Στην Κω, το καλοκαίρι δεν μετριέται με το ημερολόγιο, αλλά με τα πανηγύρια. Εκεί όπου το βιολί συναντά το λαούτο και ο χορός γίνεται χαρά, προσευχή και μνήμη μαζί. Η μουσική δεν είναι μόνο διασκέδαση· είναι το νήμα που μας δένει με τη γη και την ψυχή των ανθρώπων μας.

Στην Κω, ο κορμός της μουσικής ήταν πάντα το βιολί και το λαούτο. Στα παλαιότερα χρόνια ακούγονταν το τετράχορδο λυράκι, οι φλογέρες και η τσαμπούνα, που έδιναν έναν ήχο πρωτόγονο και αληθινό. Και κάποτε, το ακορντεόν στόλιζε τις γιορτές με τα ρομαντικά του βαλς, φέρνοντας μια ανάσα τρυφερότητας στα γλέντια. Οι σκοποί ήταν κυρίως Δωδεκανησιακοί και Μικρασιάτικοι, με λίγες πινελιές από άλλες περιοχές, χωρίς όμως να χάνεται η βάση.

Δεν μπορούμε να ξεχάσουμε τις μεγάλες φωνές που χάραξαν πορεία: την Άννα Καραμπεσίνη με την αδελφή της Έφη, τις αδελφές Χατζιδάκη από τη Λέρο, και τον μέγιστο Μανώλη Πόγια, που ακόμη και στα 90 του χρόνια συνεχίζει να τραγουδά και να παίζει, δείχνοντας τι σημαίνει να κουβαλάς την παράδοση στο αίμα σου.

Κι όμως, σήμερα παρατηρείται μια απόσταση από αυτή τη ρίζα. Νέοι μουσικοί, όσο κι αν έχουν μεράκι, συχνά περιορίζονται σε ένα-δυο γνωστά τραγούδια, ενώ ο θησαυρός είναι τεράστιος. Άλλες φορές, οι σκοποί παίζονται υπερβολικά γρήγορα ή με υπερβολική ένταση, χάνοντας τη γλυκύτητα και το ήθος που χαρακτήριζε τη μουσική της Κω.

Σε ορισμένα πανηγύρια εμφανίζονται και ακρότητες: drums, ηλεκτρικές κιθάρες, μπάσα, ηλεκτρονικά όργανα. Αυτά έχουν αξία στον κόσμο της σύγχρονης μουσικής, αλλά εδώ αλλοιώνουν την αλήθεια του τόπου μας. Το πανηγύρι της Κω δεν χρειάζεται εντυπωσιασμούς· η δύναμή του είναι στον λιτό, αυθεντικό ήχο των παραδοσιακών οργάνων.

Αν ξεχάσουμε από πού ξεκινήσαμε, δεν θα βρούμε ποτέ τον δρόμο για να συνεχίσουμε. Το πανηγύρι της Κω δεν είναι «πίστα». Είναι κοινότητα, είναι μνήμη, είναι ρίζα.

Και αυτή είναι η ευθύνη όλων μας: να κρατήσουμε ζωντανό τον ήχο του τόπου, όπως τον κληρονομήσαμε – καθαρό, αληθινό και γεμάτο ψυχή.

Έρρωσθε

Χαλκιδιός Μανώλης Ρούμα

Χορική διδασκαλία Λύκειο Ελληνίδων Κω

Αν και ο χρόνος για τις επόμενες δημοτικές εκλογές είναι μακρύς, τρεις συμπατριώτες μας που προβληματίζονται για την πορεία της Κω, οι δύο ο Γιώργος Κυρίτσης και ο Νίκος Πουλιού με μακροσκελείς συνεντεύξεις στον φιλόξενο τοπικό μας τύπο και ο Παναγιώτης Αβρίθης με δηλώσεις  στην δημοτική τηλεόραση έδειξαν ότι η κοινωνία μας είναι ζωντανή και ότι η κακή όπως το αντιλαμβάνεται ο καθένας μας πορεία του νησιού τους απασχολεί και αυτό είναι ελπιδοφόρο.

Μπορεί τα τρία χρόνια μέχρι τις εκλογές να είναι πολλά. Τους παλιούς τους γνωρίζουμε και ξέρουμε πως και με ποιους κινούνται, σκέφτονται και ενεργούν.  Αλλά οφείλουμε να γνωρίζουμε ότι για τους νέους υποψήφιους, που μπορεί να είναι περισσότεροι, αυτός ο χρόνος της ενεργοποίησης είναι λίγος γιατί κατά την φτωχή μας άποψη απαιτεί σοβαρότατη προετοιμασία και συγκροτημένες προτάσεις αφού η νέα πενταετία θα είναι η τελευταία που θα παγιώσει την πτωτική της πορεία ή θα αναδείξει την  οικονομική, πολιτισμική, κοινωνική και περιβαλλοντική δύναμη της. Αλλά επίσης θα είναι αυτή η πενταετία που θα απομακρύνει ολοσχερώς τους πολίτες και άρα την τεράστια χαμένη δύναμη τους από την συμμετοχή τους στα του οίκου τους.

