Με αφορμή το απολογιστικό συνέδριο που πραγματοποίησε το Εργατικό Κέντρο Βορείου Συγκροτήματος Δωδεκανήσου, αλλά και τη διαδήλωση για την υγεία που διοργάνωσε την Τρίτη, 10 Νοεμβρίου 2026, ο «Σ» συνομίλησε με την πρόεδρό του Ιωάννα Λάμπρου. Η κ. Λάμπρου δηλώνει ικανοποιημένη από τον διοικητικό απολογισμό, τονίζοντας πως, τόσο για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι εργαζόμενοι όσο και για την διεκδίκηση των δικαιωμάτων τους, το Εργατικό Κέντρο ήταν και είναι πρωτοπόρο στην περιοχή μας. Όσο δε, αφορά στη διαδήλωση για το νοσοκομείο, απαριθμεί τις τραγικές του ελλείψεις σε προσωπικό, ενώ παράλληλα σημειώνει πως, αυτή η κατάσταση στον τομέα της υγείας δεν αφορά μόνο στην Κω, αλλά και σε άλλα νησιά του Αιγαίου, όπως λ.χ. στην Κάλυμνο, στην Σάμο, στην Πάτμο, στην Ρόδο κ.λ.π. με τα οποία υπάρχει συντονισμός δράσης.
Τέλος, αναφερόμενη στην τουριστική περίοδο, τονίζει πως, για μία ακόμα φορά κερδισμένοι βγήκαν οι μεγάλοι τουριστικοί όμιλοι, ενώ όσον αφορά στους εργαζόμενους, προδιαγράφεται κόψιμο του επιδόματος ανεργίας.
Η ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ
Ερ: Κυρία Λάμπρου, στις 25 Οκτώβρη 2026, πραγματοποιήσατε το απολογιστικό σας συνέδριο. Θα ήθελα να μου πείτε δύο λόγια. Είστε ικανοποιημένη από τον διοικητικό απολογισμό σας;
Ι.Λ.: Ικανοποιημένοι θα ήμασταν εάν οι συνθήκες στις οποίες ζουν εργαζόμενοι θα καλυτερεύανε. Βέβαια, σε ό,τι αφορά τη δράση των σωματείων και της διοίκησης του Εργατικού κέντρου, θεωρώ ότι το προηγούμενο διάστημα, σε ό,τι μπορούσαμε να παλέψουμε, να διεκδικήσουμε, να αναφερθούμε, να ενδιαφερθούμε για τα προβλήματα που αφορούν όλους μας, το Εργατικό Κέντρο ήταν και είναι πρωτοπόρο στην περιοχή μας. Νομίζω ότι είναι σε όλους γνωστό πως, ό,τι πρόβλημα υπάρχει σε ό,τι αφορά τα ζητήματα που αντιμετωπίζουν οι εργαζόμενοι, αυτό που κυριαρχεί στην περιοχή μας είναι το Εργατικό Κέντρο. Σε ό,τι αφορά τα προβλήματα για την υγεία, σε μισθολογικά, σε εργασιακά, στα ζητήματα της παιδείας, στα ζητήματα των πολέμων, το Εργατικό Κέντρο δεν αφήνει τίποτα αναπάντητο, γιατί εμείς αυτό που λέμε είναι ότι, οι εργαζόμενοι θα πρέπει και πρέπει και μέσα από τα σωματεία τους και μέσα από τις διοικήσεις έτσι όπως εκφράζονται στην περιοχή μας, τόσο του Εργατικού Κέντρου αλλά και των πρωτοβάθμιων σωματείων, να παλεύουν για την καλυτέρευση της ζωής τους. Άρα, νομίζω ότι, σαν απολογισμός θετικά κρίθηκε από όλους μας, μέσα από το συνέδριο και από τους υπόλοιπους αντιπροσώπους, βέβαια έχοντας στο πίσω μέρος του μυαλού πως καλύτερα θα πάμε το επόμενο διάστημα.
