Κι όμως, τα είπε…

Εφημερίδα Σταθμός

Το να τα βάζεις κατηγορείς τους πολιτικούς και να τους ζητάς να αλλάξουν ρότα, θεμιτό κι αναμενόμενο είναι. Και εν πολλοίς, εύκολο.

Τι εννοούμε. Εννοούμε ότι, το να ζητάς τα «ρέστα» από άλλους – εν προκειμένω απ΄ τους πολιτικούς - και να ρίχνεις μόνο σε αυτούς το ανάθεμα, μοιάζει σαν να χτυπάς το χέρι στου στο μαχαίρι, σαν να προσπαθείς να ανοίξεις μια τρύπα στο νερό. Εάν δε, παρά την αρνητική εξέλιξη, εξακολουθείς να το κάνεις, τότε το πράγμα είναι σοβαρότερο. Το χρησιμοποιείς ως άλλοθι. Καλύπτεσαι.

Σκληρό, αλλά αυτή είναι η άποψή μας.

Θα επικαλεστούμε τη φράση από μύθο του Αισώπου «συν Αθηνά και χείρα κίνει», η οποία σε ελεύθερη μετάφραση μας λέει, «προσευχήσου στην θεά Αθηνά, κούνα όμως και το χέρι σου».

Ο μύθος του Αισώπου έχει ως εξής:

«Μια φορά ένας Αθηναίος ταξίδευε μ’ ένα πλοίο για τα νησιά. Έπιασε όμως σφοδρή κακοκαιρία και το πλοίο αναποδογύρισε.

Οι ναύτες και όσοι ταξίδευαν με το πλοίο, άρχισαν να κολυμπούν για να φτάσουν στην πιο κοντινή στεριά. Όλοι, εκτός από τον Αθηναίο. Αυτός επικαλούνταν την θεά Αθηνά κι έλεγε: «Σώσε με θεά κι εγώ… θα κάνω για σένα τούτο, θα κάνω τ’ άλλο»…

Υποσχόταν προσφορές και θυσίες… ό,τι ερχόταν στο φοβισμένο του μυαλό εκείνη την ώρα…

Κάποιος ναυαγός που προσπαθούσε να βοηθήσει τον τρομαγμένο Αθηναίο, αγανάκτησε. «Έλεος, άνθρωπέ μου! Σταμάτα πια τις προσευχές και τα τάματα! Κάνε κι εσύ κάτι να σώσεις τον εαυτό σου… Συν Αθηνά και χείρα κίνει», του είπε».

Κι ερχόμαστε στο δια ταύτα, που δεν είναι τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο, από τις επιλογές μας. Και το κυριότερο, ότι, αυτό είμαστε σε θέση να το κατανοήσουμε και να το αποδεχτούμε.

Ερχόμαστε, λοιπόν, στον κ. Άδωνι Γεωργιάδη τον οποίο στις εκλογές του 2023, τον ψήφισαν – επέλεξαν 63.729 ψηφοφόροι φέρνοντάς τον στις πρώτες θέσεις προτίμησης.

Σήμερα, λοιπόν, όπου ουδείς αμφισβητεί τη δεινή οικονομική θέση που βρίσκεται η πλειοψηφία του κόσμου, πώς αισθάνεται άραγε ο ψηφοφόρος όταν ακούει τον υπουργό του να λέει: «Δεν γίνεται να ζούμε στην Ελλάδα και να λέμε ότι είμαστε δυστυχισμένοι. Πρέπει να μας κάνει μήνυση η ανθρωπότητα… δεν μας αξίζει αυτή η χώρα… Είσαι στην Ελλάδα, είσαι πάμφτωχος, είσαι αυτό που λέμε, στα όρια της φτώχειας, κι είσαι στην Αθήνα κι έχεις δίπλα σου το Φάληρο να πας να κάνεις μπάνιο στα θάλασσα τσάμπα, να μπεις στο λεωφορείο τσάμπα, να μπεις στο νοσοκομείο τσάμπα, κι είσαι όλη την ημέρα και λες «πόσο δυστυχισμένος είμαι, πόσο χάλια είναι η Ελλάδα, πόσο δεν μ’ αρέσει το ΕΣΥ, πόσο δεν μ’ αρέσει το ένα, πόσο χάλια που γεννήθηκα εδώ. Ξυπνάνε στη Σουηδία, πανέμορφη χώρα, έχει μέσα καταχνιά, βροχή, κρύο, κλείνονται στο σπίτι τους, να ‘ναι δυστυχισμένοι. Τι να τα κάνουν τα λεφτά; Να τα βράσουνε. Κι είσαι στην Ελλάδα εδώ … χαρά θεού».

Εκτιμούμε ότι, η πρώτη αντίδραση είναι να βάλεις ξανά το ηχητικό για να το ξανακούσεις μήπως δεν κατάλαβες καλά. Και το ξανακούς.

Σκέφτεσαι, πλάκα μου κάνουν. Έχει μπει στη μέση η τεχνητή νοημοσύνη. Δεν είναι δυνατόν να λέγονται αυτά την ώρα που – πέραν όλων των άλλων - επίσημα στοιχεία δείχνουν ότι έχουμε πιάσει πάτο. Οι έσχατοι της Ευρώπης μαζί με την Βουλγαρία.

Κι όμως. Τα είπε αυτά ο υπουργός μας.

Άρα, εμείς εδώ στην Κω, που μπορεί να μην έχουμε τσάμπα λεωφορεία, αλλά έχουμε τσάμπα νοσοκομείο, αυτό που υπάρχει έστω, και παράλληλα δεν χρειάζεται να τρέχουμε στα Φάληρα γιατί η θάλασσα είναι δίπλα μας, κατά τον κ. Γεωργιάδη πρέπει να πετάμε στα σύννεφα από την ευτυχία.

Κι αναρωτιόμαστε τόσο καιρό οι μίζεροι, τι είναι αυτά που «πετάνε» τριγύρω μας.

Πολύ απλά, είναι οι ευτυχισμένοι συμπολίτες μας.

Εδώ σταματάει και η λογική.