Ο Όμιλος για την Δημοκρατία και την Αυτοδιοίκηση με συμπυκνωμένες θέσεις των έμπειρων στα δημοτικά μελών του που καταχωρήθηκαν στην ιστοσελίδα του «omilosda@gr» επεδίωξε να προσδιορίσει με σαφήνεια τις προτάσεις που αφορούν μια δημοτική αρχή ώστε να μπορέσει να αναδείξει τις αρετές του νησιού μας προς όφελος των κατοίκων του. Αυτές θα προσπαθήσω κωδικοποιήσω:

1.Οι Δήμοι έχουν απογυμνωθεί από αρμοδιότητες και πόρους και άρα κάθε μεγαλεπήβολα σχέδια και μεγάλες υποσχέσεις των υποψηφίων περί ανάπτυξης είναι λόγια του αέρα. Η τελευταία δήθεν μεταρρύθμιση του κ. Μητσοτάκη στις δημοτικές πολεοδομίες και άρα και στις πολεοδομικές εφαρμογές ήταν θανάσιμο χτύπημα στην αυτοτέλεια των Δήμων.

2.Η Δημοτική Αρχή που δεν έχει συμμάχους και συμπαραστάτες τους δημότες της είναι κεφαλή χωρίς σώμα. Για να κερδίσει τους δημότες θα πρέπει να είναι αποτελεσματική και δίκαιη στην επίλυση των καθημερινών προβλημάτων τους που είναι το πρώτο που απαιτούν οι πολίτες. (Καθαριότητα, ανακύκλωση, ύδρευση, αποχέτευση, πράσινο, σχολεία, κυκλοφοριακό, πύλες εισόδου, περιβάλλον, πολιτιστικά), Αυτή θα πρέπει να είναι η πρώτη μέριμνα της δημοτικής αρχής. Μέριμνα που για να υλοποιηθεί αφού ο Δήμος είναι κατά 100% εξαρτημένος από το κράτος, θα πρέπει να εφεύρει και να σχεδιάσει εφικτές λύσεις.

3.Οι δημότες όμως εκτός από τα καθημερινά προβλήματα επιθυμούν και μεγάλες κατακτήσεις. Έχουν όραμα. Η δημοτική αρχή θα πρέπει να επιλέξει ένα έως δύο μεγάλα έργα που θα ωφελούν την τουριστική αναβάθμιση τα οποία θα ξεκινήσει και θα τα τελειώσει στα πέντε χρόνια. Χωρίς μεγάλους στόχους που κατακτούν οι ίδιες οι κοινωνίες, η ελπίδα χάνεται, τα όνειρα πεθαίνουν και η κοινωνία παραμένει στο τέλμα. Και τέλος

4.Αλήθεια προς τους δημότες, Δικαιοσύνη για τους δημότες και Γνώση  για αυτό που θα υπηρετήσουν. Δηλαδή την αυτοδιοίκηση για την προστασία της υγείας και της περιουσίας τους. Και επειδή αυτά τα αγαθά και αυτές τις αρχές του ηγέτη δεν μπορείς να τα εμπιστευτείς σε έναν άνθρωπο θα πρέπει από τώρα ο κάθε ενδιαφερόμενος να προετοιμάσει δημόσια και με διαφάνεια την επιτελική, συλλογική ομάδα διοίκησης του Δήμου.

5.Το έλλειμμα των 2, 3, και 4 προϋποθέσεων τα τελευταία χρόνια είναι οι αιτίες που ο Δήμος μας είναι ανίσχυρος, αναξιόπιστος και υποτελής στα μικρά και μεγάλα κομματικά και οικονομικά συμφέροντα με αποτέλεσμα αυτό να αντανακλάται και στην ίδια την κοινωνία της οποίας το πολιτικό επίπεδο κρίσης και άποψης συνεχώς υποτιμάται και υποβαθμίζεται.

Αυτά όχι για τους υποψήφιους που έχουν την διάθεση να υπηρετήσουν το νησί, αλλά για τους συμπατριώτες μας που θα τους στηρίξουν και θα εναποθέσουν την τύχη του νησιού μας σε αυτούς.

 Κ. Καϊσερλης π. Δήμαρχος Κω ως πρόεδρος του Ομίλου.