Ερ: Και αυτό είναι ένα επόμενο ερώτημα. Να μείνουμε λίγο όμως και στον οικονομικό απολογισμό, γιατί σε αυτά που είπατε βέβαια προσυπογράφω ότι είσαστε ο μοναδικός φορέας, να το πω έτσι, σε εισαγωγικά φορέας, που δραστηριοποιείστε για τα κοινωνικά προβλήματα του τόπου μας. Οικονομικά, λοιπόν, πώς πάτε;
Ι.Λ.: Υπάρχει μια πολύ σφιχτή διαχείριση σε ό,τι αφορά τα οικονομικά του Εργατικού Κέντρου. Είναι τα πάγια έξοδα που πληρώνουμε, όπως οι λογαριασμοί και η μισθοδοσία της υπαλλήλου. Και βέβαια, τα λειτουργικά έξοδα για όποιες εκδηλώσεις χρειαστεί να κάνουμε. Άρα, με έναν πολύ οικονομικό σφιχτό έλεγχο, τα οικονομικά μας είναι σε μια καλή κατάσταση που μας επιτρέπουν να ανταπεξέλθουμε.
Ερ: Διοργανώσατε για ακόμα μια φορά μια διαδήλωση για το νοσοκομείο την περασμένη Τρίτη, 10 Νοέμβρη 2026.
Ι.Λ.: Κατ’ αρχάς να σας πω ότι, θα ήταν πάρα πολύ διαφορετικό και πάρα πολύ θετικό σε εμάς να μην υπήρχε αυτή η διαμαρτυρία ξανά στην Κω. Αλλά δυστυχώς τα πράγματα συνεχίζουν να είναι δύσκολα. Οι γιατροί συνεχίζουν να λείπουν. Η κατάσταση στο νοσοκομείο είναι στο κόκκινο. Θα είδατε και την ανακοίνωση που έβγαλε πριν κανένα μήνα ο σύλλογος των εργαζομένων για τις ελλείψεις, για την τραγικότητα των καταστάσεων.
Άρα, εμείς δεν μπορούμε να κάνουμε πίσω σε αυτό, γιατί συνεχίζεται αυτή η πολιτική, στην ουσία της κατάρρευσης του όποιου δημόσιου συστήματος υγείας έχει απομείνει, καλώντας μας να βάλουμε όλο και πιο βαθιά το χέρι στη τσέπη αν θέλουμε να βρούμε την υγεία μας. Απέναντι, λοιπόν, σε όλο αυτό, το Εργατικό Κέντρο δεν μπορεί να μείνει βουβό, γιατί μας αφορά όλους. Δεν υπάρχει άνθρωπος στο νησί που να μην φοβάται η καρδούλα του μην τυχόν και αρρωστήσει και βρεθεί σε αυτή την ανάγκη να πάει στο νοσοκομείο, όχι σε ό,τι αφορά στους γιατρούς που μπορεί να υπάρχουν εκεί για να βρει την υγεία του, αλλά σε αυτούς που δεν υπάρχουν. Αυτό είναι το ζητούμενο.
Βέβαια και το Κέντρο Υγείας Αντιμάχειας, που έχει μείνει με έναν διοικητικό και έναν νοσηλευτή. Ένα Κέντρο Υγείας που μας το είχαν παρουσιάσει διαμάντι, και έτσι ήταν όταν είχε χτιστεί, αλλά το οποίο είναι κουφάρι. Δεν έχει μέσα ανθρώπινο δυναμικό.
Ερ: Κυρία Λάμπρου, είχαμε δύο «διαμάντια». Το Κέντρο Υγείας στην Αντιμάχεια πλήρως εξοπλισμένο και το ΙΚΑ στο Πλατάνι. Μάλιστα στο ΙΚΑ, υπηρετούσαν 23 γιατροί και είχαν προλάβει να κάνουν και σύλλογο. Όλα αυτά τα διαλύσανε.
