγάπη και αξιοπρέπεια, ακριβώς όπως θα ήθελε ο παππούς τους.

Το Normansfield συνέχισε να λειτουργεί μέχρι το 1997, φροντίζοντας άτομα με νοητική υστέρηση για πάνω από έναν αιώνα.

Σήμερα, το κτίριο εξακολουθεί να υπάρχει. Τώρα είναι το Κέντρο Langdon Down, όπου στεγάζεται η εθνική έδρα του Συλλόγου Συνδρόμου Down.

Το Θέατρο Normansfield—διατηρητέο Μνημείο Βαθμού II*, έχει ανακαινιστεί σχολαστικά. Στεγάζει τη μεγαλύτερη συλλογή πλήρως αναπαλαιωμένων βικτωριανών σκηνικών στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Μπορείτε να το επισκεφθείτε. Περπατήστε σε αυτή τη σκηνή. Δείτε τα διακοσμητικά πάνελ. Σταθείτε στον χώρο όπου οι άνθρωποι κάποτε έλεγαν ότι δεν είχαν καμία αξία να παίζουν για το κοινό, να εκφράζονται, να ζουν με αξιοπρέπεια.

Το 1961, γενετικοί ειδικοί έγραψαν στο The Lancet ζητώντας να αποσυρθεί ο προσβλητικός όρος «Μογγολισμός». Προσέγγισαν τον εγγονό του John Langdon Down, ο οποίος εξακολουθούσε να διευθύνει το Normansfield, και ρώτησαν αν μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν το επώνυμο.

Συμφώνησε.

Το 1965, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας υιοθέτησε επίσημα το «σύνδρομο Down».

Το όνομα δεν περιγράφει την πάθηση. Τιμά έναν άνθρωπο που είδε την ανθρωπότητα εκεί που άλλοι έβλεπαν την απελπισία.

Έναν άνθρωπο που φωτογράφιζε ασθενείς με κομψά ρούχα όταν άλλοι τους αλυσόδεναν σε κελιά.

Έναν άνθρωπο που απαγόρευσε τους ξυλοδαρμούς όταν η βία ήταν συνήθης πρακτική.

Έναν άνθρωπο που έχτισε ένα θέατρο για ανθρώπους που η κοινωνία έλεγε ότι δεν μπορούσαν να μάθουν.

Ο John Langdon Down απέδειξε κάτι που ο κόσμος χρειαζόταν απεγνωσμένα να ακούσει:

Όλοι αξίζουν αξιοπρέπεια. Όλοι αξίζουν εκπαίδευση. Όλοι αξίζουν να τους δουν.

Την επόμενη φορά που θα ακούσετε «σύνδρομο Down», θυμηθείτε:

Δεν πρόκειται για την κατάρρευση. Πρόκειται για έναν βικτωριανό γιατρό που ανύψωσε τους ανθρώπους.

Γίνε μέρος της δύναμης του εθελοντισμού! <img src="https://fonts.gstatic.com/s/e/notoemoji/17.0/1f525/32.png" alt="

" Έφυγε " από τη ζωή σε ηλικία 86 ετών, η αγαπητή συμπολίτισσα μας Δέσποινα Κουζούκα. Η εξόδιος ακολουθία θα τελεστεί την Τρίτη 24 Μαρτίου και ώρα 2 στον Ιερό Ναό Παναγίας Φανερωμένης Κω.

Αντί στεφάνων, τα χρήματα θα δοθούν για τη μονάδα τεχνητού νεφρού του νοσοκομείου Κω