Το γέλιο μακραίνει τη ζωή…

Άννα Αυγούλη

Αγαπημένε μου, θα ξεπεράσουμε – έτσι υπολογίζεται – φέτος τα 3 εκ τουρίστες!!!

Το διάβασα και δεν το πιστεύω!!!

Θα γεμίσουν ξενοδοχεία, ενοικιαζόμενα διαμερίσματα και δωμάτια, κατοικίες – καταλύματα airbnb (και περίμενε εσύ να βρεις διαμέρισμα να ενοικιάσεις…).

Αυτά μας λένε. Θα πήξει με χρήμα η αγορά!!! Οι ταμιακές θα πάθουν υπερκόπωση!!! 

Όχι, μη μου το χαλάς, μη μου το χαλάς… άσε με στο παραμύθι…

Τι λες; Μίλα πιο δυνατά βρε παιδάκι μου, δεν σε ακούω…

Τον Οκτώβριο θα κάνουμε ταμείο;

Ε καλά τώρα… κάθε χρόνο τα ίδια λέμε/λένε.

Θέλεις να μιλήσουμε σοβαρά;

Ωραία. Πάμε.

Διάβασα, που λες, ότι, ο υπουργός της υγείας μας, ο κύριος Άδωνις Γεωργιάδης «διέταξε ΕΔΕ για τη φωτογραφία του ασθενή στις καρέκλες του Θεαγενείου νοσοκομείου».

Έκανε και δήλωση: «Δεν θα παίξει κανείς πολιτικά παιχνίδια με τους άρρωστους και το ΕΣΥ» είπε και δεν έγινε σεισμός ούτε από τον τόνο της φωνής του ούτε από την βαρύτητα της δήλωσης.

Γελάς; Όχι φίλε μου, δεν είναι ώρα για γέλια. Είναι ώρα να χτυπάμε το κεφάλι μας στον τοίχο μπας και ξυπνήσουμε. «Δεν θα παίξει κανείς πολιτικά παιχνίδια με τους άρρωστους και το ΕΣΥ». Το ξαναγράφω και το ξαναδιαβάζω και ειλικρινά, δεν έχω λόγια!!! Το είπε ΚΑΙ αυτό!!!

Ποιος μωρέ παίζει πολιτικά παιχνίδια; Ε; Ποιος;

Αλλά όχι, δεν θα μπω στο τρυπάκι, δεν θα μου ανέβει εμένα η πίεση επειδή ο κ. Γεωργιάδης με κοροϊδεύει μέσα στα μούτρα μου. Όχι.

Το αντιστρέφω, λοιπόν, ήρεμα κι ωραία και απαντώ: «Πάψτε αγαπητέ Άδωνι να προσπαθείτε να μας κοροϊδέψετε. Μην παίρνετε φόρα επειδή σας ψηφίσαμε. Ανταλλαγή κάναμε. Μας δώσατε κάτι, σας σταυρώσαμε. Μέχρι εκεί. Δεν θα ανεχτούμε να κάνετε το μαύρο άσπρο. Α, όλα κι όλα. Η αξιοπρέπεια έχει και τα όριά της».

Τι είπες; Σε κοροϊδεύω; Όχι καλέ μου. Ως ψηφοφόρος της Ν.Δ. απαντώ.

Δεν είμαι; Και πού το ξέρεις; Μην ακούς φήμες. Είμαι από τους λίγους που ψήφισαν Μητσοτάκη. Το παραδέχομαι δημόσια, όχι σαν κάποιους άλλους που το αρνούνται. Μα, εάν δεν τον ψήφισα εγώ, εσύ κι ο άλλος, πώς βγήκε; Φύτρωσε;

Εξακολουθείς να γελάς.

Δεν πτοούμαι, συνεχίζω.

Διάβασες τι έγραψε μεταξύ άλλων η κυρία Καρανίκα; Έγραψε για τη χρησιμοποίηση του ασθενοφόρου από ξενοδοχεία. Να αγιάσει το στόμα της.

Ένα γερό ασθενοφόρο έχουμε και τρέχει σαν παλαβό το καλοκαίρι για να εξυπηρετήσει πελάτες ξενοδοχείων, αλλά και ασθενείς από το ΚΥΤ, συμπληρώνω.

Μια χαρά τα λέει. Τα ξενοδοχεία έχουν γίνει μικρές πόλεις. Διαθέτουν τα πάντα, όλα όσα μπορεί να προσφέρει η τοπική μας αγορά. Ε, ας αγοράσουν κι ένα ασθενοφόρο. Όσο για το ΚΥΤ, τόσα εκατομμύρια ξόδεψε το αρμόδιο υπουργείο, γιατί δεν αγόρασε κι ένα ασθενοφόρο;

Αλλά φίλε μου, ποιος θα πιέσει; Οι βουλευτές μας ή η δημοτική μας αρχή; Ώρες – ώρες έχω κάτι χαζές ιδέες…

Α, να σου πω κι άλλη μια για να κάνει παρέα με την προηγούμενη.

Γελάσαμε τώρα…

Τέλος πάντων, προσπερνώ την ειρωνεία σου γιατί είμαι του ανωτάτου…

Το να πέφτουν χοντρά κλαδιά δέντρων, ακόμα και δέντρα να ξεριζώνονται όταν γίνεται χαλασμός από αέρα και βροχή, να το καταλάβω. Αλλά το να γίνονται ποτάμια και λίμνες συγκεκριμένα τμήματα του επαρχιακού, αλλά και οδών μέσα στην πόλη, αδυνατώ. Δεν το δέχομαι. 

Και ξέρεις τι δεν δέχομαι; Το γεγονός πως, εδώ και χρόνια υπάρχει αυτή η κατάσταση, εδώ και χρόνια προειδοποιεί η επιστημονική κοινότητα πως τα ακραία καιρικά φαινόμενα θα είναι όλο και συχνότερα, αλλά για τους υπεύθυνους πέρα βρέχει. Αμ, δεν βρέχει πέρα… Για πρόληψη μιλάνε και πρόληψη δεν βλέπουμε.

Άσε που για όλα φταίνε οι εργολάβοι. Για δρόμους, για σχολεία, για, για…

Και οι άρχοντές μας είναι «θύματά» τους. Αυτό υποστηρίζουν.

Ε λοιπόν, ας το πάρουμε απόφαση. Αυτή τη χώρα την διοικούν εργολάβοι και μεσάζοντες. Οι πολιτικοί απλά παίζουν το ρόλο του «τροχονόμου».

Συνεχίζεις να γελάς.

Καλά κάνεις. Το γέλιο μακραίνει τη ζωή…