Ι.Λ.: Τα διαλύσανε γιατί, ξέρετε, οι χρηματοδοτήσεις σε ό,τι αφορά τη ζωή των εργαζομένων, και ένας τομέας της ζωής των εργαζομένων είναι το να μπορεί να βρει την υγεία του, δεν επιλέγονται στους κρατικούς προϋπολογισμούς. Αυτό που επιλέγεται τα τελευταία χρόνια και μάλιστα με ένταση τον τελευταίο χρόνο, είναι ότι όλα αυτά τα χρήματα, μέσα από την φοροληστεία του λαού, γιατί, ξέρετε, πάνω από το 95% των φόρων που πληρώνει ο λαός μας πηγαίνει στους πολεμικούς εξοπλισμούς, να πηγαίνει στο ΝΑΤΟ, να πηγαίνει, δηλαδή, για άλλα πράγματα που είναι επικίνδυνα και, μάλιστα, σε αυτήν την κατάσταση που ζούμε, βλέπετε τώρα Μέση Ανατολή, Ουκρανία, με τις αγορές των υπερόπλων… Και βέβαια, μην φάει κανένας το παραμύθι ότι είναι για την άμυνα της χώρας. Είναι στους γενικότερους σχεδιασμούς και πώς η χώρα, εμείς θα πούμε η αστική τάξη της χώρας, προετοιμάζεται να πάρει λεία ή να συμμετέχει στους ανταγωνισμούς που παίζουν στην περιοχή μας για το πετρέλαιο, για την ενέργεια, τους δρόμους μεταφοράς τους και όλα αυτά.
Να πούμε για την κατάσταση στα σχολεία; Να πούμε ότι υπάρχουν ακόμα σχολεία το 2026 που είναι σε κοντέινερ; Πού είναι οι αντισεισμικοί έλεγχοι στα σχολεία μας και, μάλιστα, σε μια σεισμογενή χώρα και σε μια σεισμογενή περιοχή όπως η δική μας; Δηλαδή, τι πρέπει να περιμένουμε ακόμα για να πούμε ότι αυτή η κατάσταση δεν πάει άλλο και ότι ο κόσμος μέσα από τα σωματεία τα οργανωμένα, σε όλους τους τομείς, εργασιακά, ασφαλιστικά, υγεία, παιδεία, αθλητισμός, θα πρέπει να επιλέξει ότι μαζικά και οργανωμένα πρέπει να λύσει το ζήτημα;
Ερ: Αν ανατρέξουμε παλιά, πριν από αρκετά χρόνια, υπήρχαν στο νησί μας σωματεία εργατικά, συνδικαλιστικά, που τώρα δεν υπάρχουν. Σε ένα γενικότερο επίπεδο έχουμε το Εργατικό Κέντρο και μιας και μιλάμε για υγεία και τον Σύλλογο Εργαζόμενων του νοσοκομείου.
Ι.Λ.: Υπάρχει και Β’ ΕΛΜΕ και ο σύλλογος δασκάλων.
Ερ: Σωστά.
Ι.Λ.: Κοιτάξτε, δεν θα κρυφτούμε πίσω από το δάκτυλό μας. Αυτό που αντιμετωπίζουμε νομίζω το βλέπετε κι εσείς και δεν είμαστε εμείς αυτοί που θα το κρύβαμε κάτω από το χαλί. Η συμμετοχή είναι το ζητούμενο τώρα. Αυτό που προσπαθούν να μας ποτίσουν από μικρούς είναι ότι, κοίτα την πάρτη σου, κοίτα το σπιτάκι σου, κοίτα τη δουλίτσα σου, κοίτα το παιδάκι σου. Αυτά δεν μας λένε από το πρωί μέχρι το βράδυ; Αφήνουμε όλους αυτούς που ορίζουν τις ζωές μας να μας τις σμπαραλιάζουν.
Εμείς λέμε, λοιπόν, ότι αυτό μπορεί να αλλάξει και πρέπει να αλλάξει γιατί υπάρχουν και δείγματα γραφής θετικά που όταν εργαζόμενοι και ο λαός μας μπήκαν μπροστά, τα κατάφεραν. Και εδώ στην περιοχή μας που απολύσεις πάρθηκαν πίσω ή κάποιες κατακτήσεις, δεν λέω ότι είναι σε μεγάλο μέγεθος, αλλά σε σχέση με τη συμμετοχή υπήρχαν κατακτήσεις.
