Χωρίς τίτλο

Εφημερίδα Σταθμός

Διαβάζουμε στα πρώτα θέματα εντύπων αλλά και του διαδικτύου ρεπορτάζ και απόψεις με τίτλο: «Ποιες χώρες κερδίζουν από τον πόλεμο».

Τίτλος τρομακτικός, ανατριχιαστικός, μη ανθρώπινος μεν, αλλά τραγικά πραγματικός δε. Εδώ παίρνει σάρκα και οστά η ρήση «ο θάνατός σου η ζωή μου».

Το «μη ανθρώπινος» προφανώς αφορά σε άλλη… γη, διότι στη δική μας, ο άνθρωπος είναι αυτός που «πολεμάει» όχι για να επιβιώσει, όχι επειδή κινδυνεύει και αμύνεται, αλλά για να κατακτήσει. Γνωστά όλα αυτά. Δεν ανακαλύψαμε ξαφνικά την Αμερική… Απλά το αναφέρουμε διότι, όντως καταδεικνύεται περίτρανα η ανθρώπινη αδηφαγία σε όλο της το μεγαλείο.

Και μέσα σε αυτή την προβληματική εποχή που ζούμε, συμβαίνουν κι άλλα, σαφώς λιγότερο τρομακτικά, αλλά ενδεικτικά της πολιτικής νοσηρότητας - σκοπιμότητας.

Τι εννοούμε.

Τη λέξη «αντάρτικο» χρησιμοποίησε ο Τύπος (και η εφημερίδα μας) για να περιγράψει τρόπον τινά, την αντίδραση πέντε βουλευτών της Ν.Δ., οι οποίοι δημοσιοποίησαν επιστολή με αποδέκτη προφανώς των πρωθυπουργό και την “αυλή” του, στην οποία φαίνεται ότι δεν ανήκουν, ζητώντας τι; Ούτε λίγο ούτε πολύ, την επαναξιολόγηση του επιτελικού κράτους.

Πριν προχωρήσουμε, να ξεκαθαρίσουμε πως, κατ΄ ευφημισμό χρησιμοποιήσαμε τον όρο, διότι, αντάρτης είναι αυτός που εξεγείρεται ένοπλα εναντίον κάποιου καθεστώτος ή μεταφορικά, ο απείθαρχος. Και μόνο απείθαρχους δεν μπορούμε να χαρακτηρίσουμε τους πέντε βουλευτές.

Τι ζητούν, λοιπόν;

Αφού ξεκαθαρίζουν χρυσώνοντας το χάπι και μιλώντας εξ ονόματος όλων μας (!!!) πως, «η κοινωνία παραμένει πεπεισμένη ότι μόνο η Ν.Δ. και ο πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης μπορούν να εξασφαλίσουν σταθερότητα και ευημερία», υπερασπίζονται τον ρόλο τους τονίζοντας πως «οι βουλευτές δεν υπάρχουν για να υπηρετούν το όποιο επιτελείο. Υπάρχουν για να υπερασπίζονται το εθνικό και λαϊκό συμφέρον, νομοθετώντας και ελέγχοντας την εκτελεστική εξουσία».

Τώρα, το πώς ένας βουλευτής ελέγχει την εκτελεστική εξουσία, ειλικρινά θα θέλαμε να μας το εξηγήσουν διότι, μέχρι τώρα, έλεγχο κάνουν μόνο οι βουλευτές των κομμάτων της αντιπολίτευσης. Οι της συμπολίτευσης απλά χειροκροτούν.

Υπάρχουν πολλές αντιφάσεις στην επιστολή των πέντε γαλάζιων βουλευτών που παρομοιάζει με αυτό που λέμε, μια στο καρφί και μια στο πέταλο.

Χαρακτηρίζουν αποτελεσματικό το επιτελικό κράτος, αλλά ζητούν τη βελτίωσή του διότι, όπως υποστηρίζουν «είναι αποτελεσματικό σε συνθήκες μεγάλων κρίσεων, δεν αποδεικνύεται το ίδιο αποτελεσματικό σε περιόδους ομαλότητας» ενώ κάνουν λόγο και για «θεσμική ανισορροπία».

Και όλα αυτά, μετά από επτά ολόκληρα χρόνια διακυβέρνησης. Τυχαία; Όχι βέβαια.

Η κυβέρνηση βρίσκεται με την πλάτη στον τοίχο από τα σκάνδαλα και οι βουλευτές της υπόλογοι για υπόθαλψη (υπόθεση Τεμπών, υποκλοπές, κ.ά.) και κατηγορούμενοι για αισχρά ρουσφέτια (ΟΠΕΚΕΠΕ κ.λ.π.).

Γράφουν πολλά και διάφορα οι βουλευτές μας στην επιστολή τους, η οποία αξίζει να διαβαστεί με προσοχή. Βγαίνουν πολλά πολιτικά συμπεράσματα.

Προφανώς γράφτηκε στην κατάλληλη στιγμή διότι, άσχετα με το πώς θα πορευτούν τα υπόλοιπα κόμματα και τα εκκολαπτόμενα, η φθορά της κυβέρνησής τους είναι μεγάλη και οσονούπω πάμε για εκλογές.

Ξεκαθαρίζουν, λοιπόν, τη θέση τους αιτούμενοι να συζητήσουν για το επιτελικό κράτος.

Όμως, προφανέστατα υπερασπίζονται εαυτόν τονίζοντας με έμφαση πως, «ο βουλευτής –που είναι φορέας λαϊκής εντολής, ελεγκτής της εκτελεστικής εξουσίας και αυθεντικός εκφραστής της περιφέρειας– φορτώνεται αδίκως το στίγμα του φαυλοκράτη και κινδυνεύει να υποβιβαστεί σε μεταφορέα ήδη ειλημμένων αποφάσεων».

Διαφωνούμε στο ότι, ο βουλευτής «είναι φορέας λαϊκής εντολής, ελεγκτής της εκτελεστικής εξουσίας και αυθεντικός εκφραστής της περιφέρειας» διότι κάτι τέτοιο ουδέποτε συνέβη, εκτός των περιπτώσεων των «κολλητών». Συμφωνούμε όμως ότι, είναι μεταφορέας ήδη ειλημμένων αποφάσεων, τις οποίες μάλιστα υπερασπίζεται μετ’ επιτάσεως.

Στη δε επισήμανσή τους ότι, «ένας βουλευτής δεν θα (πρέπει) να μετρά την επιρροή του από το πόσες υποθέσεις “διευκόλυνε”, αλλά από το αν μπόρεσε να αλλάξει πολιτικές, να επιβάλει λογοδοσία και να φέρει τη φωνή της πραγματικής χώρας στο κέντρο λήψης των αποφάσεων», εμείς απαντάμε, κοιτάτε ποιοι μιλούν… .