Δείτε την μεγαλειώδη κινητοποίηση που έγινε στις 30 του περασμένου μήνα σε πάνω από εκατό λιμάνια παγκόσμια με τους λιμενεργάτες που είπαν, εμείς δεν δουλεύουμε για τον πόλεμο και τα κέρδη τους. Που δεν ήταν μικρή υπόθεση σε αυτές τις συνθήκες να ξεσηκωθούν σε τόσες χώρες τόσοι εργαζόμενοι κάτω από ένα κοινό σύνθημα.
Άρα, ο κόσμος θα πρέπει να βλέπει και τα θετικά. Πέρα από τη σαπίλα και αυτό που ζει καθημερινά και του πνίγει πραγματικά το λαιμό και του σφίγγει τη θηλιά ότι, μέσα από τη συλλογικότητα και την οργάνωση θα μπορεί και θα πάρει ανάσα. Καταρχάς δεν θα νιώσει μόνος του. Θα δει ότι δεν είναι μόνος του. Και είναι πολύ σημαντικό αυτό.
Ερ: Βεβαίως είναι σημαντικό και βλέπουμε τώρα τι γίνεται στη Γαλλία. Δυστυχώς όμως, στις ειδήσεις κυριαρχούν οι καταστροφές και οι λεηλασίες, που ούτως ή άλλως ξέρουμε πώς γίνονται και από τη δική μας χώρα, και δεν μένουν στην ουσία, στο γιατί ξεσηκώνεται ο κόσμος, οι φοιτητές, οι εργάτες, τα συνδικάτα. Πραγματικά είναι απογοητευτικό αυτό.
Ερ: Ε, βέβαια, γιατί προβάλλεται η καταστροφή χωρίς να προβάλλονται τα αιτήματα, γιατί στις περισσότερες περιπτώσεις και στη Γαλλία αλλά και στη χώρα μας που έχουν γίνει αρκετές διαδηλώσεις, όπως αυτή που έγινε στην Αθήνα πριν λίγες ημέρες, ούτε καταστροφές έγιναν, ούτε τίποτα. Δηλαδή, προσπαθούνε, κατά τη γνώμη μου, να δείξουν αυτό το πράγμα ώστε κάπως να φοβίσουν τον κόσμο να μην συμμετέχει, να διαλύσουν τα αιτήματα και τα δικαιώματα. Ξέρετε ότι στη Γαλλία, σε μια ισχυρή χώρα, οι μαθητές είναι σε 35άρια τμήματα; Ότι δεν έχουν καθηγητές; Πού; Στη Γαλλία. Και μας λέγανε για την Ευρώπη ότι, θα πρέπει μέσω της Ευρωπαϊκής Ένωσης να γίνουμε ένα. Αυτό είναι το όνειρό τους. Αυτό θέλουν να κάνουν και εδώ πέρα στη χώρα μας. Μια παιδεία που θα βγαίνει ίσα - ίσα με τα ελάχιστα, μαθητές που θα μαθαίνουν ίσα - ίσα τα βασικά ώστε αύριο όταν θα γίνουν εργαζόμενοι να μην μπορούν ούτε να εξηγήσουν, ούτε να παλέψουν, ούτε να διεκδικήσουν τον κόσμο που τους αξίζει.
Ερ: Το θέμα είναι να συνειδητοποιήσουμε ακριβώς την κατάσταση, να μην στρουθοκαμηλίζουμε και να καταλάβουμε ότι πραγματικά έχουμε δύναμη.
Ι.Λ.: Βέβαια, γιατί εμείς είμαστε οι πολλοί. Είναι μεγάλη υπόθεση και ο καθένας μας θα πρέπει να το καταλάβει και το Εργατικό Κέντρο γι' αυτό συνεχίζει να παλεύει, παρ’ όλες αυτές τις δυσκολίες που αναφέραμε και πριν ότι, ο σύμμαχος είναι οι ίδιοι εργαζόμενοι γιατί αυτοί είναι οι πολλοί. Θα πρέπει ο κόσμος να αντιδράσει και μέσα από τους φορείς είτε αυτός είναι ο σύλλογος γονέων που έχει ένα πρόβλημα στο σχολείο του, είτε ο αθλητικός σύλλογος που όπως είδατε, δεν έχουν τα εισιτήρια οι ομάδες να πάνε να παίξουν τα παιδιά σε άλλα νησιά ενώ το κράτος δίνει εκατομμύρια στις ΚΑΕ και στις ΠΑΕ. Να που πάνε τα λεφτά και δεν υπάρχουν. Στις μεγάλες ομάδες που είναι όμιλοι. Άρα, οι όμιλοι αυτό που κοιτάνε είναι το κέρδος και όχι να αθληθεί ο οποιοσδήποτε. Αυτό πρέπει να μας θυμώνει και να μας εξοργίζει και να πούμε ότι όχι, δεν τους θα αφήσουμε να μας χαλάσουν τη ζωή, θα πρέπει να κάνουμε το βήμα σιγά - σιγά. Και αν θέλετε, το νοσοκομείο είναι μια ευκαιρία να λύσει όλα αυτά τα ζητούμενα, να πούμε ότι, εντάξει μην μας κοροϊδεύετε μπροστά στα μούτρα μας. Οι κορδέλες που κόβουν ή αν βάψουν έναν τοίχο ή αν αλλάξουν μια βρύση θα πρέπει αυτό να μας ικανοποιεί;
Ερ: Δυστυχώς, τα αυτονόητα ψάχνουμε ακόμα.
Ι.Λ.: Θα σας πω και το άλλο. Ωραία, θα βάψεις το κτίριο. Δεν πρέπει να έχει έναν άνθρωπο μέσα όταν πας να σε κάνει καλά; Θα πάρεις ένα μηχάνημα και καλώς να το πάρεις. Δεν πρέπει κάποιος να έρθει να σε εξετάσει με αυτό το μηχάνημα; Θα πάρεις τρεις γάζες, θα πάρεις δεκαπέντε… Δηλαδή, ο καθένας μας προσπαθεί να κάνει ό,τι καλύτερο. Δεν πρέπει όμως να χτυπάς την ουσία του προβλήματος ότι, κάνετε τώρα μόνιμες προσλήψεις;
Ερ: Οι μόνιμες προσλήψεις είναι το πάγιο αίτημα χρόνων.
Ι.Λ.: Και το πιο ουσιαστικό. Έχουν τύχει περιπτώσεις, θα το έχετε ακούσει κι εσείς, που πάνε άνθρωποι στο νοσοκομείο και οι γιατροί που έχουν απομείνει είναι σε τραγική κατάσταση. Σου λένε, δεν έχω τα μέσα να σε κάνω καλά. Η κούραση έχει φτάσει στο κόκκινο και δεν είναι μια οποιαδήποτε δουλειά. Έχει να κάνει με την ανθρώπινη ζωή. Δηλαδή, το 2026 να φοβάσαι στην Κω, στο νησί του Ιπποκράτη, να βρεις την υγειά σου και θα πρέπει να δεις πού θα πας, σε ποιο ράντζο θα κοιμηθείς στην Αθήνα, γιατί συνεχίζει η κατάσταση στην Αθήνα να είναι με ράντζα, πότε θα φύγεις, αν θα έχει καράβι, πού θα μείνεις, με ποιον θα πας, πώς θα καλύψεις τα έξοδα σου για να γίνεις καλά; Αυτό είναι απαράδεκτο. Να λέγαμε ότι αυτό συμβαίνει μόνο στο νησί της Κω, ότι είμαστε άτυχοι… Αλλά είναι συνολικό, άρα συνολικά πρέπει να απαντήσουμε και γι' αυτό υπάρχει συντονισμός και με άλλα νησιά του Αιγαίου που είναι στην ίδια κατάσταση. Είναι και στην Κάλυμνο, είναι και στη Σάμο, είναι και στην Πάτμο και στη Ρόδο και αλλού.
Ερ: Κλείνοντας τη συνομιλία μας κυρία Λάμπρου, πείτε μου για την προετοιμασία του Εργατικού Κέντρου στην απεργιακή κινητοποίηση της 25ης Νοεμβρίου.
Ι.Λ.: Το σύνθημα της απεργίας είναι ότι, απέναντι στον πόλεμο και στα κέρδη τους εμείς βάζουμε τις ζωές μας Αυτό που είπαμε ότι αγγίζει όλες τις πτυχές της ζωής μας σε όλα τα επίπεδα. Τα πράγματα δεν είναι εύκολα για τους εργαζομένους και τους λαούς και για το λαό μας. Η ακρίβεια έχει τσακίσει κόκαλα, δεν τολμάς να πας στο σούπερ μάρκετ, οι μισθοί παγωμένοι και με βάση τον πληθωρισμό εξανεμίζονται στο πρώτο 15νθήμερο αν είσαι τυχερός και τις άλλες 15 μέρες δεν ξέρουμε τι θα τρώμε. Αυτό δεν είναι ανάπτυξη και αν θέλετε στοιχεία που έχουν βγει και σε ό,τι αφορά την τουριστική σεζόν, με αύξηση κερδών βγήκαν πάλι οι μεγάλοι ξενοδοχειακοί όμιλοι. Δεν λέω για τους μικρούς που τους έχει φάει το μαύρο φίδι, γιατί με δικά τους πάλι στοιχεία, έχουν διαλύσει τα μικρά ξενοδοχεία και τις μικρές μονάδες. Βλέπετε ότι στην Κω σαν μανιτάρια ξεφύτρωσαν οι μεγάλες μονάδες και θα ξεφυτρώσουν και το επόμενο διάστημα με ό,τι αυτό συνεπάγεται σε νερό, σε υδροφόρο ορίζοντα, στο περιβάλλον… Τεράστιο θέμα οι υποδομές και πόσο αυτές αντέχουν. Και από την άλλη, οι εργαζόμενοι παραμένουν με τρεις μήνες επιδότηση ανεργίας το οποίο πάει για κόψιμο. Ακούσατε τι πέταξε τις προάλλες ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, ο κ. Μαρινάκης, ότι, άποψή του είναι να πάει στους δύο μήνες. Για κόψιμο πάει το επίδομα ανεργίας. Να το βάλουν καλά αυτό οι εργαζόμενοι στο μυαλό τους. Μέσα σε όλα αυτά τα προβλήματα και επειδή είναι ένας χώρος και κλάδος που απασχολεί πολλούς εργαζόμενους και συμπαρασύρει και τους υπόλοιπους, θα πρέπει την 25η Νοέμβρη να γεμίσει η πλατεία Ελευθερίας, ημέρα απεργίας και της ΑΔΕΔΥ και διάφορων εργατικών κέντρων και ομοσπονδιών. Κλείνοντας να σας πω ότι, η ΓΣΕΕ δεν έχει πάρει απόφαση για την απεργία στη λογική ότι δεν υπάρχει λόγος, ότι οι εργαζόμενοι δεν συμμετέχουν, ενώ όπως είπαμε και πριν, υπήρχαν οι φοιτητικές και νεολαιίστικες εκδηλώσεις το προηγούμενο διάστημα. Η ΓΣΕΕ θα πάει σε μια φιέστα εργοδοτών και εργαζομένων, δηλαδή, αυτοί και κάποιοι εργοδότες 9 του Δεκέμβρη να μας πει ότι θα πρέπει να καταπιούμε όλο αυτό που ζούμε σήμερα και δεν γίνεται κάτι άλλο και έτσι πρέπει να ζούμε. Ε όχι. Απέναντι σε αυτό, το Εργατικό Κέντρο έχει πάρει απόφαση για 24ωρη απεργία. Η συγκέντρωση θα γίνει στην Πλατεία Ελευθερίας, πρωινή ώρα, θα βγουν ανακοινώσεις το επόμενο διάστημα. Στο απολογιστικό μας συνέδριο, συζητήσαμε και το πώς πραγματικά τα σωματεία μας θα πάρουν γερή μαζική μορφή για να αντιπαλέψουν όλη αυτή η κατάσταση.
ΠΗΓΗ: ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΣΤΑΘΜΟΣ ΣΤΗΝ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ
